reviewsvideogames

Xenoblade Chronicles 2

του Στέλιου «gandalfst» Μουστάκη
η παρουσίαση έγινε σε: Switch
Επίσημη ιστοσελίδα
Eίδος: RPG, PEGI: 12+

Έφτασε λοιπόν η ώρα της δικαίωσης για τη Monolith Soft. Δεν είναι και λίγο να σου προσφέρεται η τιμή να ρίξεις την αυλαία της πλέον θριαμβευτικής πρώτης χρονιάς που έχει δει η Nintendo σε νέο της hardware από την εποχή της κυκλοφορίας του NES, από εκεί που είχες τον μόνιμο ρόλο να... ξεπροβοδίζεις τα συστήματά της στο τέλος της ζωής τους. Και αν τα Xenoblade Chronicles και Xenoblade Chronicles X κυκλοφόρησαν στο λυκόφως της ζωής των Wii και Wii U αντίστοιχα, το Xenoblade Chronicles 2, η ολοκλήρωση της άτυπης τριλογίας RPG του ιαπωνικού στούντιο, στους πρώτους μήνες ζωής του Switch, δημιουργεί το εύλογο ερώτημα του ΠΩΣ πρόλαβε η Monolith να πλανάρει, να σχεδιάσει και να κυκλοφορήσει ένα τίτλο τέτοιου μεγέθους μέσα σε δύο χρόνια και κάτι... ψηλά. 

 
Εξερευνώντας τον συναρπαστικό κόσμο της Alrest, με συντροφιά τις υπέροχες μελωδίες της ομάδας του Γιασουνόρι Μιτσούντα. Οι μυημένοι στο είδος θα αναγνωρίσουν το ηχόχρωμα του διάσημου Ιάπωνα συνθέτη, στην καλύτερή του δουλειά από την εποχή του Chrono Trigger. 

Μια πρώτη απάντηση στο ερώτηματη βρίσκεις στο γεγονός πως το Xenoblade Chronicles 2 έχει τα περισσότερα τεχνικά προβλήματα που έχουμε συναντήσει σε κυκλοφορία της Monolith Soft. Για παράδειγμα, σε αντίθεση με το Xenoblade Chronicles Χ, που πραγματοποιούσε σημαντικές εκπτώσεις στην λεπτομέρεια, το animation και την ποιότητα των μοντέλων των χαρακτήρων για να κρατήσει αμείωτα τα 30 καρέ το δευτερόλεπτο στο παιχνίδι, το Xenoblade Chronicles 2 ακολουθεί την ίδια λογική αλλά δεν ανταμοίβει με ανάλογη σταθερότητα. Είτε τα δυναμικά εφέ φωτισμού, η μεγάλη τεχνική αναβάθμιση του κόσμου σε σχέση με τον προηγούμενο τίτλο, ήταν τελικά μια υπέρβαση για το Switch, είτε ο χρόνος ανάπτυξης ήταν τέτοιος που δεν άφηνε περιθώρια για βελτιστοποιήσεις στη μηχανή γραφικών του παιχνιδιού. Δυστυχώς, ανάλογα προβλήματα υπάρχουν και στην «φορητή» εκδοχή του παιχνιδιού, εκεί η ποιότητα της εικόνας είναι τόσο κακή, και η ανάλυση χαμηλώνει τόσο, που καθιστά το παιχνίδι τη μοναδική κυκλοφορία από πλευράς Nintendo, που δεν θα συνιστούσαμε να παίξει κάποιος μακριά από την τηλεόραση. Ατυχία μεγάλη που μια τέτοια επική περιπέτεια δεν μπορεί να μεταφερθεί αλώβητη στο φορητό Switch, αν και θα είχε ενδιαφέρον να δούμε αν η Monolith Soft θα προχωρήσει σε μελλοντικό patch για να βελτιώσει την απόδοση του τίτλου σε undocked mode.

Μια άλλη πιθανή απάντηση βέβαια στην ερώτηση του πως χτίζεται ένα τέτοιο RPG σε δύο χρόνια, βρίσκεται στη συνέπεια του καλλιτεχνικού οράματος που επιδεικνύει το ιαπωνικό στούντιο, παιχνίδι με παιχνίδι. Για καλό και για κακό, τα Xenoblade Chronicles μοιράζονται την ίδια ακριβώς σχεδιαστική φιλοσοφία, σε τόσο απόλυτο βαθμό που θα μπορούσες να πάρεις αυτούσια κομμάτια από την κριτική των πρώτων δύο παιχνιδιών και να τα τοποθετήσεις σε αυτό εδώ το κείμενο, χωρίς να αλλάξεις ούτε τόνο. Πάλι έχουμε έναν εκπληκτικό σε σύλληψη και επική ατμόσφαιρα κόσμο επιστημονικής φαντασίας, χωρισμένο τμηματικά σε τεράστια κομμάτια γης, πλαισιωμένο από εξωτική, σχεδόν εξωγήινη πανίδα και χλωρίδα και ντυμένο από υπέροχα, ατμοσφαιρικά μουσικά θέματα. Μάλιστα, σεναριακά έχουμε και την επιστροφή των Τιτάνων από το πρώτο Xenoblade Chronicles, δυσθεώρητων θεοτήτων πάνω στους οποίους ζουν όλα τα υπόλοιπα πλάσματα του κόσμου του παιχνιδιού. Μάλιστα, σε μια επίδειξη υπέρμετρης φιλοδοξίας, οι σχεδιαστές αποφάσισαν πως θα ήταν ωραίο να οπτικοποιήσουν την κίνηση αυτών των Τιτάνων που πλέουν πάνω σε έναν ωκεανό από σύννεφα ενώ εσύ βρίσκεσαι κυριολεκτικά πάνω τους, και έτσι έχουμε θεαματικές σεκάνς όπου, ενώ εξερευνείς τις ζούγκλες, τα δάση, τις σπηλιές και όλα τα υπόλοιπα σκηνικά του παιχνιδιού, μπορείς να παρατηρήσεις στο βάθος να κινείται το θεόρατο κεφάλι ή μέρος του σώματος ενός τέτοιου Τιτάνα.

