Shank

Το Shank είναι ένας τίτλος που είχα ψηλά στην λίστα με τις must αγορές μου από την μέρα που είδα το trailer του για πρώτη φορά πριν μερικούς μήνες. Εξαιρετικά 2D γραφικά που συνδύαζαν την καρτουνιστική αισθητική με την στυλιζαρισμένη βία και ένα σενάριο που θυμίζει έντονα ταινία του Κουέντιν Ταραντίνο, κάνουν τον τίτλο της Klei Entertainment, όαση δροσιάς για έναν ρετρόβιο σαν και του λόγου μου, ειδικά σε μία περίοδο που από άποψη κυκλοφοριών είναι ιδιαίτερα... «στεγνή». Δυστυχώς, ο ενθουσιασμός αυτός που είχα, κάπως μετριάστηκε όταν τελικά ξεκίνησα να παίζω. Σίγουρα το Shank παραμένει ένας πολύ καλός τίτλος, με production values που θα ντρόπιαζαν παραγωγές πολύ μεγαλύτερων στούντιο, όμως κάποια προβλήματα στο παιχνίδι το αποτρέπουν από το να αποκτήσει τον χαρακτηρισμό του all-time classic, όπως αρχικά περίμενα. Ας τα πάρουμε όμως όλα από την αρχή.

Kill...Cesar Vol. 1

Η ιστορία του Shank θα μπορούσε να είναι η... αντρική απάντηση στο Kill Bill του Ταραντίνο Πρωταγωνιστής μας είναι ο Shank, o οποίος είδε την γυναίκα που αγαπούσε να σκοτώνεται από την συμμορία στην οποία ανήκε, αφού πρώτα αυτοί τον ξυλοφόρτωσαν και τον άφησαν για νεκρό. Ο ήρωάς μας όμως κατάφερε να επιβιώσει και πλέον ζητά εκδίκηση από τα άτομα που τον πρόδωσαν, ξεκινώντας να τα κυνηγά ένα προς ένα μέχρι να φτάσει στον Bill Cesar, τον πρώην μέντορά του. Μάλιστα πριν από κάθε μάχη με τα bosses βλέπεις ακριβώς όπως και στην ταινία του Ταραντίνο ένα flashback από την ανάμιξή τους στον φόνο της κοπελιάς σου. Η ιστορία εξελίσσεται μέσω αρκετά γουστόζικων cut-scenes τα οποία συνήθως προβάλλονται στην αρχή και το τέλος του κάθε επιπέδου.

Αν και δεν το συνηθίζω, μιας και προσωπικά είναι το τελευταίο πράγμα που βλέπω συνήθως σε ένα τίτλο, θα ξεκινήσω από τον τεχνικό τομέα του Shank. Η δουλειά που έγινε από την Klei είναι πραγματικά εξαιρετική, με το παιχνίδι να διαθέτει ίσως τα καλύτερα 2D γραφικά που είδαμε τα τελευταία χρόνια σε παρόμοια κυκλοφορία. Ο τίτλος μοιάζει να συνδυάζει το στυλ καρτούν όπως το Samurai Jack στο Cartoon Network, με την έντονη και υπερβολική βία που υπήρχε στα Kill Bill - και ειδικά στο πρώτο. Στο ηχητικό κομμάτι, το Shank τα πάει επίσης περίφημα με εξαιρετικά voice overs και ατμοσφαιρικότατη μουσική επένδυση. Βλέποντας το παιχνίδι σε δράση, είναι εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί αποφάσισε τελικά η ΕΑ να το υποστηρίξει.

Τα προβλήματα όμως ξεκινούν όταν σταματήσεις να το θαυμάζεις, και αποφασίσεις να πάρεις το χειριστήριο στα χέρια σου. Το Shank είναι βασικά ένα 2D beat 'em up με μία δόση platform. Ο πρωταγωνιστής διαθέτει τρεις διαφορετικές επιθέσεις, δύο με melee όπλα και μία με ranged, τις οποίες μπορούμε να συνδυάσουμε σε combos. Στόχος μας σε κάθε επίπεδο είναι να ξεκινήσουμε από την αριστερή πλευρά της οθόνης και να φτάσουμε, περνώντας μέσα από αρκετές δεκάδες εχθρούς, στο τελικό boss. Σε κάποια σημεία χρειάζεται να πηδήξουμε πάνω από κενά, να περπατήσουμε πάνω σε πινακίδες ή να σκαρφαλώσουμε τοίχους, δυστυχώς όμως, η διαδικασία είναι υπερβολικά αυτοματοποιημένη και πέραν μερικών εξαιρέσεων χαλά κάπως την συνολική εμπειρία, κάνοντας τις μάχες την μόνη ουσιαστικά απειλή για την ζωή μας σε κάθε περιοχή.