Thor: God of Thunder

Το Thor το είδα πριν λίγες μέρες στο σινεμά. Δεν μου είπε κάτι. Για την ακρίβεια δεν μου είπε τίποτα. Πάλι καλά που ‘χα τον Χάρη από δίπλα και λέγαμε καμιά μαλακία και πέρναγε η ώρα. Όταν έπεσε στα χέρια μου το ομώνυμο παιχνίδι, παραγωγής SEGA, για κάποιο λόγο το μυαλό μου πήγε –από μόνο του- στα Iron Man. Είχα ένα κακό προαίσθημα, βλέπετε… Το Thor: God of Thunder, αποτελεί το movie tie-in της SEGA που συνοδεύει την ταινία της Marvel και αν κρίνει κανείς από το PEGI rating του (16+), απευθύνεται σε ένα ώριμο και αν μη τι άλλο απαιτητικό κοινό. Κακό του κεφαλιού του…

Κορίτσια σας λέω είναι θεός!

Στο παιχνίδι φυσικά, όπως και στην ταινία, πρωταγωνιστεί ο Chris Hemsworth ή ορθότερα το… ψηφιακό του alter ego –που είναι εξίσου «φέτες» με τον ίδιο. Το σενάριο του τίτλου βέβαια δεν ακολουθεί αυτό της ταινίας, ωστόσο λίγο-πολύ ασχολείται με το ίδιο θέμα: οι Frost Giants εισβάλλουν στο Asgard και ο Thor –που εν αντιθέσει με το φιλμ, δεν έχει εξοριστεί πουθενά- τα παίρνει στο κρανίο. Αυτά. Στο υπόλοιπο παιχνίδι, ο παίκτης ελέγχει τον μπρατσαρά Thor καθώς εκείνος περιοδεύει στο Asgard, συναντώντας χαρακτήρες από την ταινία και εξαϋλώνοντας Frost Giants και κομμάτια πάγου.

Το Thor δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα τυπικό 3D platformer και τίποτα περισσότερο. Η βασική σας ενασχόληση θα είναι οι μάχες, τόσο κόντρα σε generic αντιπάλους, όσο και bosses που κατά καιρούς το παιχνίδι θα σας ρίχνει στο διάβα. Οι κινήσεις του Thor και δη τα combos στα οποία έχει πρόσβαση είναι κάμποσα και ξεκλειδώνονται όσο προχωράτε στο παιχνίδι. Καθ’ ότι τυγχάνει θεός του κεραυνού, ο Thor μπορεί ακόμα να ελέγξει στοιχεία και δυνάμεις της φύσης όπως την αστραπή και τον άνεμο, εξαπολύοντας έτσι ορισμένες «σπέσιαλ» επιθέσεις. Το οπλοστάσιο του Thor έρχεται να συμπληρώσει το πασίγνωστο σφυρί του, το Mjolnir το οποίο λειτουργεί και ως ranged όπλο –σαν μπούμερανγκ, ένα πράμα. Πέραν των μαχών, στο παιχνίδι θα βρεθείτε αντιμέτωποι και με διάφορα puzzles χαμηλής δυσκολίας που σχετίζονται με το περιβάλλον του Asgard –και εντάσσονται στα γενικότερα πλαίσια του platforming.

Αυτά ήταν τα θετικά. Γιατί δυστυχώς για το Thor και τη SEGA, υπάρχουν και αρνητικά. Κατ’ αρχάς, παρά την ποικιλία των combos, οι κινήσεις του Thor μου φάνηκαν «ψεύτικες» ή μάλλον άπνοες, χωρίς ζωντάνια και κυρίως τη δύναμη που θα περίμενε κανείς να βγάζει ο θεός του κεραυνού ή το πιο ισχυρό σφυρί του κόσμου! Το στοιχείο της τακτικής βέβαια δεν υφίσταται καν αφού το button mashing κάνει πάρτι, ωστόσο ακόμα κι έτσι, οι… θερμοί εναγκαλισμοί με τους αντιπάλους σας γρήγορα θα καταντήσουν επαναλαμβανόμενοι χάνοντας έτσι το ενδιαφέρον τους. Πέραν των μαχών και όσον αφορά το gameplay του παιχνιδιού, δεν υπάρχει τίποτα το αξιοσημείωτο, τίποτα που να κάνει το παιχνίδι να ξεχωρίσει από τα τόσα άλλα 3D platformers που κυκλοφορούν ελεύθερα στην αγορά και να σας κινήσει το ενδιαφέρον να ασχοληθείτε λίγο ακόμα μαζί του.

Όσο καθαρίζετε κόσμο, κερδίζετε valor το οποίο μεταφράζεται σε πόντους που με τη σειρά τους επενδύονται σε νέες δυνάμεις του Thor, όμως έτσι όπως πάει το παιχνίδι, δεν είναι διόλου απίθανο να ξεχάσετε τελείως την ύπαρξη του μηχανισμού αυτού λίγο αφότου σας συστηθεί μέσω του επεξηγηματικότατου tutorial! Να σημειώσω εδώ πως ο Thor έχει μια μπάρα health και άλλη μία mana (η χρησιμότητα της καθεμίας προφανής, πιστεύω) ενώ σε πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις, και πάλι σκοτώνοντας κόσμο, γεμίζει μια έξτρα μπάρα που του επιτρέπει να εκτελέσει μια πανίσχυρη επίθεση.