reviewsvideogames

Xenoblade Chronicles X

του Στέλιου «gandalfst» Μουστάκη
η παρουσίαση έγινε σε: Wii U
Επίσημη ιστοσελίδα
Eίδος: RPG, PEGI: 12+

Αρκετά φεγγάρια πριν, η παρουσίαση του πρώτου Xenoblade Chronicles στο Wii, ξεκινούσε με το... Xenoblade Chronicles X. Δεν μπορούσες να παραβλέψεις πόσο πολύ ζοριζόταν το υπερφιλόδοξο δημιούργημα της Monolith Soft στο «πενιχρό» Wii των 729MHz (CPU) και 88MB (RAM). Και δεν μπορούσες να μην κοιτάξεις προς το μέλλον και την πιθανή συνέχειά του, όταν οι ίδιοι οι υπεύθυνοι του στούντιο, δήλωναν από τότε ενθουσιασμένοι με την προοπτική να παράξουν στο πιο σύγχρονο hardware του επερχόμενου Wii U. Σε μια πραγματική... επιστροφή στο μέλλον λοιπόν,  έχουμε μπροστά μας το Xenoblade Chronicles X, έναν απευθείας διάδοχο του Xenoblade Chronicles, αν όχι σε σενάριο και (ακριβώς ίδιο) σύμπαν, σίγουρα σε σχεδιαστική φιλοσοφία. Έχουμε όμως και μια... σχεδόν επανάληψη του ίδιου σκηνικού: πάλι η Monolith Soft δουλεύει σε hardware που υστερεί σημαντικά σε τεχνική «ιπποδύναμη», σε σχέση με τον ανταγωνισμό. Πάλι το στούντιο αναλαμβάνει πρακτικά να... ξεπροβοδίσει σύστημα της Nintendo, αφού το XCX αναμένεται να αποτελέσει μια από τις τελευταίες (σημαντικές) κυκλοφορίες του Wii U, λίγο πριν αποκαλυφθεί και επίσημα ο διάδοχός του. Και πάλι, έχουμε ένα υπερφιλόδοξο ιαπωνικό RPG, χωρίς όμως αυτή τη φορά τα ίδια ζόρια!

 
Ο κόσμος του Xenoblade Chronicles προσφέρει άπειρα σημεία για να χαζέψεις. Από μακριά, και... 

Το σενάριο του XCX έχει ως εξής: η Γη βρίσκεται ξαφνικά στη μέση ενός διαστρικού πολέμου μεταξύ δύο μυστηριωδών εξωγήινων φυλών, με την έκβαση της μάχης να οδηγεί στην ολοκληρωτική καταστροφή του πλανήτη και την παρολίγο εξάλειψη του ανθρώπινου είδους. Τα τελευταία υπολείμματα της ανθρωπότητας καταφέρνουν να ξεγλιστρήσουν μέσα στο χάος, δραπετεύοντας από τη Γη πάνω σε ένα διαστημικό σταθμό, ο οποίος στη συνέχεια καταπέφτει σε έναν εξωγήινο πλανήτη με την ονομασία Mira. Με βάση και αφετηρία αυτό το διαστημικό σταθμό, ονομαζόμενο White Whale (σαφής αναφορά στο λογοτεχνικό Μόμπυ Ντικ), στον οποίο στεγάζεται και η μία και μοναδική πλέον πόλη που απέμεινε στην ανθρωπότητα  (το «Νέο Λος Άντζελες» παρακαλώ!), ο παίκτης καλείται να βοηθήσει στην εξερεύνηση του πλανήτη Mira, να συλλέξει πολύτιμα συντρίμμια που θα βοηθήσουν στη συντήρηση και την αναδόμηση της «Λευκής Φάλαινας» και να ξεδιπλώσει το μυστήριο πίσω από τα γεγονότα που οδήγησαν στην καταστροφή της Γης.

