WWE Smackdown vs. Raw 2011

Πέρυσι πραγματικά είχα εντυπωσιαστεί με το WWE Smackdown vs. Raw 2010, όπως κι ο Έκτορας. Η THQ είχε παρουσιάσει έναν φρεσκότατο τίτλο που είχε πραγματικά πολλά, καινούργια και ουσιαστικά πράγματα να προσφέρει στους φίλους του WWE. Παίρνοντας το φετινό… επεισόδιο του franchise στα χέρια μου λοιπόν, οι προσδοκίες ήταν μοιραία αυξημένες, ωστόσο η αγωνία μου δεν κράτησε για πολύ αφού για κακή μου τύχη, το Smackdown vs. Raw 2011 μοιάζει με μία… patched έκδοση του περυσινού!

Ήταν όλοι τους εκεί, η Σοφία κι ο Σταμάτης

Κατ’ αρχάς, όπως και πέρυσι, έτσι και φέτος, αντικρίζοντας για πρώτη φορά το βασικό μενού του παιχνιδιού, ένα κοκομπλόκο το έπαθα από τον κατακλυσμό modes. Έτσι λοιπόν, στη φετινή εκδοχή του Smackdown vs. Raw, έχετε τη δυνατότητα να παίξετε ότι ματς τραβά η όρεξή σας με τη συμμετοχή από δύο έως και… τριάντα (θεωρητικά) αθλητών και πλήθος παραλλαγών. Οι επιλογές που σας προσφέρει το παιχνίδι στον τομέα αυτό είναι απίστευτα πολλές σε βαθμό… σύγχυσης, εγγυώντας σας έτσι πως αν μη τι άλλο δεν πρόκειται να πλήξετε.

Το Road to Wrestlemania, επίσης, δηλώνει παρόν με πέντε ιστορίες (John Cena, Ray Mysterio, Christian, Chris Jericho και ενάντια στον Undertaker) για να παίξετε. Θεωρητικά, σαν σκέψη, το εν λόγω mode είναι ελκυστικό, αφού ελέγχετε τον «αθλητή» σας και στα παρασκήνια όπου μπορείτε να συνομιλείτε και να «πλακώνεστε» με άλλους παλαιστές, να τον εξελίσσετε επενδύοντας τα ας πούμε experience points που κερδίζετε από την κάθε σας μάχη και γενικώς να βλέπετε το όλο στόρι του να προχωράει. Βέβαια, η ιδέα από την πράξη απέχουν όσο η Μαδρίτη απ’ το Καπανδρίτι κι έτσι το mode μόνο ενδιαφέρον δεν έχει. Οι backstage χώροι είναι τραγικά σχεδιασμένοι (έως χάλια μπορώ να πω), το interaction με άλλους χαρακτήρες και το περιβάλλον γενικότερα μια τραγωδία, ενώ οι διάλογοι (ο Θεός να τους κάνει) εντελώς αδιάφοροι –χώρια το τελείως αποτυχημένο lip-sync.

Αυτό που αξίζει τον κόπο στο φετινό Smackdown vs. Raw είναι το WWE Universe, μια αν μη τι άλλο πρωτότυπη ιδέα που βοηθά σημαντικά στην εμβάπτιση του παίκτη στον κόσμο του παιχνιδιού. Σκεφτείτε τι γίνεται στο WWE στην πραγματικότητα: κάθε λίγο και λιγάκι προκύπτουν νέες φιλίες και θανάσιμες έχθρες, κόντρες και ίντριγκες, τρίτοι χαρακτήρες επεμβαίνουν στις μάχες άλλων ενώ ορισμένοι «περιμένουν στη γωνία» τους αντιπάλους τους (κυριολεκτικά) καθώς εκείνοι κάνουν την εμφάνισή τους στο stage κι από ‘κει στο ρινγκ. Ε, κάτι παρόμοιο λοιπόν συμβαίνει και στο Smackdown vs. Raw 2011: το παιχνίδι καταγράφει κάθε σας αγώνα και τον εντάσσει στα πλαίσια ενός γενικότερου καλενταριού. Καθετί που συμβαίνει στο παιχνίδι, ασχέτως mode, παίζει τον δικό του ρόλο στη διαμόρφωση του κόσμου του και τη στέψη των πρωταθλητών στις διάφορες κατηγορίες/διοργανώσεις. Έτσι, αν για παράδειγμα παίζετε με τη φλωρούμπα τον Morrison και ο αντίπαλός σας, σας έχει στριμώξει άσχημα, μην εκπλαγείτε αν σκάσει μύτη απ’ το πουθενά ο Matt Hardy για να σας δώσει ένα χεράκι!

Εν πάση περιπτώσει, το συγκεκριμένο στοιχείο προσδίδει απλόχερα πόντους στο παιχνίδι ως προς τη δημιουργία μας ρεαλιστικής ευρύτερης ατμόσφαιρας. Προσωπικά πολύ μου άρεσε.