reviewsvideogames

WipEout Omega Collection

του Φωκίωνα "Dismiss" Χαροκόπου
η παρουσίαση έγινε σε: PS4
Επίσημη ιστοσελίδα
Eίδος: racing, PEGI: 7+

Όπως φανερώνει και το επίθημα Collection στον τίτλο του, το νέο WipEout δεν είναι πραγματικά νέο. Είναι, στην ουσία, τρεις κυκλοφορίες, το WipEout 2048, το WipEout HD και το WipEout Fury σε ένα όμορφο, πλήρως ανακαινισμένο πακέτο. Είναι το απόσταγμα και η τελική (με όλη την έννοια της λέξης) εξέλιξη ενός είδους που κάποτε ήταν συνυφασμένο με τη θεαματική πλευρά του racing. Ενός είδους που ξεκίνησε με το F-Zero της Nintendo στο SNES και ολοκληρώθηκε με το WipEout 2048 στο Vita και το κλείσιμο του Studio Liverpool της Sony. Με τη λέξη «ολοκληρώθηκε» δεν εννοώ φυσικά ότι χάθηκε. Απλώς έπαψε να έχει μεγάλο εμπορικό ενδιαφέρον, με αποτέλεσμα να υποχωρήσει στη σκηνή των indie, όπου κυκλοφορούν αρκετά αξιόλογοι εκπρόσωποι του είδους, όπως το Redout και το Fast RMX.

 
 Το Wipeout επιστρέφει με μια εξαιρετική αναστήλωση. Συμβουλή για τους κατόχους PS4 Pro και τηλεοράσεων 4K: απενεργοποιήστε την επιλογή Motion Blur και ετοιμαστείτε για ένα μικρό σοκ. Μπορείτε να το ενεργοποιήσετε ξανά στο photo mode, αν θέλετε, όπως στη συγκεκριμένη φωτό.

Το WipEout Omega Collection μπορεί να μην είναι καινούριος τίτλος, λοιπόν, αλλά σίγουρα μοιάζει καινούριος. Φυσικά και πρόκειται για remaster, άρα δεν έχει τις απαιτήσεις σε τεχνολογία που έχει ένα σύγχρονο blockbuster, αλλά η σύμπραξη των Clever Beans, EPOS και Sony Xdev, δεν αφήνει ανεκμετάλλευτη ούτε σταγόνα της ισχύος των PS4 και PS4 Pro. Και στις δύο κονσόλες, τρέχει σταθερότατα στα 60 fps, υποστηρίζει HDR, ενώ η έκδοση του Pro ανεβάζει και την ανάλυση εγγενώς στα 4Κ. Λογικό είναι να πει κάποιος ότι, αν δεν μπορούσαν να πετύχουν αυτούς τους στόχους, ποιος ο λόγος ύπαρξης αυτής της συλλογής, αλλά η αλήθεια είναι ότι τα τρία τελευταία Wipeout είχαν την απαραίτητη βάση από άποψης σχεδιασμού και καλλιτεχνικής διεύθυνσης για να μπορέσουν να στηρίξουν μια σύγχρονη κυκλοφορία, με όλα τα τεχνολογικά κομφόρ.