 
...εχμ, από κοντά; (είναι δυνατόν, σε παιχνίδι της Nintendo; Κάποιος να σκεφτεί τα παιδιά!) 

Παιχνίδια της Mira(ς) 

Αν το προηγούμενο Xenoblade Chronicles έμοιαζε να μοιράζεται ισόποσα ανάμεσα στην εξερεύνηση του κόσμου του και στην εξέλιξη της ιστορίας του, εδώ η ζυγαριά γέρνει απότομα προς τη μεριά του κόσμου, με την κεντρική πλοκή να εξελίσσεται μέσα από μόλις μια ντουζίνα αποστολές και να αποτελεί μικρό μόνο κομμάτι του παιχνιδιού. Υπάρχει το μυστήριο, υπάρχουν και οι ψιλο – κλασικές για τα δεδομένα των άνιμε ανατροπές, αλλά η αλήθεια είναι πως το XCX δεν φτιάχτηκε για να σου αφηγηθεί μια ιστορία, αλλά για να σου παραδώσει έναν κόσμο - και τι κόσμος! Αποτελούμενος από πέντε εντελώς ξεχωριστές σχεδιαστικά, αλλά οργανικά συνδεδεμένες μεταξύ τους ηπείρους, ο κόσμος του Xenoblade Chronicles X είναι κυριολεκτικά γιγάντιος, πανέμορφος, εξωτικός και... άκρως αφιλόξενος. Από το προϊστορικό τοπίο της Primordia, στο – προφανώς εμπνευσμένο από το κινηματογραφικό Avatar – δάσος της Noctilum, στην εξωγήινη έρημο της Oblivia, στη σεληνιακή Sylvalum ή την ηφαιστειακή Cauldros, το παιχνίδι σου προσφέρει απλόχερα εκατοντάδες εκτάρια «απάτητης» γης, και σε προσκαλεί να εξερευνήσεις μέχρι εκεί που φτάνει ο ορίζοντας. Από την πρώτη στιγμή που βγαίνεις από τη βάση σου – η μετάβαση από το New Los Angeles στον ευρύτερο κόσμο του παιχνιδιού γίνεται χωρίς ενδιάμεσες οθόνες φορτώματος -, είναι δύσκολο να χωνέψεις πόσο εκτενής και εντυπωσιακός είναι ο κόσμος του XCX. Και όταν μετά από μερικές δεκάδες ώρες, αποκτήσεις πρόσβαση στα Skell, τους ρομποτικούς σκελετούς του παιχνιδιού, και βρεις το δρόμο προς τους αιθέρες, αναθεωρείς εκ νέου για το πόσο μεγάλος μπορεί να είναι ο πλανήτης Mira, και πόση οπτική πληροφορία μπορεί να αποδώσει το Wii U. Κάποιες προφανείς τεχνικές συμβάσεις επηρεάζουν την αισθητική του θεάματος (έντονο pop-in, ειδικά όταν βρίσκεσαι σε πολύ ανοιχτές περιοχές, «ρομποτική» κίνηση και απουσία οποιουδήποτε συστήματος collision detection για την πανίδα της Mira – μπορείς να περάσεις μέσα από τα σώματα των κατοίκων του κόσμου, σαν να ήσουν άυλος), ωστόσο το αντίτιμο είναι το σταθερό frame rate των 30 καρέ το δευτερόλεπτο, ανεξάρτητο με το μέγεθος μιας περιοχής ή την πολυκοσμία της και η απουσία loading, με εξαίρεση κάποιες πολύ συγκεκριμένες περιστάσεις.

 
Όπως και στο προηγούμενο παιχνίδι, οι μάχες μπορεί να γίνουν μια χαοτική υπόθεση, με κάθε λογής μπάρες και ενδείξεις να «πνίγουν» την οθόνη. Το ότι το Xenoblade Chronicles X ελάχιστο κόπο κάνει να εισάγει τον παίκτη στα συστήματά του, είναι ένα από τα βασικά παράπονα που μπορεί να έχει κάποιος από τον τίτλο.  