 
Ο σχεδιασμός των χαρακτήρων κάνει στροφή και πάει... τέρμα άνιμε στο Xenoblade Chronicles 2. Οι ήρωες γίνονται έτσι πιο εκφραστικοί, ωστόσο το κακό animation παραμένει και εδώ, όπως και στα προηγούμενα παιχνίδια. 

Και σε αυτό το Xenoblade Chronicles έχουμε επίσης πολυεπίπεδα, υπεραναλυτικά συστήματα πάνω στα οποία λειτουργούν η παραμετροποίηση και η εξέλιξη των χαρακτήρων και βασίζεται και το σύστημα μάχης του παιχνιδιού και μοιάζουν να δανείζονται στοιχεία από τα δυτικά MMORPG. Πολλοί από τους αρχάριους παίκτες θα χαθούν σίγουρα στις άπειρες βαθμίδες αυτών των συστημάτων, παρά το γεγονός πως το παιχνίδι πραγματοποιεί φιλότιμες προσπάθειες να εξηγήσει σταδιακά όλα τα συστήματα, με ένα tutorial που εξελίσσεται μεθοδικά για πάνω από 10 ώρες. Όσοι έχουν ασχοληθεί με τους προηγούμενους τίτλους ωστόσο, θα πρέπει μόνο να εξοικειωθούν με τον... «θεσμό» των Driver και των Blade, καθώς οι ήρωες (Drivers) συνοδεύονται πλέον από χαρακτήρες – όπλα (Blade) με τους οποίους αναπτύσσονται παράλληλα και ανάλογα με τη μεταξύ τους σχέση αποκτούν και διαφορετικές ειδικές επιθέσεις. Κάθε ήρωας μπορεί να έχει στην κατοχή του πολλά Blade, τα οποία αποκτά ενεργοποιώντας ειδικούς κρυστάλλους που συλλέγει μέσα στο παιχνίδι, και τα Blade χωρίζονται σε απλά και σπάνια, χωρίς να είναι γνωστός ο ακριβής αριθμός τους. Λίγο το ότι το κάθε Blade μπορεί να σου προσφέρει νέες δυνατότητες στις μάχες, λίγο το ότι με την εξερεύνηση μαζεύεις διαρκώς κρυστάλλους με τους οποίους μπορείς να «ξεκλειδώσεις» καινούρια, λίγο το ότι τα Blade έχουν σχεδιαστεί από πολλούς διαφορετικούς Ιάπωνες καλλιτέχνες, και η υπόθεση της ολοκλήρωσης της συλλογής αρχίζει μετά από κάποιες ώρες να θυμίζει τα παιχνίδια Pokemon. 

Ένα στοιχείο που σίγουρα δεν επαναλαμβάνει αυτό το Xenoblade Chronicles είναι το διαδικτυακό παιχνίδι, καθώς σε σύγκριση με το Xenoblade Chronicles X προσηλώνεται αποκλειστικά στην αφήγηση μιας επικής ιστορίας επιστημονικής φαντασίας, με όλες τις ανοησίες και το παλιμπαιδίστικο χιούμορ που συναντάς συχνά σε (κακές) παραγωγές ιαπωνικού animation, αλλά ταυτόχρονα και με όλες τις ενδιαφέρουσες φιλοσοφικές προεκτάσεις και τη θρησκευτική μυθολογία που συνοδεύει όλες τις δουλειές του Τετσούγια Τακαχάσι, από την εποχή ακόμη που παρέδιδε στο Playstation το αριστουργηματικό Xenogears, για λογαριασμό της Square Enix (τότε Squaresoft). Είναι στιγμές που το σενάριο του παιχνιδιού είναι κάκιστο και μοιάζει να μην πέρασε ποτέ αξιολογήσεις και διορθώσεις από τη σχεδιαστική ομάδα, ενώ οι χαρακτήρες γίνονται φοβερά ενοχλητικοί, με τις αποδόσεις των ιαπωνικών διαλόγων από Βρετανούς κυρίως ηθοποιούς να μην πείθούν καθόλου. Ταυτόχρονα ωστόσο η ιστορία έχει τρόπο να σου κρατάει το ενδιαφέρον αμείωτο, είτε μέσα από τις θεματικές με τις οποίες καταπιάνεται, είτε με τον τρόπο που αξιοποιεί τον υπέροχο κόσμο του παιχνιδιού, είτε με τις σκηνές φαντασμαγορικής δράσης που την πλαισιώνουν.