Το Omega Collection πραγματικά λάμπει σε μια τηλεόραση (και σε ένα ηχοσύστημα) νέας τεχνολογίας, αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι παίζει καλύτερα από ποτέ. Διατηρεί το ίδιο απαιτητικό και «ρευστό» σύστημα χειρισμού, το οποίο βασίζεται στους γρήγορους, ακροβατικούς ελιγμούς με δημιουργική  χρήση των αερόφρενων. Όπως πάντα, στην αρχή φαντάζει εξαιρετικά, ίσως αχρείαστα δύσκολο, αλλά με λίγη επιμονή, το σύστημα αρχίζει και βγάζει νόημα και φανερώνει πόσο εκπληκτικά ομαλό μπορεί να γίνει, αρκεί να αντιληφθεί ο παίκτης τη «ροή» κάθε πίστας. Σε όλα τα Wipeout, αυτό που πρέπει να συνειδητοποιήσει ο παίκτης από πολύ νωρίς είναι ότι τα φρένα... δεν φρενάρουν πάντα. Μειώνουν μεν την ταχύτητα, αλλά λειτουργούν σαν πτερύγια αεροπλάνου που στροβιλίζουν αεροδυναμικά το όχημα, για αυτό και υπάρχουν ξεχωριστά πλήκτρα για αριστερά και δεξιά φρένα. Το «ζουμί» από όλα αυτά είναι ότι τα φρένα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διόρθωση της πορείας του σκάφους, ενώ αυτό στρίβει με το βασικό πηδάλιο (μοχλό). Το αποτέλεσμα της ταυτόχρονης χρήσης φρένου και τιμονιού είναι να πεταχτεί η ουρά του σκάφους για να προετοιμαστεί από πριν να μπει στην επόμενη στροφή. Είπαμε, δεν είναι εύκολο, αλλά τουλάχιστον οι πίστες διαδέχονται η μια την άλλη με τέτοιον τρόπο, ώστε να έχει ο παίκτης μια σχετική άνεση να εξοικειωθεί σταδιακά με το σύστημα ελέγχου.

 
 Οι προσθήκες στη γεωμετρία είναι τόσο πλούσιες, που δεν θα σας περάσει καν από το μυαλό ότι ορισμένες πίστες ξεκίνησαν από το PS Vita.

Σε αυτήν τη βασική ιδέα έρχονται να προστεθούν πολλά διαφορετικά μοντέλα σκαφών, μια μεγάλη ποικιλία αγωνισμάτων που κρίνονται με διαφορετικό τρόπο, αλλά και ένα ολοκληρωμένο σύστημα οπλισμού που κάνει λίγο πιο «πικάντικη» την όλη δράση. Τα όπλα έχουν την απαραίτητη ποικιλία ώστε να απαιτούν μια κάποια στρατηγική κατά τη χρήση τους, ενώ υπάρχουν και αρκετές αμυντικές λύσεις. Επιπλέον, τα επιθετικά και τα αμυντικά όπλα δεν δίνονται από τις ίδιες επιφάνειες, με αποτέλεσμα να μπορεί να επιλέξει ο παίκτης το είδος του οπλισμού που προτιμά ανάλογα με την περίσταση. Βέβαια, όλα αυτά ισχύουν σε θεωρητικό επίπεδο, γιατί όταν τρέχεις με απίστευτες ταχύτητες σε απότομες στροφές ενώ τζαρτζάρεσαι με έναν αντίπαλο, το μυαλό σου μάλλον δεν πάει στο είδος του όπλου που θέλεις. Παρά την ισχυρή τους παρουσία, τα όπλα δεν είναι από τα πιο βασικά χαρακτηριστικά του gameplay, πάντως. Στα Grand Prix του campaign, λίγα είναι τα αγωνίσματα που κρίνονται αποκλειστικά από αυτά, ενώ υπάρχουν και πάρα πολλά αγωνίσματα όπου απαγορεύεται η χρήση τους. Αυτή η ισορροπία ανατρέπεται κάπως στο Fury, όπου δίνεται μεγαλύτερη έμφαση στα αγωνίσματα μάχης.