Αφήνοντας στην άκρη την εξερεύνηση, το XCX ακολουθεί πιστά τα χνάρια του προκατόχου του, με μερικές βασικές προσθήκες. Η λογική των αποστολών και του συστήματος μάχης εξακολουθεί να βασίζεται περισσότερο στα δυτικά MMO και λιγότερα στα τυπικά ιαπωνικά RPG: υπάρχουν αποστολές εξερεύνησης του κόσμου, αποστολές που βοηθούν στην ανάπτυξη του «δέντρου σχέσεων» μεταξύ των εκατοντάδων χαρακτήρων του παιχνιδιού και αποστολές με σκοπό τη συγκέντρωση κάποιων αντικειμένων (π.χ. ορυκτών), ή της αντιμετώπισης ενός ισχυρού εχθρού. Οι μάχες διαδραματίζονται σε πραγματικό χρόνο, με τους εχθρούς να «ακούν» και να «βλέπουν» και την θέση που έχει το σώμα του χαρακτήρα απέναντι σε έναν εχθρό, να επηρεάζει την αποτελεσματικότητα μιας άμυνας ή επίθεσης. Τα μέλη της ομάδας δέχονται εντολές και τη νουθέτηση για συγκεκριμένες στρατηγικές κατευθύνσεις κατά την ώρα της μάχης, αλλά κατά τα άλλα συμπεριφέρονται αυτόβουλα. Έχεις όμως τη δυνατότητα να παραμετροποιήσεις και να εξελίξεις το είδος των κινήσεων που μπορούν να εκτελέσουν, και εκεί πρέπει να ποντάρεις – στη δημιουργία μιας ομάδας από μέλη που αλληλοσυμπληρώνονται και διαθέτουν συνδυαστικά, ολοκληρωμένο ρεπερτόριο κινήσεων.

