Saw

Από όλα τα κινηματογραφικά είδη, τα θρίλερ τρόμου διαθέτουν τα περισσότερα sequel, που μάλιστα επανέρχονται δυναμικά και διαχρονικά με συνέχειες ακόμα και πολλά χρόνια μετά από την προβολή του πρώτου μέρους. Η λίστα είναι ατελείωτη, με «Παρασκευές και 13», «Εφιάλτες στο Δρόμο με τις Λεύκες», ενώ ακόμα και κάποια κλασικά της δεκαετίας του ’70 αποκτούν sequel και remake στις μέρες μας, όπως ο «Σχιζοφρενής Δολοφόνος με το Πριόνι» (όχι το παρατράγουδο παρακαλώ) και ο «Εξορκιστής».

Μέσα σε όλα αυτά, η σειρά των «Saw» μπορεί να υπερηφανεύεται όχι μόνο για το εξαιρετικό πρώτο μέρος της αλλά και για το γεγονός πως αποτελεί τη σειρά των θρίλερ με τη πιο γρήγορη εμφάνιση  συνεχειών τη μία πίσω από την άλλη. Έτσι είχα πάντα την απορία, πώς και γιατί δεν είχε εμφανιστεί έως τώρα ένα σχετικό videogame! Κρίμα που ο πολλά υποσχόμενος συνδυασμός Konami και Saw μας απογοήτευσε. Μπορεί στον κινηματογράφο η διαμάχη ανάμεσα στα Silent Hill και Saw να έχει αποτελλέσει θέμα συζήτησης ανάμεσα στους… γευσιγνώστες του είδους, όμως ως παιχνίδι το Saw δεν αγγίζει ποτέ τα επίπεδα ενός καλού Silent Hill.

Απόδραση από το τρελάδικο

Στο Saw: the Video Game παίρνετε το ρόλο ενός ντεντέκτιβ - που αντίθετα με ότι συνέβαινε στην ταινία δεν κάνει τον μάγκα, αλλά είναι ο ίδιος θύμα του Jigsaw. Βρίσκεστε σε ένα τεράστιο ψυχιατρικό συγκρότημα, εγκαταλειμμένο από χρόνια, υποχρεωμένος να βρείτε την έξοδο αλλά και να σώσετε όσο περισσότερους μπορείτε από εκείνους που βρίσκονται στην ίδια άσχημη θέση με σας. Ευτυχώς (!!!) δεν μπορείτε να τους σώσετε όλους, και έτσι θα έχετε την ευκαιρία (και την χαρά) να δείτε αρκετά αιματηρά εφέ – ή έστω τόσο αιματηρά όσο επιτρέπει η μηχανή γραφικών - με παγίδες που θυμίζουν την ταινία.

Οι χώροι του παιχνιδιού παραπέμπουν έντονα στα βιομηχανικά περιβάλλοντα των ταινιών και είναι έτσι δομημένοι με τρόπο ώστε να διευκολύνουν τον παίκτη να βρει το δρόμο του μέχρι το τέλος του εκάστοτε επιπέδου. Ανοιχτές και κλειδωμένες πόρτες, διάφορα γραφεία και συρτάρια όπου θα βρείτε χρήσιμα αντικείμενα, μερικές σκάλες, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις μπορείτε να σπάσετε και τους τοίχους – με λίγο ή περισσότερο κόπο, θα βρείτε τον δρόμο σας χωρίς πολλά βάσανα.

Για να ανοίξετε μία κλειδαριά θα πρέπει ανάλογα με το είδος της να βρείτε το κλειδί ή τον σωστό συνδυασμό. Αυτό γίνεται με δύο κυρίως τρόπους. Στον ένα θα χρειαστεί να παίξετε ένα υποπαιχνίδι, όπως το  να βάλετε το χεράκι σας σε ένα σωρό από χρησιμοποιημένες σύριγγες ή σε βαρέλι με οξύ μέχρι να πιάσετε το κλειδί - η διαδικασία συνοδεύεται από κραυγές πόνου. Ο δεύτερος σας καλεί να χρησιμοποιήσετε το μυαλό σας και να συνδυάσετε τα διάφορα στοιχεία που ο Jigsaw έχει αφήσει στο χώρο. Αυτά είναι συνήθως αντεστραμμένα γράμματα και αριθμοί στους τοίχους που πρέπει να τα δείτε μέσα από έναν καθρέφτη. Γενικά οι οπτικές ψευδαισθήσεις παίζουν αρκετό ρόλο στην επίλυση των γρίφων και είναι από τα θετικά του gameplay, όπως για παράδειγμα εκείνο το παζλ όπου πρέπει να σταθείτε στη γωνία και στη σωστή απόσταση από ένα τεράστιο γκραφίτι για να δείτε τι απεικονίζει! Οι χώροι του παιχνιδιού είναι κατά κανόνα σκοτεινοί και καλό είναι να κυκλοφορείτε με τον αναπτήρα αναμμένο για να βλέπετε που πατάτε.