Super Street Fighter IV 3D Edition

Το Super Street Fighter IV 3D Edition είναι ένα από αυτά τα παιχνίδια που προορίζονται να πείσουν κοινό και κριτικούς για τις δυνατότητες του 3DS - ή έστω να αποτελέσουν σημεία αναφοράς για τις όποιες μελλοντικές υποσχέσεις της κονσόλας. Και όμως η ουσία για τον συγκεκριμένο τίτλο - και για την δημιουργό Capcom, άλλωστε - είναι να μας αποδείξει πως ένα είδος που ταυτίζεται με τις οικιακές πλατφόρμες είναι δυνατό να υπάρξει σε μία κονσόλα χειρός, χωρίς παραχωρήσεις στην οπτική ποιότητα και στο gameplay. Round 1, λοιπόν.

Κάν' το όπως... οι μεγάλες

Δεν ξέρω αν έχετε ποτέ καταλάβει όταν το φρύδι σας σηκώνεται από μόνο του, ακολουθώντας ασυνείδητα την διαταγή που δίνει ο εγκέφαλος όταν πλημμυρίζει από την χημεία του «θαυμασμού». Eκκίνηση, εισαγωγή, μουσική - τα ενδεικτικά στοιχεία της «υπερπαραγωγής» στα οποία δεν μας έχουν συνηθίσει οι τίτλοι στις πλατφόρμες της Nintendo τελευταία. Και μετά ακολούθησαν τα πειράγματα, του τύπου «the little console that could», «μικρό στο μάτι» κ.λπ. Η αρχική ενασχόληση με το μενού αποκάλυψε πληθώρα επιλογών για gaming modes (arcade, challenges και training, versus και διπλό με άλλους παίκτες μέσω ίντερνετ – ωστόσο η σχετική υπηρεσία δεν έχει ακόμη ενεργοποιηθεί), καθώς και μερικά κάζουαλ στοιχεία, όπως άλμπουμ με φιγούρες των πρωταγωνιστών τις οποίες έχετε κερδίσει παίζοντας το κανονικό παιχνίδι. Μάλιστα υπάρχει και ένα mode όπου θα δημιουργήσετε μία ομάδα από μαχητές/φιγούρες οι οποίες, μέσω του streetpass, όταν το 3DS σας έρχεται σε επικοινωνία με άλλο 3DS, οι ομάδες των δύο θα κάνουν μία εικονική μάχη χωρίς εσείς να το ξέρετε (αν κατάλαβα καλά δηλαδή). Το τι γίνεται, πως γίνεται και τί κερδίζεις, δεν το έχω διαπιστώσει, αφού για την ώρα δεν κυκλοφορούν και τόσα 3DS στον δρόμο, αλλά και πάλι δεν μπορώ να πω ότι το εν λόγω «ποκεμονίζον» mode μου προκαλεί ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Το πιο αξιόλογο πράγμα στις ρυθμίσεις του παιχνιδιού αφορά στον χειρισμό και καθησυχάζει γενικότερα την αβεβαιότητα σχετικά με το πόσο εύκολο θα είναι, για τα μικρά πληκτράκια και τον κούτσικο μοχλό του 3DS, να καλύψουν τις ανάγκες ενός τέτοιου παιχνιδιού που «διψάει» για ταχύτητα και ακρίβεια...

Shoryu... tap here!

Εκτός από τα βασικά πλήκτρα της κονσόλας και τον αναλογικό μοχλό, χρησιμοποιείται και η οθόνη αφής η οποία μοιράζεται σε τέσσερα τέταρτα, το κάθε ένα εκ των οποίων είναι ένα πλήκτρο, αρκετά μεγάλο ώστε να μπορείτε να το πατάτε με τους αντίχειρες χωρίς κόπο. Κάθε πλήκτρο στην οθόνη αφής λειτουργεί ως «μακροεντολέας», στον οποίο μπορείτε να αναθέσετε κάποια πολύπλοκη δράση από τις προκαθορισμένες. Υπάρχουν δύο επίπεδα «ικανότητας» για να παίξετε στο SSFIV3D, τα lite και pro. Στο pro μπορείτε να αναθέσετε λιγότερο απαιτητικές δράσεις, όπως η λαβή ή η focus attack, ενώ στο lite μπορείτε να αναθέσετε από μαγείες μέχρι super και ultra combo. Μπορείτε να ρυθμίσετε αυτές τις λειτουργίες για κάθε μαχητή ξεχωριστά και να τις αποθηκεύσετε, γεγονός που αυξάνει σημαντικά την αξία του τίτλου ειδικότερα για τον λιγότερο μυημένο χρήστη αλλά και για αυτόν που ενδεχομένως να χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να συνηθίσει στα μεγέθη του 3DS. Με αυτόν τον τρόπο το παιχνίδι είναι εντυπωσιακό από το πρώτο κιόλας λεπτό!

Όλα λοιπόν έμοιαζαν τέλεια! Οι επιθυμητές ρυθμίσεις έγιναν, το επίπεδο δυσκολίας τέθηκε, αγαπημένος μαχητής επιλέχθηκε: όλα ήταν έτοιμα για να ξεκινήσει το παιχνίδι. Και τότε, δυστυχώς...