reviewsvideogames

Valkyria Revolution

του Σπύρου "Shinobi" Ασημάκη
η παρουσίαση έγινε σε: PS4 • επίσης διαθέσιμο για: Xbox One, PS Vita
Επίσημη ιστοσελίδα
Eίδος: RPG, action, PEGI: 16+

Αν έχω μάθει κάτι σ’ αυτή τη ζωή, είναι ότι η SEGA συνεχίζει να δημιουργεί καινούργια και σημαντικά IP, ανεξάρτητα από την κατάσταση στην οποία βρίσκεται. Η πορεία της ιαπωνικής εταιρείας, ειδικά την τελευταία εικοσαετία, ήταν ταραχώδης: εγκατέλειψε μια και καλή την κατασκευή παιχνιδομηχανών, φλέρταρε με την χρεοκοπία, και, αφού την απέφυγε, ξεκίνησε να δημιουργεί και κυκλοφορεί παιχνίδια για τα συστήματα των πάλαι ποτέ ανταγωνιστών της. Παρ’ όλα αυτά, ως άλλη... κατσαρίδα του gaming, κατάφερνε να δημιουργήσει παιχνίδια που βασίζονται σε πρωτότυπες ιδέες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η σειρά Valkyria Chronicles.

 
Οι αρχηγοί του παιχνιδιού δεν απαιτούν να ακολουθήσουμε μάι συγκεκριμένη τακτική, για να τους νικήσουμε. Απαιτούν, όμως, υπομονή, διότι διαθέτουν αρκετούς πόντους υγείας. 

Το Valkyria Chronicles πραγματοποίησε την παρθενική του εμφάνιση στο PS3, πριν από εννέα ολόκληρα χρόνια. Εν συνεχεία, πήρε μεταγραφή για το PSP, με το δεύτερο και τρίτο μέρος να κυκλοφορούν στο φορητό σύστημα της Sony. Από εκεί και πέρα, η σειρά έπεσε σε χειμερία νάρκη, έκανε ένα μεγάλο διάλειμμα και επανήλθε στο προσκήνιο με την κυκλοφορία του πρώτου παιχνιδιού στο PC, και, λίγο αργότερα, στο PS4, με τη μορφή ριμάστερ. Με αυτά και αυτά, φτάνουμε στο σήμερα και το Valkyria Revolution, ένα διαφορετικό και εναλλακτικό Valkyria.

Πρόκειται για έναν αυτόνομο, από άποψης αφήγησης, τίτλο, ένα spin-off που δεν συνδέεται με κανένα από τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς. Το παιχνίδι της Media.Vision μας μεταφέρει σε μία εναλλακτική Europa (ο κόσμος που γνωρίσαμε στο Valkyria Chronicles), όπου και πάλι ένα μικρό και αδύναμο κράτος (Jutland), ορθώνει το ανάστημά του απέναντι σε μία πολεμική υπερδύναμη, όπως είναι η αυτοκρατορία των Rus. Το Valkyria Revolution επικεντρώνεται στις περιπέτειες πέντε ηρώων, τους οποίους, όμως, η Ιστορία τους κατέγραψε ως προδότες του μικρού και περήφανου αυτού κρατιδίου. 

 
Αν και το Valkyria Revolution δεν συνδέεται με τα παιχνίδια της σειράς Chronicles, εν τούτοις, τα μυθικά πλάσματα που ονομάζονται βαλκυρίες, εμφανίζονται και εδώ. Παρεμπιπτόντως, η κυρία δεν είναι η Selvaria από το πρώτο Valkyria Chronicles, αλλά η Brunhilde. Μην σας μπερδεύει το μπούστο το χρώμα των μαλλιών. 

Και ενώ η ιστορία των πέντε παρεξηγημένων ηρώων είναι ένα ενδιαφέρον σεναριακό εύρημα, οι άνθρωποι του ιαπωνικού στούντιο καταφέρνουν να το αποδυναμώσουν, μέσω του τρόπου που διάλεξαν για να αφηγηθούν το αντιπολεμικό αυτό παραμύθι. Το Valkyria Revolution, “ταλαιπωρείται” από αναρίθμητες κινηματογραφικές σκηνές, οι οποίες παρεμβάλλονται μεταξύ των μαχών. Η διάρκεια και η συχνότητα με την οποία εμφανίζονται, δημιουργούν προβλήματα στη ροή του παιχνιδιού. Με λίγα λόγια, περισσότερο παρακολουθούμε ταινιούλες, παρά παίζουμε. Και χωρίς να είναι κάτι το ιδιαίτερο από άποψη σκηνοθεσίας ή παρουσίασης. Το Valkyria Revolution πλατειάζει σε βαθμό που κουράζει, “φλυαρεί” ακατάπαυστα, γεγονός που κάνει την παρακολούθηση της ιστορίας, πραγματική αγγαρεία.  

