Toy Soldiers: Cold War [DLC update]

(Σ.Σ. Το κείμενο δημοσιεύεται εκ νέου με την προσθήκη άποψης για το DLC του παιχνιδιού, Toy Soldiers: Cold War. Θα τη βρείτε στην τελευταία σελίδα του review.)

Μπορεί να θεωρώ τον εαυτό μου videogamer σχεδόν από την κούνια μου (and proud of it) όμως αυτό δεν σημαίνει πως μεγαλώνοντας δεν αφιέρωσα χρόνο και σε άλλα παιχνίδια, μεταξύ των οποίων φυσικά και στρατιωτάκια. Θυμάμαι ακόμη το συνηθισμένο σετ της εποχής, με τα γκρίζα ανθρωπάκια να αναπαριστούν τις μονάδες του Άξονα και τα πράσινα των Συμμαχικών, τα τανκς, τα τζιπάκια, τον φτηνιάρικο νάιλον χάρτη του πεδίου της μάχης... Μπορεί στις μέρες μας τέτοια παιχνίδια να είναι ξεπερασμένα, όμως κάποτε ήταν πανεύκολο να χαθείς με τις ώρες σκαρώνοντας επικές μάχες και δραματικές ιστορίες γεμάτες ίντριγκες και δράση. Αυτές τις αναμνήσεις έρχεται να ξυπνήσει (σε εμάς τους κάπως μεγαλύτερους) το Toy Soldiers: Cold War, δίνοντας μας την ευκαιρία να αναβιώσουμε για άλλη μια φορά τις μάχες που δώσαμε στο... πάτωμα του υπνοδωματίου μας. Αλλά αυτή τη φορά στο Xbox 360!

Το Toy Soldiers: Cold War ανήκει στο υπο-είδος των tower-defense παιχνιδιών. Αποκλειστικός στόχος καθ' όλη την διάρκεια του campaign είναι να στήσουμε τα κατάλληλα όπλα σε προκαθορισμένα σημεία ώστε να επιβιώσουμε των αλλεπάλληλων εχθρικών επιθέσεων. Κάθε όπλο είναι αποτελεσματικό ενάντια σε συγκεκριμένες μονάδες και ως εκ τούτου χρειάζεται προσεκτικός σχεδιασμός αν θέλουμε να αντέξει η βάση μας. Μετά από κάθε κύμα εχθρικών μονάδων έχουμε μερικά δευτερόλεπτα στην διάθεσή μας ώστε να προβούμε στις απαραίτητες επιδιορθώσεις ή αναβαθμίσεις των όπλων μας, αλλά και σε αλλαγές σε περίπτωση που οι μονάδες που έχουμε στον χάρτη δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στο είδος επίθεσης που έχει επιλέξει για την συνέχεια η Α.Ι.

Οι δημιουργοί του TSCW φρόντισαν να εμπλουτίσουν το gameplay και με μία δόση shooter, αφού ανά πάσα στιγμή μπορούμε να επιλέξουμε κάποιο από τα πολυβολεία που έχουμε στημένα στον χάρτη και να το χειριστούμε άμεσα. Μάλιστα στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό επιβάλλεται αν θέλουμε να τη βγάλουμε καθαρή. Ουκ ολίγες φορές είδα τις μονάδες μου να αγνοούν αντίστοιχες εχθρικές που περνούσαν δίπλα τους αναγκάζοντάς με να τρέχω να τις προλάβω πριν μπουν στη βάση μου (20 είναι ο μέγιστος αριθμός που μας επιτρέπει το παιχνίδι να αφήσουμε να περάσουν πριν το τρισκατάρατο «Game Over»). Δεν είμαι σίγουρος για το αν η «τεμπελιά» αυτή της A.I. αποτελεί συνειδητή απόφαση της Signal Studios ώστε να αναγκαστεί ο παίκτης να συμμετέχει πιο ενεργά στο παιχνίδι, όμως στην τελική φορτώνει το κεφάλι μας με το συνεχές «ντάντεμα» των μονάδων μας ακόμη και όταν αυτές έχουν μπροστά τους σχετικά πολύ εύκολο έργο.

Πέραν της ολίγον καθυστερημένης Α.Ι. όμως, το TSCW μας δίνει και μερικούς άλλους λόγους για να αφήσουμε το πόστο του στρατηγού και να αναλάβουμε τον βρώμικο ρόλο κάποιας μονάδας στον χάρτη. Στο κάτω μέρος της οθόνης υπάρχει μία μπάρα η οποία γεμίζει μόνο όταν εξοντώνουμε από πρώτο χέρι τους εχθρούς μας, η οποία χωρίζεται σε δύο τμήματα. Μόλις γεμίσει το πρώτο έχουμε, για όσο χρόνο συνεχίσουμε να πυροβολούμε, απεριόριστα πυρομαχικά (απίστευτα χρήσιμο όταν ο εχθρός μας βρίσκεται προ των πυλών). Τα καλύτερα όμως έρχονται όταν η μπάρα γεμίσει τελείως, όπου και μας δίνεται κάποιο τυχαίο υπερόπλο, ικανό να εξαφανίσει όλες τις εχθρικές μονάδες από τον χάρτη σε μόλις μερικά δευτερόλεπτα. Από όλες τις διαθέσιμες επιλογές που μας δίνονται, η καλύτερη είναι με διαφορά αυτή του commando, του υπέρτατου στρατιώτη, ο οποίος κραδαίνοντας ένα ρουκετοβόλο στο ένα χέρι και ένα βαρύ πολυβόλο στο άλλο, καθαρίζει με περισσή ευκολία οτιδήποτε έχει την ατυχία να βρεθεί στον δρόμο του (από αεροπλάνο έως τανκ, ακριβώς όπως και όλοι οι Αμερικανοί ήρωες ταινιών δράσης των 80s - ο Αμερικάνος μάλιστα θυμίζει έντονα τον Rambo). Επιπλέον, πέραν των στατικών, αμυντικών όπλων, στις περισσότερες αποστολές έχουμε στην διάθεσή μας και κάποια μονάδα η οποία μπορεί και κινείται ελεύθερα στον χάρτη, επιτρέποντάς μας να εξοντώσουμε τους εχθρούς μας πριν πλησιάσουν τη βάση μας. Δυστυχώς όμως, οι μονάδες αυτές λειτουργούν «με μπαταρία» και ως εκ τούτου μετά από κάθε χρήση πρέπει να επιστρέφουν στη βάση για επαναφόρτιση.