Αν, πάλι, δεν θέλετε να ασχοληθείτε με όλες τις πιθανές παραλλαγές και προτιμάτε να εστιάσετε αποκλειστικά στην οδήγηση, μπορείτε να αφήσετε το campaign και να ορίσετε μόνοι σας τις παραμέτρους κάθε αγώνα στο Racebox. Αυτό το mode είναι ιδιαίτερα χρήσιμο αν θέλετε να μάθετε καλύτερα το παιχνίδι ή να παίξετε μεμονωμένους αγώνες split-screen με έναν φίλο σας. Το όλο πακέτο έρχεται να συμπληρώσει και ένα πλήρες online mode που υποστηρίζει έως και οκτώ οδηγούς ταυτόχρονα σε τουρνουά ποικίλων μορφών. Τέλος, για τους φανατικούς της ταχύτητας υπάρχει και το χαρακτηριστικό Zone mode, το οποίο σβήνει ουσιαστικά σκηνικά και αντιπάλους και σας επιτρέπει να κάνετε διαρκώς γύρους στην ίδια πίστα ανεβάζοντας σταδιακά την ταχύτητα μέχρι που το σκάφος σας δεν θα αντέχει πλέον τις συγκρούσεις. 

 
 Η αισθητική του ίσως είναι λίγο αυστηρή για τα σημερινά δεδομένα, αλλά το Wipeout εξακολουθεί να ξεχωρίζει με τον σχεδιασμό, αλλά και τον ιδιόμορφο (και τόσο πολυδιάστατο) χειρισμό του.

Το WipEout επιστρέφει, λοιπόν, και είναι στην καλύτερη μορφή του. Αντέχει όμως στον χρόνο; Σαφώς και αντέχει, είναι η δική μου απάντηση. Για την ακρίβεια, πιστεύω ότι τώρα μπορούμε να το εκτιμήσουμε καλύτερα. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν δύο παράγοντες που δεν μπορούν να παραβλεφθούν. Πρώτα από όλα, το WipEout είναι ένας τίτλος που έχει τις ρίζες του σε μια συγκεκριμένη κουλτούρα και αισθητική. Σίγουρα, είναι αρκετά εκσυγχρονισμένο και πιο βαθύ από ποτέ, αλλά αν δεν μπορείς να εκτιμήσεις το ζεν του έντονου rave ρυθμού, της αυστηρής, sci-fi αισθητικής και της ασυμβίβαστης ταχύτητας (ακόμη και όταν αυτή επιβαρύνει πλέον την τεχνική), ίσως να νιώσεις εκτός πνεύματος. Επιπλέον, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το Omega Collection δεν έχει στην ουσία καινούριο περιεχόμενο, παρόλο που είναι μεταμορφωμένο σε αίσθηση και εμφάνιση. Όσοι είχαν λιώσει τα WipEout HD και Fury (αφήνω απέξω το 2048 που βγήκε μόνο για Vita και έτρεχε και στα 30 fps) και δεν έχουν τηλεοράσεις νέας τεχνολογίας, ίσως να νιώσουν ότι ξαναπληρώνουν το ίδιο παιχνίδι.

Αν δεν σας πειράζουν αυτά, τότε καλώς ορίσατε στο νέο σας κόλλημα.

 

Εκπληκτική ταχύτητα, βαθύ σύστημα ελέγχου, υπέροχη ροή, κορυφαίος τεχνικός τομέας και μουσική.
Δεν έχει νέο περιεχόμενο.

 

2 σχόλια συνδέσου ή
γίνε μέλος για να σχολιάσεις
super_mario
21:31 06.08.17 super_mario χωρίς τίτλο
Γιατί όμως δεν είναι εμπορικό το συγκεκριμένο genre;; Δεν βγαίνει σχεδόν τίποτε. Απ'ότι καταλαβαίνω μάλλον είμαι από τους λίγους που ενδιαφέρεται για τέτοιους τίτλους. Τα τελευταία που είχα παίξει ήταν τα XGR3 και FzeroGX στο gamecube. το FAST RMX καλό είναι μεν αλλά όχι τόσο fluent όσο θα ήθελα.

Dismiss
21:22 09.08.17 Dismiss RE: χωρίς τίτλο
Είναι τόσο πιο δημοφιλή τα πιο ρεαλιστικά παιχνίδια, που οι εταιρείες προτιμούν να στριμώχνονται σε αυτήν την αρένα, παρά να ρισκάρουν με ΑΑΑ arcade. Δες τι έγινε με την Evolution και το Driveclub