Το εναλλακτικό σύμπαν στο οποίο διαδραματίζεται η ιστορία μας, δεν είναι το μοναδικό στοιχείο που διαχωρίζει το Revolution από τα Chronicles. Το Valkyria Revolution δεν είναι παιχνίδι στρατηγικής σε πραγματικό χρόνο (με στοιχεία RPG), όπως τα Chronicles, αλλά ένα απλό RPG δράσης, με στοιχεία που δανείζεται από τα Dynasty Warriors και τα Tales of . Στο Revolution ελέγχουμε μόνον έναν χαρακτήρα, ενώ τους υπόλοιπους, τους αναλαμβάνει η Α.Ι. του παιχνιδιού. Η μοναδική παρέμβαση που μας επιτρέπεται, όσον αφορά τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας μας, είναι να καθορίσουμε τον τρόπο συμπεριφοράς τους, εν ώρα μάχης. Επί της ουσίας, καθορίζουμε αν θα παίξουν επιθετικά, αν θα λειτουργήσουν υποστηρικτικά ή αμυντικά. Ο χαρακτήρας μας, εκτελεί απλές επιθέσεις, κάνοντας χρήση του σπαθιού του, μαγικά ξόρκια, καθώς και δευτερεύοντα όπλα, όπως τουφέκια και χειροβομβίδες. Πέρα από την άμυνα και την αποφυγή των αντίπαλων χτυπημάτων με κωλοτούμπα, όλες οι υπόλοιπες κινήσεις μπορούν να εκτελεστούν, αφού γεμίσει η ειδική μπάρα, μετά την πάροδο κάποιων δευτερολέπτων. O χρόνος που χρειάζεται για να γεμίσει, εξαρτάται από τον αριθμό των αντιπάλων που βρίσκονται στο πεδίο της μάχης. Στην αρχή κάθε αποστολής, όσο ο αριθμός των εχθρών είναι μεγάλος, η μπάρα γεμίζει σχετικά αργά. Όμως, όσο μειώνεται ο αριθμός τους, πέφτει το ηθικό των στρατιωτών που παραμένουν στη μάχη, με αποτέλεσμα να γεμίζει γρηγορότερα η μπάρα, γεγονός που μας επιτρέπει να εκτελούμε πιο συχνά τις επιθετικές μας κινήσεις.

Το σύστημα μάχης του παιχνιδιού είναι απλοποιημένο και οι κινήσεις που μας επιτρέπει είναι εμφανώς περιορισμένες. Πατώντας το πλήκτρο της επίθεσης, ο χαρακτήρας που ελέγχουμε, εκτελεί ένα μικρό αυτοματοποιημένο combo και... αυτό είναι όλο! Δεν μας επιτρέπει να διαλέγουμε ούτε τη συχνότητα, ούτε και την ένταση των χτυπημάτων. Θα έλεγα ότι μοιάζει με το σύστημα μάχης από το Tales of Berseria, στην πιο απλή του μορφή. Το γεγονός αυτό, μαζί με την σχεδόν ανύπαρκτη τεχνητή νοημοσύνη των αντιπάλων μας, καθιστούν τις αναμετρήσεις με τις δυνάμεις τις αυτοκρατορίας, επαναλαμβανόμενες, μονότονες και, από ένα σημείο και μετά, βαρετές.   

 
Ως παραδοσιακό RPG, το Valkyria Revolution μας επιτρέπει να αναβαθμίσουμε τον εξοπλισμό μας, να κατασκευάσουμε νέα όπλα και να ενδυναμώσουμε τα μαγικά μας ξόρκια.

Χωρίς να είναι κακό παιχνίδι, το Valkyria Revolution υστερεί στο κομμάτι της αφήγησης και της δράσης, δύο τομείς που μπορούν να ανεβάσουν στα ουράνια ένα παιχνίδι του είδους ή να το χαντακώσουν. Όταν τα δύο αυτά γρανάζια (αφήγηση και δράση) λειτουργούν και συνεργάζονται άψογα, η μηχανή που λέγεται action RPG, πετάει... φωτιές. Στην περίπτωση του Revolution, δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Για την ώρα, το πείραμα των SEGA και Media.Vision δεν μοιάζει με έναν μεγάλο στρατηγό, αλλά με έναν τίμιο και πρόθυμο θαλαμοφύλακα, ο οποίος δεν θα μείνει στην Ιστορία, για τα ανδραγαθήματά του.  

 

Ενδιαφέρουσα ιστορία, υπέροχες μελωδίες από τον κύριο Γιασουνόρι Μιτσούντα (ο συνθέτης των Chrono Trigger και Xenogears). 
Τα αναρίθμητα cut-scenes δημιουργούν πρόβλημα στη ροή του παιχνιδιού. Περισσότερο παρακολουθούμε ταινιούλες, παρά παίζουμε. Οι αντίπαλοι στρατιώτες δεν έχουν σκοπό να σας δυσκολέψουν. Επαλαμβανόμενες μάχες και αποστολές. Απλοϊκό σύστημα μάχης. 

 

κανένα σχόλιο συνδέσου ή
γίνε μέλος για να σχολιάσεις