Uncharted 3: Η εξαπάτηση του Drake

Το Uncharted 2 ήταν το παιχνίδι που κατ’ εμέ άλλαξε επίπεδο στις αποκλειστικότητες του PS3. Ούτε God of War 3, ούτε Gran Turismo 5. Uncharted 2 και ξερό ψωμί. Δεδομένου αυτού λοιπόν, όλος ο κόσμος περίμενε με ανυπομονησία τη νέα δουλειά της Naughty Dog, θέλοντας να δει πώς ακριβώς το καλιφορνέζικο στούντιο θα κατάφερνε να… ξεπεράσει τον εαυτό του και να φέρει ουκ ολίγα sites που φιλοδώρησαν το Uncharted 2 με το «απόλυτο» δεκαράκι (μεταξύ αυτών κι εμείς), σε δύσκολη θέση –δύο άτομα μπορούν να βάλουν 11/10 ή 101%: ο Τσακ Νόρις και ο Χάρης Κλάδης.

Sony Pictures presents a Naughty Dog film…

To Uncharted 3: Η εξαπάτηση του Drake, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους –στην κυριολεξία- μου δημιούργησε τα ίδια συναισθήματα με τον προκάτοχό του. Με την κινηματογραφική του εξέλιξη (όχι δράση, εξέλιξη) δεν δυσκολεύτηκε να με πείσει ότι αυτό που παρακολουθούσα στην τηλεόρασή μου ήταν μια καλοστημένη, ταινία δράσης με μικρά, interactive διαλείμματα. Από πλευράς σεναρίου, το Uncharted 3 ακροβατεί κάπου ανάμεσα σε Tomb Raider και Indiana Jones. Ο Drake ψάχνει ένα κειμήλιο του 16ου αιώνα το οποίο φυσικά τον οδηγεί σε κάτι πολύ μεγαλύτερο που κρύβεται από πίσω. Η Naughty Dog μπλέκει υπέροχα το ιστορικό (βλ. T. E. Lawrence) με το καλλιτεχνικό (λέγε με «Ο Λόρενς της Αραβίας») και εν τέλει το φανταστικό με το τελικό αποτέλεσμα να είναι τόσο blockbuster όσο χρειάζεται.

Η ιστορία δεν διαρκεί μέρες. Ένα οκταωράκι θα σας πάρει μέσες-άκρες για να πέσουν οι τίτλοι τέλους, διάρκεια δοκιμασμένη και στο Uncharted 2, ώστε να μην κάνει «κοιλιά» και το έργο. Τελειώνοντας με το single player τμήμα του Uncharted 3, σας περιμένει και ένα γεμάτο σε γενικές γραμμές multiplayer που όμως προσωπικά δεν με άγγιξε. Θέλετε γιατί η «πείνα» μου είχε κορεστεί από την campaign του παιχνιδιού; Θέλετε γιατί το multiplayer στα Uncharted είναι σαν να μην υπάρχει για την πάρτη μου; Εν πάση περιπτώσει, το θέμα είναι καθαρά προσωπικό, δικό μου, και όχι του παιχνιδιού. Για όσους πάντως ενδιαφέρονται, υπάρχουν διάφορα modes, competitive και cooperative –ε, του κερατά, όλο και κάτι θα βρείτε που να σας καλύψει!

…starring Nolan North…

Λίγο πιο πάνω έγραψα ότι το Uncharted 3 βαδίζει στα χνάρια του προκατόχου του, υιοθετώντας στοιχεία από Tomb Raider και Indiana Jones. Ο Nathan Drake θυμίζει Lara Croft στο adventuring κομμάτι ενώ… μεταμορφώνεται στον Indy όταν έρχεται η ώρα της ερμηνείας. Τώρα που το σκέφτομαι, αν ο Nathan Drake είναι η Lara Croft, τότε ο Harrison Ford είναι ο… Nolan North (o ηθοποιός που υποδύεται τον Drake)! Οι σκηνές δράσης στις οποίες ο παίκτης συμμετέχει ενεργά δεν διεκδικούν Όσκαρ πρωτοτυπίας: υπάρχει ένα πεπερασμένων ορίων επίπεδο διαθέσιμο προς εξερεύνηση. Εκεί, κάτι συμβαίνει, ο Drake πρέπει να βρει τη λύση σε κάποιον γρίφο (δεν ξέρω αν η λέξη «γρίφος» είναι η πλέον κατάλληλη –θα μπορούσε να την αντικαταστήσει κανείς με τη «σπαζοκεφαλιά» ή το «πρόβλημα»), κατόπιν να ανταποδώσει τα πυρά που δέχεται από τους κακούς που στο μεταξύ έχουν ξετρυπώσει από κάπου και τελικά να ξεφύγει, ανοίγοντας έτσι την… επόμενη σκηνή!