Sims 3, The

Έχω παίξει το The Sims 3 σχεδόν παντού. Το έχω παίξει σε PC, το έχω παίξει σε PS3, το έχω παίξει σε DS, το έχω παίξει σε iPhone. Τι έμενε; Ακριβώωωως… Το 3DS έμενε κι αυτό γιατί τόσο καιρό απλά δεν είχε κυκλοφορήσει! Το handheld της Nintendo έκανε τελικά την εμφάνισή του και μαζί μ’ αυτό έσκασαν μύτη και οι πρώτοι τίτλοι του, ένας εκ των οποίων ήταν και το The Sims 3 της EA, η… αλά 3DS εκδοχή του τρίτου core παιχνιδιού ενός εκ των πλέον επιτυχημένων franchises της εταιρείας.

Λίγο απ’ όλα

Το The Sims 3 στο 3DS λοιπόν, εκ πρώτης όψεως θυμίζει μια μίξη των προαναφερθεισών εκδόσεων του τίτλου: λίγο από DS, λίγο από PS3, άιντε λίγο από iPhone και φυσικά λίγο από PC, την έκδοση πάνω στην οποία βασίζονται όλες οι υπόλοιπες. Η δράση εξελίσσεται στην επάνω οθόνη, τη 3D, την ώρα που στην κάτω συγκεντρώνονται όλα τα στοιχεία ελέγχου παρέα με μία top-down προοπτική του σπιτιού σας. Η αλήθεια είναι πως η EA έκανε φιλότιμες προσπάθειες να χωρέσει στη μικρή οθόνη αφής του 3DS όλα τα στοιχεία που απαρτίζουν το interface του παιχνιδιού, όμως το αποτέλεσμα δεν μπορώ να πω ότι με ικανοποίησε. Κάποιος που έχει «σπουδάσει» το franchise και δη το The Sims 3, όπως κι εγώ, δεν θα έχει πρόβλημα αφού σύντομα θα βρει τα πατήματά του, στους υπόλοιπους όμως το κομμάτι «χειρισμός» θα φανεί λίγο δαιδαλώδες.

Κι αν εμένα τουλάχιστον ο χειρισμός (κάθε του πτυχή, από τη διακόσμηση του σπιτιού μέχρι το χάζεμα πληροφοριών για τη δουλειά του sim μου) δεν με προβλημάτισε, δεν μπορώ να πω το ίδιο και για την κάμερα η οποία με δυσκόλεψε αρκετά και ακόμα και τώρα, έπειτα από αρκετές ώρες gameplay, συνεχίζει να το κάνει. Για να «παίξετε» με την κάμερα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε είτε τον αναλογικό μοχλό της συσκευής, είτε το σχετικό εικονιδιάκι που βρίσκεται στα αριστερά της οθόνης αφής ενώ κλικάροντας σε κάποιο σημείο του σπιτιού σας –στην top-down προβολή του που λέγαμε προηγουμένως- μεταφέρεστε εκεί. Η ανταπόκριση της κάμερας στα καλέσματά μου ήταν λίγο περίεργη, οπότε κάθε φορά που έπρεπε να τη ρυθμίσω πειραματιζόμουν. Ε, μία, δύο, πέντε, δέκα, κάποια στιγμή κατάντησε κουραστικό.

Τα γραφικά, πάλι, δεν με εντυπωσίασαν. Είναι χαριτωμένα και πολύχρωμα μεν, αλλά η λεπτομέρεια απουσιάζει και το frame-rate δεν είναι ό,τι καλύτερο –τουλάχιστον έτσι αποφεύγεται η πτώση του κάθε φορά που χρησιμοποιούμε το ultra-fast-forward. Όσο για την τρισδιάστατη απεικόνιση, δημιουργεί με επιτυχία το περιβόητο βάθος στην εικόνα χωρίς να κουράζει τα μάτια (τουλάχιστον τα δικά μου), εφ’ όσον βρείτε φυσικά την κατάλληλη απόσταση και γωνία μεταξύ κονσόλας και προσώπου. Η 3D προβολή έφερε στον νου μου τα λόγια του Will Wright που είχε «βαφτίσει» τη σειρά «ψηφιακό κουκλόσπιτο». Ε, με λίγη φαντασία η επάνω οθόνη του 3DS μετατρέπεται σε ένα παράθυρο που εξασφαλίζει θέα σε ένα πραγματικό κουκλόσπιτο. Άσχετα αν το The Sims δεν είχε ποτέ στην πραγματικότητα τέτοια ανάγκη…