Δύο βασικά στοιχεία που ήταν απόντα στο Wii, έρχονται να καθορίσουν την εξελικτική πορεία από το Xenoblade Chronicles στο Xenoblade Chronicles X. Το ένα είναι το online multiplayer, στο οποίο η Monolith Soft σκύβει με ενδιαφέρον αλλά υλοποιεί χωρίς να μεταβάλει τη φύση του XCX. Από τις πρώτες στιγμές αναλαμβάνεις να «γραφτείς» σε μια διαδικτυακή ομάδα 32 ατόμων και μαζί με τα υπόλοιπα μέλη της, έχεις τη δυνατότητα να συμμετάσχεις σε ασύγχρονες μαζικές αποστολές – π.χ. το να εξοντώσεις ένα συγκεκριμένο αριθμό εχθρών σε συγκεκριμένο χρόνο. Μπορείς επίσης να αφήσεις μηνύματα που θα δουν τα άλλα μέλη της ομάδας, ενώ οι χαρακτήρες των άλλων παικτών εμφανίζονται διάσπαρτα στον κόσμο, και μπορείς να τους προσθέσεις στην ομάδα σου για να σε βοηθήσουν στις αποστολές σου, για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Η δυνατότητα για «καθαρόαιμο» online multiplayer περιορίζεται αποκλειστικά σε συγκεκριμένες μάχες που μπορούν να πραγματοποιηθούν μεταξύ τεσσάρων παικτών, και δεν συνδέονται με το υπόλοιπο παιχνίδι. Το δεύτερο στοιχείο πάνω στο οποίο «πατάει» το XCX είναι το Gamepad. Το χειριστήριο του Wii U χρησιμεύει σαν ένα λειτουργικό μενού – χάρτης – οθόνη πληροφοριών, και μπορεί να σου δώσει όλη την περιφερειακή πληροφορία που αφορά το παιχνίδι, σε βαθμό που σου επιτρέπει να απενεργοποιήσεις τις περισσότερες ενδείξεις στην οθόνη της τηλεόρασης (κάτι που βοηθάει και στην καλύτερη απόλαυση της θέας που σου προσφέρει η Mira), χωρίς να αισθάνεσαι ανασφαλής και χαμένος. Από το Gamepad μπορείς να έχεις πάντα ορατό έναν αναλυτικό χάρτη της Mira, ο οποίος είναι χωρισμένος σε εξάγωνα. Κάθε εξάγωνο κατηγοριοποιείται ανάλογα με τη χρησιμότητά του και το τι μπορεί να προσφέρει στον παίκτη, τις πληροφορίες ωστόσο τις παίρνεις αφού, σε μια συγκεκριμένη κατηγορία εξαγώνου, ενεργοποιήσεις μια συσκευή – φάρο που σαρώνει τη γύρω περιοχή και αποκαλύπτει τα εξάγωνα γύρω του. Όλο αυτό το κυνήγι συμβαίνει ταυτόχρονα με την περιήγηση στον πλανήτη, καθώς προσπαθείς να ενεργοποιήσεις όσο πιο πολλούς φάρους γίνεται για να «συμπληρώσεις» το χάρτη, και έτσι η εξερεύνηση της Mira μετατρέπεται σε κύριος, και επικίνδυνα εθιστικός σκοπός του παιχνιδιού. Φυσικά το Gamepad σου προσφέρει και τη δυνατότητα να «απομονώσεις» το XCX στην οθόνη του. Αν και η αίσθηση πως ένα τόσο επικό παιχνίδι μπορεί να χωρέσει σε μια οθόνη έξι ιντσών είναι συναρπαστική, υπάρχει τόση πληροφορία στο interface, που σμικρυμένη σε τέτοιο βαθμό θα προκαλέσει... αναγνωστικά προβλήματα ακόμη και στους αετομάτηδες παίκτες.

 
Το χιούμορ και γενικά το σενάριο του παιχνιδιού θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως... εξεζητημένα, και μάλλον μόνο για λάτρεις των άνιμε. Ευτυχώς, ο κόσμος του παιχνιδιού είναι φοβερά ελκυστικός. Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως η περαιτέρω ενασχόληση με προαιρετικές αποστολές, φέρνει στην επιφάνεια ομολογούμενα ενδιαφέρουσες πτυχές της ιστορίας. 

Όσο για τα ατοπήματα του Xenoblade Chronicles Χ, κάποια θα είναι γνώριμα σε όσους είχαν ασχοληθεί με τον προηγούμενο τίτλο, και κάποια άλλα σε ξαφνιάζουν με την ύπαρξή τους. Η τάση των σχεδιαστών για παράδειγμα να αντικρούουν το εκπληκτικό design του κόσμου με αντιαισθητικούς χαρακτήρες – καρικατούρες επιστρέφει και εδώ, αν και δεν δικαιολογείται πλέον από τους τεχνικούς περιορισμούς του συστήματος που φιλοξενεί το παιχνίδι. Από την άλλη, η μουσική, που συγκαταλεγόταν ανάμεσα στα ατού του πρώτου XC, εδώ διχάζει: τα θέματα που συνοδεύουν την εξερεύνηση των ηπείρων είναι υπέροχα, τα κεντρικά θέματα του διαστημικού σταθμού είναι τραγούδια που «παίζουν» ανάμεσα στα είδη της Ροκ και της Ραπ και θα μπορούσαν να ανήκουν στο ρεπερτόριο των... Vegas και το πακέτο συμπληρώνουν διάφορα άλλα ροκ και ποπ τραγούδια που μοιάζουν να έχουν ξεπηδήσει από σειρές άνιμε, που άλλες φορές θες να σιγοτραγουδήσεις, και άλλες να... σιχτιρίσεις. Ένα άλλο ζήτημα είναι η διαχείριση του τεράστιου όγκου πληροφοριών. Υπάρχουν στιγμές που έχεις όλα όσα χρειάζεσαι να ξέρεις για να εκτελέσεις μια αποστολή, και στιγμές που το παιχνίδι σου ζητά κάτι και σε αφήνει χωρίς κανένα στοιχείο, να ψάχνεσαι σε ένα κόσμο που χρειάζεσαι ώρες για να διασχίσεις. Το τελευταίο, σε συνδυασμό με τα πολύπλοκα υποβόσκοντα συστήματα του παιχνιδιού που ελάχιστα εξηγούνται στον παίκτη, μπορεί να μετατρέψουν το Xenoblade Chronicles X σε μια παροδικώς ενοχλητική εμπειρία.