 
Οι μεγαλοπρεπείς Τιτάνες πλέουν σε έναν ωκεανό από σύννεφα, στο κέντρο του οποίου βρίσκεται το Δέντρο της Ζωής, ένας απλησίαστος παράδεισος για τους κοινούς θνητούς: η Monolith Soft συνεχίζει να αναμειγνύει τη μυθολογία με την εκκεντρικότητα του ιαπωνικού animation, με συναρπαστικά αποτελέσματα. 

Το Xenoblade Chronicles 2 συνεχίζει λοιπόν την κληρονομιά των προκατόχων του και η Monolith Soft τις δικές της σχεδιαστικές ακρότητες, προσφέροντας ένα σκληροπυρηνικό παιχνίδι ρόλων το οποίο πρέπει πρώτα να αποδεχθείς, για να απολαύσεις μετά σε όλη του τη μεγαλοπρέπεια. Είναι δύστροπο και ελαφρώς προβληματικό αλλά μοναδικό στη σύλληψή του, και αυτό το καθιστά μαζί με το Persona 5, ένα από τα δύο σπουδαία ιαπωνικά RPG της χρονιάς.

 

Πανέμορφος και συναρπαστικός κόσμος στα πρότυπα των προηγούμενων τίτλων, που σε κάνει να θες να ξοδέψεις δεκάδες ώρες εξερεύνησης. Υπέροχη μουσική επένδυση. Ενδιαφέρουσα ιστορία. Μπόλικο βάθος στο gameplay... 
...το οποίο όμως δεν αναλύεται με τον ιδανικό τρόπο στους παίκτες. Τεχνικά προβλήματα και κακή ποιότητα εικόνας στο φορητό mode. Πολλοί από τους διαλόγους μεταξύ των χαρακτήρων επιδέχονται σημαντικών βελτιώσεων, ενώ το βρετανικό voice over κάνει ακόμη χειρότερα τα πράγματα, όντας από μέτριο έως κακό. Το χιούμορ του παιχνιδιού θα ικανοποιήσει μόνο τους πιο φανατικούς οπαδούς του ιαπωνικού animation. 

 

3 σχόλια συνδέσου ή
γίνε μέλος για να σχολιάσεις
TxCForever
23:52 02.12.17 TxCForever χωρίς τίτλο
Μια μικρή προσθήκη. Το παιχνίδι έρχεται μόνο με αγγλικές φωνές, όμως ήδη υπάρχει στο eshop δωρεάν lanuage pack με ιαπωνέζικο dub.

super_mario
07:36 04.12.17 super_mario χωρίς τίτλο
Αυτό που θυμάμαι από το πρώτο Xenoblade στο Wii είναι το πόσο είχα ενθουσιαστεί στην αρχή με το που το πρωτοέπαιξα. Το μπάσιμο στην ιστορία, ο μεγάλος κόσμος, το art style στα περιβάλλοντα και στους χαρακτήρες, η υπέροχη μουσική. Σιγά-σιγά ξεδιπλωνότανε και το battle-system και ένιωθα πως το αντιλαμβάνομαι και το χρησιμοποιώ σωστά. Και καθώς προχωρούσα στο παιχνίδι, αυτό ολοένα και ξεδιπλωνότανε και ξεδιπλωνότανε και ξεδιπλωνότανε, ώσπου ήρθε η στιγμή που έχασα την μπάλα. Ήταν έντονα περίπλοκο, με αδιανόητα πολλές παραμέτρους που στην πράξη έβλεπα πως ίσως και να μην έχουν τόση σημασία καθότι το grinding μου προχωρούσε όμορφα και ωραία, to main story εξελισσότανε μια χαρά. Ώσπου έφτασα σε ένα σημείο του παιχνιδιού μετά από κάνα 20ωρο, όπου ένα boss fight απλά δεν έβγαινε. Όσες φορές κι αν προσπάθησα. Σε όσους οδηγούς κι αν μπήκα. Είχα κάνει κάτι λάθος μέχρι εκείνη τη στιγμή; Ποιος ξέρει. Παρόλα αυτά, λόγω των πολύ καλών του στοιχείων που προαναφέρθηκα, θα ξαναδοκιμάσω τη σειρά με το X που περιμένει στωικά κάπου στο ράφι. Από αυτό θα εξαρτηθεί εάν θα ασχοληθώ και με το 2.

TxCForever
10:00 04.12.17 TxCForever RE: χωρίς τίτλο
Τα μενού εδώ είναι πιο φιλικά παρά το πρώτο Chronicles και το Χ, και οι παραμετροι αν και αρκετές δεν μου φάνηκαν τόσο μπερδεμένες όσο στα άλλα (τουλάχιστον μέχρι στιγμής).