Legend of Zelda: Spirit Tracks, The

Όσοι προσέξατε το όνομα του συντάκτη στην κορυφή της σελίδας ίσως αναρωτιέστε πως και επέτρεψε κάτι τέτοιο να συμβεί ο Νότης. Άλλωστε η αγάπη του για την Nintendo και για τα franchises ναυαρχίδες της είναι γνωστή - κάτι που δεν ξεχνά να το αναφέρει όποτε το φέρει η συζήτηση (μερικές φορές και χωρίς να το φέρει). Δυστυχώς -για αυτόν- έχει ψιλοπήξει εκεί στα ξένα που βρίσκεται, έτσι εγώ ως άλλος καλός Σαμαρείτης, αποφάσισα να σηκώσω αυτό το βάρος από τους ώμους του. Μεταξύ μας, όμως, ευκαιρία έψαχνα να αναβάλω για μερικές μέρες ακόμα ένα ακόμα βασανιστικό review το οποίο μου ανέθεσε ο διαβολικός αρχισυντάκτης (ναι, χειρότερο ακόμα και από το Painkiller Resurrection). Για να επανέλθουμε στο θέμα μας όμως, από το οποίο ξεφύγαμε πριν καλά-καλά ξεκινήσουμε, δεν νομίζω κανένας που να ασχολείται έστω και επιδερμικά με το gaming, να μην γνωρίζει τι εστί «Legend of Zelda». Η ιστορική αυτή σειρά έκανε πριν δύο χρόνια την παρθενική της εμφάνιση στο DS, με το εξαιρετικό Phantom Hourglass (ή αν προτιμάτε «Ο Link στο ναυτικό»). Στον εν λόγω τίτλο αν και το gameplay παρέμεινε το γνωστό και αγαπημένο που γνωρίσαμε από τους παλαιότερους τίτλους της σειράς, είχε δοθεί αρκετό βάρος στην περιήγησή μας στην θάλασσα πάνω στο πιστό μας πλεούμενο. Δύο χρόνια μετά, ο Link ανταλλάζει το πλοιάριό του για ένα τρένο στην νέα του περιπέτεια. Γλίτωσε από ναυάγιο για να “πάει” από εκτροχιασμό, ή αυτό το τρένο θα κατορθώσει να φτάσει στον προορισμό του, που δεν είναι άλλος φυσικά από το να μας προσφέρει μία περιπέτεια αντάξια των προηγούμενων;

Γεια σου, Link, τι καιρό κάνει στην Hyrule;

Η ιστορία μας τοποθετεί εκατό χρόνια μετά τα γεγονότα του Phantom Hourglass. Αυτό βέβαια μην το παίρνετε πολύ της μετρητοίς γιατί για ακόμα μια φορά, παρά τα γνώριμα πρόσωπα, περισσότερο σε παράλληλο σύμπαν φέρνει παρά σε άμεσο sequel. Ο Link μόλις τελείωσε την εκπαίδευσή του ως μηχανοδηγός, ένα λειτούργημα που χαίρει μεγάλου σεβασμού και εκτίμησης στο βασίλειο της Hyrule. Aατό που μένει είναι να παραβρεθεί στην τελετή απονομής του διπλώματός του από την πριγκίπισσα Zelda αυτοπροσώπως. Εκεί όμως μαθαίνει από την ίδια ότι οι μαγικές σιδηροδρομικές γραμμές (ή «spirit tracks» αν το προτιμάτε στα αγγλικά) που διασχίζουν όλο το βασίλειο αρχίζουν και εξαφανίζονται. Μόνη λύση είναι να κατευθυνθούν στο σημείο που ενώνονται όλες οι γραμμές, στο Tower of Spirits, με την ελπίδα να ανακαλύψουν γιατί συμβαίνει αυτό. Δυστυχώς για τους ήρωές μας, στον δρόμο για τον πύργο πέφτουν σε ενέδρα από τον για πολλά χρόνια σύμβουλο της πριγκίπισσας, Cole, ο οποίος αφού εξουδετερώνει με την βοήθεια του συνεργάτη του τον Link, κλέβει το σώμα της πριγκίπισσας Zelda αφήνοντας πίσω το πνεύμα της, το οποίο μόνο ο πρασινοφόρος ήρωας μας μπορεί να δει. Link και πνεύμα αναλαμβάνουν το δύσκολο έργο της επαναφοράς όλων των γραμμών του βασιλείου της Hyrule, να επανακτήσουν το σώμα της Zelda πίσω αλλά και να εμποδίσουν τον Cole να ξυπνήσει τον Demon King, ένα πανίσχυρο ον, ικανό να καταστρέψει ολόκληρο τον κόσμο.

Άγγιγμα ψυχής

Η ιστορία του Spirit Tracks είναι απλά επική αλλά αυτό που πραγματικά κλέβει την παράσταση είναι η ανέλιξη της πριγκίπισσας από απλή “γλάστρα” που χρειάζεται διαρκώς διάσωση, σε συμπρωταγωνίστρια και παρτενέρ του Link, για πρώτη φορά στα χρονικά της σειράς (εκτός, βέβαια, αν θέλετε να λογαριάσω και τα “αριστουργήματα” του CD-i… :Ρ). Εκτός από ενεργή συμμετοχή στο gameplay, θέμα για το οποίο θα αναφερθούμε αργότερα, ουσιαστικά αναλαμβάνει τον ρόλο της φωνής του Link στις συζητήσεις με άλλους χαρακτήρες περίπου όπως έκανε και η νεραϊδούλα στο Phantom Hourglass. Προσωπικά εμένα αυτό με ενθουσίασε όπως και το γενικό σενάριο το οποίο αν και δεν θα τολμήσω να χαρακτηρίσω ως το καλύτερο της σειράς, μου άρεσε πολύ περισσότερο από αυτό του προκατόχου του στο DS.