Splosion Man

Πολλοί από εσάς ίσως δεν έχετε υπόψη την Twisted Pixel μια μικρή εταιρεία που έκανε αρκετή αίσθηση νωρίτερα φέτος με το πρώτο της παιχνίδι The Maw. Aν και δεν παρουσίαζε κάτι το αξιομνημόνευτο από πλευράς gameplay, κέρδισε τον κόσμο και τους κριτικούς με τα πολύχρωμα και πανέμορφα γραφικά του και τους χαρακτήρες του. Λίγους μήνες αργότερα η ίδια εταιρεία φαίνεται να άκουσε τα σχόλια του κόσμου γιατί το δεύτερο της παιχνίδι, 'Splosion Man φαίνεται να διορθώνει όλα τα προβλήματα του προκατόχου του. Δεν είναι τυχαίο που η Microsoft επέλεξε να το συμπεριλάβει στο φετινό Summer of Arcade μαζί με πρωτοκλασάτους τίτλους όπως το Marvel Vs. Capcom 2 και το Shadow Complex.

Σενάριο; Τι είναι αυτό, τρώγεται;

Το παιχνίδι κάνει μια στροφή προς το παρελθόν, τότε που το σενάριο στα παιχνίδια ήταν μόνο για να γεμίζει η πρώτη σελίδα του manual (ή έστω το πίσω μέρος του κουτιού). Ξεχάστε ανατροπές, ίντριγκες και έρωτες - δεν θα βρείτε ούτε δείγμα από αυτά. Η Twisted Pixel αποφάσισε να κρατήσει την έτσι κι αλλιώς αδιάφορη ιστορία όσο πιο απλή γίνεται. Ένα πείραμα πάει στραβά και δίνει στον χαρακτήρα την δυνατότητα να εκρήγνυται. Με τις νέες του δυνάμεις προσπαθεί να δραπετεύσει από το μυστικό εργαστήριο όπου τον κρατάνε. Τέλος. Tο πρώτο Super Mario Bros μπροστά του μοιάζει με το... Planetscape Torment.

Το gameplay του παιχνιδιού παραμένει στα ίδια απλοϊκά επίπεδα με το σενάριο. Βασικά έχουμε να κάνουμε με ένα platform όπου ο ήρωας μπορεί να ανατινάσσει τον εαυτό του με σκοπό να φτάσει στο τέρμα κάθε επιπέδου. Κατά κύριο λόγο τη δυνατότητά του αυτή την χρησιμοποιεί για να κάνει άλματα, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις θα του χρειαστεί για να σκοτώσει τους διάφορους κακούληδες αλλά και τους κακόμοιρους επιστήμονες που είχαν την ατυχία να επιλέξουν αυτόν για πειραματόζωο. Μόνος ουσιαστικός περιορισμός στις νέες του δυνάμεις είναι ότι μπορεί  να ανατιναχθεί μόνο τρεις φορές στην σειρά.

Μπορεί οι βασικοί μηχανισμοί του παιχνιδιού να είναι απλούστατοι, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως το ‘Splosion Man είναι εύκολο. Αν και αρχικά τα στάδια βγαίνουν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, όσο προχωράμε τα περιθώρια λάθους στενεύουν όλο και περισσότερο μέχρι που φτάνουμε σε σημείο να χρειάζεται να κάνουμε τα σχετικά άλματα με ακρίβεια χιλιοστού για να μην πέσουμε στο κενό ή στις δεκάδες παγίδες που μας περιμένουν σε κάθε οθόνη. Τοίχοι με καρφιά που κλείνουν πάνω μας, δωμάτια που γεμίζουν γρήγορα νερό, ρομπότ να μας πυροβολούν μόλις μας δουν. Τα πάντα στο παιχνίδι έχουν σκοπό να μην μας αφήσουν να ξαναδούμε το φως της ημέρας και ανά διαστήματα οι παγίδες είναι τόσο ξαφνικές και… άτιμες που θα χρειαστεί να ξαναπαίξουμε κάποια σημεία αρκετές φορές μέχρι να τις περάσουμε. Ευτυχώς που οι ζωές είναι απεριόριστες. Επειδή όμως στις μέρες μας υπάρχουν πολλοί που δεν είναι συνηθισμένοι σε τόσο... απάνθρωπες συνθήκες, υπάρχει η επιλογή να μεταβούμε χαριστικά στο επόμενο στάδιο αν πεθάνουμε πολλές φορές (ή όπως λέγεται στο παιχνίδι, «way of the coward»). Βέβαια το ‘Splosion Man δεν μας αφήνει τόσο εύκολα να ξεχάσουμε τέτοια ντροπή, φορώντας στον ήρωα… φουστίτσα μπαλαρίνας μέχρι να ολοκληρώσουμε το κομμάτι που αφήσαμε πίσω.