Super Meat Boy

Αν πάρετε τα αρχικά της ονομασίας του Super Meat Boy, τι είναι αυτό που σας έρχεται πρώτα στο μυαλό; Αν η απάντησή σας είναι Super Mario Bros. τότε ανήκετε και εσείς σε εκείνη την τεράστια μερίδα κόσμου που δικαιολογημένα ταύτισαν... τα τρία αυτά γράμματα με το κλασσικό παιχνίδι του Shigeru Miyamoto. Με αντίστοιχες αναφορές φρόντισε να εμπλουτίσει τον τίτλο της η Team Meat, με τα διάφορα cut-scenes αλλά και κάποια από τα επίπεδά του να αντλούν την έμπνευσή τους επιπλέον και από παιχνίδια όπως το Ninja Gaiden, το Castlevania, ακόμα και το κλασσικό Donkey Kong. Όμως το στούντιο δεν έμεινε εκεί, μιας και προσπάθησε να μας προσφέρει μία καθόλα retro εμπειρία επιστρέφοντας τους βασικούς μηχανισμούς του παιχνιδιού της πίσω στις μέρες που μεσουρανούσαν τα 8μπιτα συστήματα, τότε που οτιδήποτε χρησιμοποιούσε περισσότερα των δύο πλήκτρων θεωρείτο αχρείαστα περίπλοκο. Για να δούμε, τα κατάφερε;

It's a-me... Meat Boy!

Η έστω υποτυπώδης πλοκή πίσω από το Super Meat Boy, δανείζεται στοιχεία από τα παιχνίδια με πρωταγωνιστή τον αγαπητό υδραυλικό. Χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο πέραν του ότι είναι διαβολικά κακός, ο Dr. Fetus, απαγάγει την Bandage Girl, αγαπημένη του Meat Boy. Έτσι ο ήρωας μας ξεκινά ένα επικό ταξίδι για να την σώσει. Στο τέλος του κάθε επιπέδου καταφέρνει να την φτάσει για μια στιγμή, μόνο και μόνο για να δει τον Dr. Fetus να την αρπάζει και να την μεταφέρει στο επόμενο, ακριβώς όπως και πριν 25 χρόνια όταν Mario έφτανε στο κάστρο του Bowser μόνο και μόνο για να βρει αντί για την Peach εκείνον τον αντιπαθέστατο Toad, που του έλεγε πως εκείνη βρίσκεται σε κάποιο άλλο. Σε αντίθεση όμως με το παιχνίδι της Nintendo, στο Super Meat Boy, προστέθηκαν και cut-scenes, τα οποία αν και δεν προσφέρουν κάτι ουσιαστικό στον τίτλο είναι αρκετά καλοσχεδιασμένα και βρίθουν από αναφορές σε κλασσικούς τίτλους της 8μπιτης εποχής.

Ακαταμάχητα ρετρό

Όμως παρά την εξαιρετική παρουσίαση και αισθητική του παιχνιδιού, όλα θα πήγαιναν στράφι αν η Team Meat αποτύγχανε να μας προσφέρει κάτι αντίστοιχα καλό στο gameplay - παγίδα στην οποία ευτυχώς δεν έπεσε, το αντίθετο μάλιστα. Το στούντιο αποφάσισε να περιοριστεί στα απολύτως απαραίτητα, με τον χειρισμό του Meat Boy να περιορίζεται μόνο σε ένα κουμπί για το τρέξιμο και ένα για τα άλματα, κάτι που την βοήθησε στο να κρατήσει την απόκριση του ήρωα σε υψηλά επίπεδα. Χαλαρά το παιχνίδι βάζει υποψηφιότητα για τον καλύτερο και πιο ακριβή χειρισμό που υπήρξε ποτέ σε platformer. Και πιστέψτε με, θα χρειαστείτε απόλυτη ακρίβεια στην προσπάθειά σας να διασχίσετε το εκάστοτε επίπεδο. Κάθε οθόνη του παιχνιδιού, είναι γεμάτη από πριόνια, καρφιά, χάσματα και άλλα πολλά, τα οποία μπορούν να σκοτώσουν με ένα απλό άγγιγμα, μετατρέποντας το Meat Boy σε... Κima Boy. Ο θάνατος, δίκαιος ή άδικος, θα είναι κάτι που θα πρέπει να συνηθίσετε στο Super Meat Boy, μιας και θα έρχεται με απίστευτη συχνότητα, ειδικά όσο πλησιάζουμε στο τέλος. Κάθε φορά που χάνουμε, επιστρέφουμε στην αρχή του επιπέδου, κάτι που ίσως εκνευρίσει αρκετούς που έχουν συνηθίσει στην ύπαρξη checkpoints, αν και προς υπεράσπισή του, τα περισσότερα επίπεδα δεν διαρκούν περισσότερο από ένα με δύο λεπτά.