Ειλικρινά, αδυνατώ να θυμηθώ σε πόσες κονσόλες έχω παίξει κάποια από τις περιπέτειες του Sonic –τις πρώτες, τις κλασικές όμως. Προσοχή: δεν αναφέρομαι στις φορές που έχω οδηγήσει τον μπλε σκαντζόχοιρο όσο πιο δεξιά γίνεται στην οθόνη, έχω χοροπηδήσει μερικές φορές πάνω στον κακό… Αυγουλάνθρωπο [Eggman, egg + man, αυγό, άνθρωπος (και ουχί άνδρας), το πιάσατε…; Καλά μπορεί και όχι…] και έχω σώσει τα ζωάκια του δάσους –για να καούν αργότερα στη φωτιά ενός εμπρηστή. Μιλάω απλά για τα συστήματα στα οποία έχω δοκιμάσει την τύχη μου: Master System, Mega Drive, Game Gear, Saturn, PlayStation 2, Xbox 360, PC, PS3 είναι τα στάνταρ. Πόσα ακόμα να μου ξεφεύγουν…

Σκοπός του παιχνιδιού…

Τα Sonic λοιπόν είναι platform τίτλοι στους οποίους ελέγχετε έναν μπλε σκαντζόχοιρο που τρέχει γρήγορα και τον λένε Sonic. Ο Sonic λοιπόν παλεύει για να σώσει τα ζωάκια του δάσους από τον κακό Dr. Eggman που τα ‘χει βάλει στο μάτι και… Ελάτε, παραδεχτείτε το, ψαρώσατε! Αφού σας είδα να αναρωτιέστε «μα καλά, τι κάνει ο ανώμαλος, θα μας πει τι είναι το Sonic»;!;! Αφού σας είδα λέμε!

Ναι, βασικά, που λέτε, το Sonic Classic Collection είναι μια συλλογή που αποτελείται από τέσσερα παιχνίδια για το Mega Drive: Sonic the Hedgehog, Sonic 2, Sonic 3 και Sonic & Knuckles. Τα Sonic 2 & 3 έχετε τη δυνατότητα να τα παίξετε ελέγχοντας τον Knuckles και κάπως έτσι, κάνοντας και λίγο τα στραβά μάτια ο αριθμός των παιχνιδιών αυξάνεται στα έξι. Πέραν αυτών υπάρχει μία –ο Θεός να την κάνει έτσι που είναι- gallery με λίγα ενσταντανέ του Sonic και της παρέας του που ανάθεμα κι αν έχει κάποιο λόγο ύπαρξης έτσι όπως είναι η κακομοίρα και βασικά… that’s all folks!

Από πλευράς γραφικών, τα παιχνίδια δείχνουν μια χαρούλα. Μπορεί η οθόνη του DS να είναι μικρή (η δράση εξελίσσεται στην πάνω οθόνη με την κάτω να παραμένει σχεδόν ανενεργή), η ποιότητα των όσων περνούν από μπροστά σας ωστόσο παραμένει στα ίδια επίπεδα με τα αρχικά παιχνίδια. Σε ορισμένες περιπτώσεις μου φάνηκε ότι διέκρινα μια μικρή πτώση του frame-rate όταν ο Sonic έχανε τα δαχτυλίδια του αλλά μπορεί να ‘ταν κι η ιδέα μου με το μάτι μου να ‘χει συνηθίσει στις υπερηχητικές ταχύτητες του σκαντζόχοιρου. Σε όλα τα παιχνίδια προσφέρεται δυνατότητα save και load, μόνο που να έχετε υπ’ όψιν σας ότι θα η πρόοδός σας θα αποθηκευτεί ως προς το level και όχι το σημείο που βρίσκεστε –με άλλα λόγια, αν χάσετε ξεκινάτε το επίπεδο απ’ την αρχή. Άκρως εκνευριστικό και το ότι σε περίπτωση pause έπρεπε να πατήσω το σχετικό κουμπί στην οθόνη αφής του DS αντί του πλήκτρου «start». Μα γιατί; Αφού το χέρι πάει μόνο του βρε παιδιά!

SEEEEEGA!

Αυτάααα… Τι άλλα νέα; Πέρα απ’ την πλάκα, αυτό ήταν το Sonic Classic Collection για το DS. Τέσσερα παιχνίδια με τον Sonic, έτσι ξερά και χύμα, που θα σας κρατήσουν συντροφιά αρκετές ώρες μέρες βδομάδες, τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Αν δεν έχετε παίξει κάποιο απ’ αυτά και δεν ψήνεστε να το δοκιμάσετε από τον καναπέ του σαλονιού σας μέσω του Xbox 360 ή του Wii σας, τότε μπορείτε να του δώσετε μια ευκαιρία, σε διαφορετική περίπτωση δεν έχει απολύτως τίποτα να σας προσφέρει.