Transformers: Dark of the Moon

Δύο πράγματα είναι σίγουρα σε αυτόν τον κόσμο: ότι ένα μεγάλο κινηματογραφικό blockbuster σημαίνει ομότιτλη κυκλοφορία σε video game, και ότι οι Transformers κατά την εμφάνισή τους στο Dark of the Moon δεν ακολουθούν το σενάριο της ταινίας. Οπότε και πάλι θα βρεθείτε να παίζετε κάποια άσχετη ιστορία, η οποία υποτίθεται πως διαδραματίζεται πριν από εκείνη στην ταινία του Michael Bay. Με τον τρόπο και τα υλικά που είναι στημένο και δημιουργημένο το παιχνίδι στο X360 είναι σαφές πως θα εκτιμηθεί μόνο από εκείνους που δεν έχουν ιδιαίτερη εμπειρία σε video games και ταυτόχρονα διαθέτουν μερικές δεκάδες ευρώ εύκαιρα για ξόδεμα (πέταμα;), καθώς και από τους φανατικούς οπαδούς των Transformers που ίσως θα μπορούσαν να υπομείνουν βασανιστήρια προκειμένου για να παίξουν με τους ήρωές τους. Και μιλώντας για βασανιστήρια, είναι κρίμα που ο τίτλος αυτός δόθηκε (πάλι) στην High Moon. Όχι, ότι τα χρήματα που πήρε η εταιρεία για να «τρέξει» το project στα πεταχτά τους χάλασε, απλά οι χρονικοί και σεναριακοί περιορισμοί την ανάγκασαν να το κυκλοφορήσει όπως να’ ναι. Κρίμα, διότι η High Moon είναι η εταιρεία ανάπτυξης του War for Cybertron που είναι πολύ ανώτερο σε όλους τους τομείς. Και το μεγαλύτερο πρόβλημα του Dark of the Moon είναι ότι κυκλοφορεί μετά από το War for Cybertron!

Οι fan της ταινίας έχουν έναν λόγο πάντως να χαίρονται καθώς την εμφάνισή τους κάνουν και στο game σε πρωταγωνιστικούς ρόλους οι Optimus Prime, Starscream, Megatron, Mirage, IronHide, Mixmaster, Warpath, Shockwave, laserbeak και Bumblebee. Έστω και αν κάποιοι από αυτούς είναι διαθέσιμοι μόνο ως download content ή μόνο στο multiplayer, υπάρχει ποικιλία χαρακτήρων. Σχεδόν σε κάθε επίπεδο ελέγχετε και διαφορετικό Transformer με σκοπό να φέρετε σε πέρας μία νέα αποστολή και κάποιες ενδιάμεσες δευτερεύουσες μέχρι να ολοκληρώσετε το game σε περίπου 5 ώρες. Οι αποστολές αυτές σας στέλνουν σε διάφορα μέρη του πλανήτη (στη Γη, όχι στον Cybertron) όπου μερικές τοποθεσίες δεν «κολλάνε» τόσο καλά όσο άλλες. Οι ζούγκλες της Νότιας Αμερικής για παράδειγμα θα ταίριαζαν περισσότερο σε άλλα games, ενώ κάπως καλύτερα είναι τα πράγματα με τις μυστικές σοβιετικές βάσεις της Σιβηρίας.

Αν ψάχνετε απεγνωσμένα για κάτι που να θυμίζει την ταινία τότε ίσως βρείτε παρηγοριά στις μάχες ανάμεσα στους ουρανοξύστες της πόλης του Detroit. Αρκετά level ξεκινούν με τον παίκτη οδηγώντας τον Transformer σε μορφή οχήματος με σκοπό να φτάσει σε κάποια check point. Βαρετό! Και για να είμαι ειλικρινής, η αίσθηση hovercraft που έχουν όλα τα μεταμορφωμένα οχήματα του παιχνιδιού είναι περίεργη και καθόλου ρεαλιστική. Σίγουρα τα Autobot δεν …τσουλάνε έτσι στην ταινία οπότε δεν περίμενα κάτι τέτοιο στο παιχνίδι. Για να προσδώσουν κάποιο ενδιαφέρον σε αυτά τα κομμάτια του παιχνιδιού οι δημιουργοί του σκαρφίστηκαν σεναριακά κόλπα του στυλ «έχεις ενάμισι λεπτό να μπεις στο τούνελ πριν σου ρίξει πυραύλους ο Starscream» ή «πρέπει να φτάσεις πρώτος στην πλατεία πριν τους Decepticon». Σε αυτήν την προσπάθειά σας μπορεί να χρειαστεί να αποφύγετε νάρκες, να πηδήξετε πάνω από γκρεμισμένες γέφυρες και κορμούς και γενικά αυτά που βλέπαμε συχνά σε παιχνίδια της δεκαετίας του ’80. Οπότε θα χαρακτήριζα αυτό το κομμάτι του gameplay ως υποτιμητικό για τους Transformers.