WWE All Stars

Τι χρειάζεται ένα άθλημα στο οποίο πρωταγωνιστούν παλαιστές που κρατούν φίδια, νεκροζώντανοι και ημίτρελοι Ιρλανδοί; Λίγη υπερβολή φυσικά!

«Έλα μωρέεεεε! Στα ψέματα το κάνουν»! H φράση που βαρεθεί να ακούω κάθε φορά που βλέπω έναν αγώνα WWE. Αυτό που δεν έχει καταλάβει ο κόσμος είναι πως δεν με ενδιαφέρει το αν είναι αλήθεια. Τώρα που το ξανασκέφτομαι δηλαδή, ΔΕΝ θέλω να είναι και αλήθεια! Γουστάρω να βλέπω εμπλουτισμένους με στεροειδή παλαιστές να χτυπιούνται σαν τα κατσίκια πάνω σε ένα ρινγκ-τραμπολίνο με το ψεύτικο αίμα-κέτσαπ και την τεστοστερόνη να ρέουν άφθονα. Ενοχλώ κανέναν;

Οι Γίγαντες του Κατς!

Έτσι τους μάθαμε, έτσι τους αγαπήσαμε, και έτσι… επιστρέφουν! Το WWE All Stars πήρε το κανονικό WWE και το γέμισε… virtual αναβολικά! Γιατί δεν εξηγείται αλλιώς το επίπεδο της υπερβολής του παιχνιδιού, λες και δεν ήταν ήδη από μόνο του το όλο θέαμα της εν λόγω πάλης εντελώς extreme (το να βλέπεις τον Rey Mysterio των 160 εκατοστών να δέρνει ένα «κρεατοβούνι» κοντά δυο μέτρα… ε… όπως και να ‘χει δεν είναι και το πιο πειστικό πράγμα στον κόσμο). Στο WWE All Stars βέβαια, το παραπάνω παράδειγμα είναι απλά ένα μικρό πταίσμα. Και αυτό διότι η THQ επέλξε –σωστά κατά την άποψή μου– να ξεφύγει λίγο από τη ρεαλιστική προσέγγιση του άλλου WWE franchise της, και να πιάσει το «πνεύμα» των αγώνων αυτών. Και μιας και το όλο εγχείρημα μοιάζει σαν ένα μικρό «πισωγύρισμα» στις arcade ρίζες του τίτλου (η σειρά Superstars ξεκίνησε το 1989), ήρθαν μαζί του και κάποιοι από τους πιο παλιούς και πιο αναγνωρίσιμους πρωταγωνιστές της «επαγγελματικής πάλης». Έτσι λοιπόν, ο Hulk Hogan, ο Ultimate Warrior και η παλιοπαρέα επιστρέφουν και με ορισμένους σύγχρονους μαχητές συμπληρώνουν ίσως το πιο ενδιαφέρον ρόστερ που έχουμε δει τελευταία χρόνια σε αντίστοιχο παιχνίδι, με πάνω από 30 άτομα για να διαλέξετε όποιο σας αρέσει.

Απλά τα πράγματα…

Θυμάστε που στα Smackdown Vs Raw (και όχι μόνο),  πέρα από τον αντίπαλό σας, έπρεπε να «παλέψετε» και με το stamina σας, να κάνετε σωστή επιλογή σχετικά με το ποιο μέρος του σώματος του αντιπάλου θα «τιμωρήσετε» περισσότερο και άλλα τέτοια; Ε, ξεχάστε τα. Πλέον στο WWE All Stars υπάρχει μία μπάρα ζωής / ενέργειας και τέλος. Δεν υπάρχει stamina, δεν υπάρχουν «στρατηγικές επιλογές», δεν υπάρχει τίποτα από αυτά. Μιλάμε για καθαρή arcade δράση και τίποτα λιγότερο. Βέβαια, ο όρος arcade ίσως δεν είναι αρκετός για να περιγράψει ακριβώς το ύφος του All Stars. Φανταστείτε το σαν το NBA Jam της πάλης για να έχετε μια καλύτερη ιδέα.

Υπάρχουν τέσσερεις κατηγορίες παλαιστών: ο Acrobat, ο Grappler, ο Brawler και ο Big Man. Η κάθε μία προσανατολίζεται σε διαφορετικό στυλ και έχει τα δικά της πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Ο Brawler μπορεί να σαπακιάζει στο ξύλο κόσμο με combos από κλωτσομπουνίδια, ο Grappler σε πιάνει και σε δένει κόμπο, ο Acrobat πηδάει αριστερά και δεξιά όλη την ώρα και είναι πολύ απρόβλεπτος και ο Big Man μπορεί να υστερεί σε ταχύτητα αλλά σε παίρνει και σε πετάει έξω από το ρινγκ με μια κλωτσιά Βαμβακούλα. Ανάλογα λοιπόν τι στυλ σας αρέσει ή ποιον παλαιστή θαυμάζετε, θα έχετε μια ποικιλία από κινήσεις που διαφέρει σημαντικά από χαρακτήρα σε χαρακτήρα. 

Και πώς παίζει;

Συνήθως όσοι θα ξεκινήσουν για πρώτη φορά να παίξουν το All Stars θα διαλέξουν έναν Brawler. Είναι η πιο εύκολη κατηγορία για να το μάθει κάποιος, ενώ σε αυτή ανήκουν και παλαιστές μεγάλου βεληνεκούς όπως ο Hulk Hogan και ο Warrior. Παρόλο που και αυτοί έχουν κάποιες λαβές, η μεγάλη δύναμή τους είναι τα κλωτσομπουνίδια οπότε τα combos βγαίνουν πολύ πιο εύκολα και τις περισσότερες φορές είναι αρκετά αποτελεσματικά. Ειδικά δε, αν καταφέρετε και «στείλετε» τον αντίπαλο στον αέρα τότε μπορείτε να τον κρατήσετε εκεί ανήμπορο να αντιδράσει όπως γίνεται και στο Tekken. Η όλη υπερβολική προσσέγγιση του παιχνιδιού βοηθά στην υιοθέτηση τέτοιου είδους πρακτικών αφού οι χαρακτήρες εκτινάσσονται στον αέρα σαν… πούπουλα, ενώ μπορούν με άνεση και με ένα σάλτο να βρεθούν σκαρφαλωμένοι στα σχοινιά.