Resident Evil: Revelations

Το είχαμε αναφέρει στην παρουσίαση του Resident Evil: The Mercenaries 3D, πως εκείνος ο τίτλος ήταν πρακτικά ένα αδικαιολόγητα ακριβό ορεκτικό, μια εισαγωγή για το «κυρίως πιάτο» που ετοίμαζε η Capcom για το φορητό της Nintendo. Μερικούς μήνες μετά και το Resident Evil: Revelations καταφθάνει, έχοντας όντως την ποθητή εμφάνιση ενός πλουσιοπάροχου γεύματος. Αφήνει όμως τη γεύση που περίμενουν οι κάτοχοι του 3DS και οι φίλοι του Resident Evil;

Ο τρόμος στο τσεπάκι σας

Συνεχίζοντας με τα περι... φαγητού, το Revelations δεν δυσκολεύεται να σε πείσει από τις πρώτες στιγμές του, πως πρόκειται για ένα πραγματικό «πιάτο» πολυτελείας. Από το ορχηστρικό θέμα του στους τίτλους έναρξης, ανάμεσα στα πιο όμορφα που έχουμε ακούσει από τη σειρά, περνάς σε μια εντυπωσιακή (αν και με υπερβολικά συμπιεσμένο βίντεο) εισαγωγική κινηματογραφική σκηνή που περιγράφει την προϊστορία του παιχνιδιού. Έπειτα έρχονται οι πρώτες στιγμές «μέσα» στο παιχνίδι, και δυσκολεύεσαι να πιστέψεις πως ο τελευταίος τίτλος της Capcom μπορεί να έχει καλύψει τόση μεγάλη απόσταση σε τεχνικά θέματα, σε σύγκριση με τον υπόλοιπο κατάλογο software του 3DS.

Με χαρακτήρες που στέκονται άνετα ως «μικρογραφίες» εκείνων του Resident Evil 5 και λεπτομερώς σχεδιασμένες περιοχές με έξοχα εφέ φωτισμού, το Revelations είναι με διαφορά το πιο εντυπωσιακό τεχνικό δημιούργημα του συστήματος της Nintendo. Τα γραφικά είναι μάλιστα αισθητά βελτιωμένα σε σύγκριση με το Mercenaries 3D, αλλά και με τα δύο demo του Revelations, το ένα από τα οποία έγινε πρόσφατα διαθέσιμο στο eshop του 3DS. Παρατηρώντας πάντως καλύτερα τον τεχνικό τομέα, ξεκινάς να διαπιστώνεις τις παραχωρήσεις που έκανε η Capcom για να «χωρέσει» ένα Resident Evil νέας γενιάς στο φορητό. Η απουσία κάποιου αναλυτικού μοντέλου physics στα αντικείμενα και τους χαρακτήρες και η έλλειψη διαδραστικότητας με το περιβάλλον (μην περιμένετε να δείτε τίποτα να καταστρέφεται, ούτε ένα μικρό γυαλάκι) είναι οι δύο μεγάλες τεχνικές αδυναμίες του παιχνιδιού, ενώ πολλά από τα textures χάνουν αισθητά σε ποιότητα μόλις πλησιάσεις σε κοντινή απόσταση.

Το σημαντικό συμπέρασμα είναι πάντως πως το Revelations είναι ο τίτλος που δικαιολογεί περισσότερο τη λογική πίσω από το hardware του 3DS, κρύβοντας τις αδυναμίες και αξιοποιώντας τα «τρικ» του συστήματος για να προσφέρει μια οπτική εμπειρία, παρόμοια με εκείνες που έχουμε συνηθίσει στις HD κονσόλες της αγοράς. Αναβάθμιση από το Mercenaries παρατηρείται και στο εφέ του 3D, για το οποίο η Capcom προσφέρει και τρεις διαφορετικές διαβαθμίσεις, ανεξάρτητα από τη δυνατότητα διαβάθμισης με το slider του συστήματος. Το υψηλότερο επίπεδο 3D προτείνεται αρχικά για τους... βετεράνους του φορητού εξαιτίας της έντασής του, αλλά επιβραβεύει με μια αίσθηση βάθους που θυμίζει το Ocarina of Time 3D και κάνει τους θαλάμους και τα υπόγεια της Queen Xenobia, του πλοίου πάνω στο οποίο διαδραματίζεται μεγάλο μέρος του παιχνιδιού, να μοιάζουν με τρισδιάστατα κουτάκια. Το εφέ συνοδεύεται ωστόσο και με το ανάλογο πρόβλημα ghosting που μάστιζε το Ocarina of Time, με οποιαδήποτε αντίθεση λευκού και μαύρου να δημιουργεί διπλές εικόνες πάνω στα αντικείμενα. Χωρίς το 3D ενεργοποιημένο, το Revelations εντυπωσιάζει με την εφαρμογή του διπλού anti-aliasing, με μια καθαρότητα στα γραφικά που σε κάνει να σκέφτεσαι ποια από τις δύο επιλογές να προτιμήσεις...