Star Raiders

Μπορεί στους νεότερους ο τίτλος «Star Raiders» να ακούγεται κάπως... γενικός και αόριστος, όμως το πρώτο παιχνίδι με αυτή την ονομασία που κυκλοφόρησε το πολύ μακρινό 1979 για τους οκτάμπιτους υπολογιστές της Atari και αργότερα για το θρυλικό Atari VCS (ή Atari 2600), κυριολεκτικά δημιούργησε το είδος των space combat sims, χαράζοντας τον δρόμο που ακολούθησαν αργότερα παιχνίδια θρύλοι όπως το Elite και τη σειρά Wing Commander. Θα περίμενε κανείς πως με το νέο Star Raiders, η Atari θα έκανε ότι περνούσε από το χέρι της ώστε να μας προσφέρει ένα  τίτλο άξιο του ονόματος που το συνοδεύει, όμως δυστυχώς το νέο παιχνίδι όχι μόνο δεν αποτελεί φόρο τιμής στον προγονό του, αλλά στο τέλος με την προχειρότητα και το βαρετό του gameplay, μάλλον καταλήγει να τον προσβάλει.

Σε αντίθεση με το πρόσφατο Yar's Revenge το οποίο ελάχιστα κοινά είχε με το ομώνυμο παιχνίδι της ρετροεποχής, στο Star Raiders έγινε μια προσπάθεια από πλευράς των δημιουργών του ώστε να θυμίζει περισσότερο το υλικό από το οποίο αντλεί την έμπνευσή του. Όπως και στο παλιότερο Star Raiders έτσι και εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα space combat sim όπου βασικός μας σκοπός είναι να καταστρέψουμε ολοκληρωτικά τις δυνάμεις των Zylon μέσω των διαφόρων αποστολών που μας δίνονται. Η Incinerator Studios πρόσθεσε μερικές νέες δυνατότητες στο σκάφος που χειριζόμαστε, έτσι αυτό μπορεί να πάρει τρεις διαφορετικές «μεταμφιέσεις» με την κάθε μία να έχει τα δικά της πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Στη μία το σκάφος μας είναι ένα τυπικό μαχητικό με δυνατότητα γρήγορων ελιγμών, στην δεύτερη μετατρέπεται σε ένα είδος mech, που αν και πιο αργό μπορεί και αποφεύγει εύκολα τα εχθρικά πυρά αφού μπορεί και κινείται πλαγίως, ενώ στην τελευταία το σκάφος μας μετατρέπεται σε ένα... μίνι φρούριο: ακινητοποιούμαστε εντελώς αλλά έχουμε μεγαλύτερη δύναμη πυρός. Επίσης πέραν των μεταμορφώσεων του σκάφους μας, έχουμε την δυνατότητα και να αναβαθμίσουμε τα όπλα του κάνοντάς τα ακόμη πιο αποτελεσματικά στο πεδίο της μάχης.

Δυστυχώς, αυτές οι έξυπνες πινελιές από πλευράς των δημιουργών πάνε, τελικά, στράφι. Οι μάχες στο παιχνίδι είναι απίστευτα βαρετές, αφού στην πλειοψηφία τους το μόνο που μας ζητάνε είναι να καταστρέψουμε συγκεκριμένο αριθμό εχθρικών μονάδων. Αυτό θα μπορούσαμε να το υποστούμε αν οι μάχες ήταν έντονες και γεμάτες δράση, όμως η AI δεν προβάλει ιδιαίτερη αντίσταση, ενώ από το πρώτο κιόλας επίπεδο έχουμε στην διάθεσή μας πυραύλους που κλειδώνουν στον στόχο μας, τόσο αποτελεσματικούς που μπορούν να καταστρέψουν τις εχθρικές μονάδες πριν καν μπούμε στο πεδίο βολής τους, κάτι που κηρύσσει ουσιαστικά όλες τις μετέπειτα αναβαθμίσεις περιττές. Σαν να μην έφτανε αυτό, ο θάνατος στο παιχνίδι ελάχιστο αντίκτυπο έχει, αφού η μόνη τιμωρία μας είναι ουσιαστικά να περιμένουμε μερικά δευτερόλεπτα μέχρι να ξανακάνουμε respawn. Αυτό σε συνδυασμό με τον χαμηλό βαθμό δυσκολίας που ήδη υπήρχε στις μάχες, εξανεμίζει κάθε ίχνος πρόκλησης από το Star Raiders.