 
Το παιχνίδι περιμένει να φτάσεις μερικές δεκάδες ώρες παιχνιδιού πριν σου προσφέρει το εναλλακτικό μέσο μετακίνησης που ακούει στο όνομα «Skell». Έτσι, η εξερεύνηση του κόσμου γίνεται ακόμη πιο απολαυστική (με μπόνους το ότι δεν χρειάζεται πλέον βλέπεις τους – άσχημα σχεδιασμένους – πρωταγωνιστές). 

Παρά τα οποιαδήποτε ατοπήματα πάντως, το Xenoblade Chronicles X καταλήγει ένα παιχνίδι... κατόρθωμα. Η σχεδιαστική φιλοσοφία της Monolith Soft είναι άκρως προοδευτική, και η ικανότητά της να βυθίζει τον παίκτη σε αυτούς τους τεράστιους, γοητευτικούς εξωγήινους κόσμους, καθιστά το XCX μια από τις πλέον ιδιαίτερες κυκλοφορίες αυτής της γενιάς, που οι κάτοχοι του Wii U μπορούν να είναι πολύ περήφανοι που έχουν αποκλειστικά στη διάθεσή τους. O επικεφαλής Τετσούγια Τακαχάσι δήλωσε πρόσφατα πως θα ήθελε να επικεντρωθεί για το μέλλον σε μια δημιουργία που θα δώσει περισσότερο βάρος στο σενάριο, σε σχέση με το Xenoblade Chronicles X. Αν κρίνω από αυτό εδώ το παιχνίδι, όποια κατεύθυνση και αν αποφασίσει ο Ιάπωνας δημιουργός, θα είναι η σωστή.

 

Αχανής, πανέμορφος, εξωτικός: το Xenoblade Chronicles X προσφέρει τον πιο απολαυστικό «ανοιχτό» κόσμο αυτής της γενιάς, ξεπερνώντας ακόμη και τα Fallout 4, MGSV και Witcher 3. Το gameplay του παιχνιδιού μιμείται, όπως και στον προκάτοχό του, τα δυτικά MMO, και παραμένει διασκεδαστικό και πολύ, πολύ εθιστικό. Έξυπνη χρήση του Gamepad.
Μικρή σε διάρκεια ιστορία και μέτριο σενάριο. Ο σχεδιασμός των χαρακτήρων είναι κάκιστος. Δαιδαλώδη συστήματα που εξελίσσονται χωρίς να καθοδηγούν στο ελάχιστο τον παίκτη. Κάποιες από τις μουσικές επιλογές... σηκώνουν συζήτηση. 
8+

 

2 σχόλια συνδέσου ή
γίνε μέλος για να σχολιάσεις
Roronoa
19:17 30.12.15 Roronoa χωρίς τίτλο
Ωραιο review, δεν εχω wii u αλλιως σιγουρα θα του εριχνα μια ματια αν και το xenoblade στο wii δεν το τελειωσα ποτε.

bonus:
http://i.imgur.com/248JkF4.jpg

paokman
20:11 30.12.15 paokman !!!
Φαίνεται πανέμορφο!