Red Faction: Guerrilla

Πολλά μπορεί να με πει κανείς, σίγουρα όμως όχι φίλο των πρώτων δύο Red Faction αφού το στυλ του gameplay τους απείχε παρασάγγας από τα γούστα μου. Το τρίτο παιχνίδι της σειράς όμως, το Red Faction: Guerrilla ήρθε να ανατρέψει το σκηνικό αφού οι άνθρωποι της Volition παρουσίασαν έναν τίτλο που ουδεμία σχέση είχε με τους δύο προηγούμενους, προσφέροντας μια εμπειρία που τουλάχιστον εγώ προσωπικά τη βρήκα τόσο πρωτόγνωρη όσο και διασκεδαστική.

Το σενάριο του παιχνιδιού τοποθετείται χρονικά περί τα πενήντα χρόνια μετά από τα γεγονότα του πρώτου Red Faction με τα δεδομένα στην ανθρώπινη αποικία του «κόκκινου» πλανήτη να έχουν διαφοροποιηθεί αφού οι της Earth Defense Force (EDF) κάνοντας κατάχρηση της δύναμής τους έχουν εξελιχθεί στους «κακούς» της υπόθεσης εξαναγκάζοντας με τη βία τους κατοίκους να δουλεύουν ως σκλάβοι στα μεταλλεία. Ο παίκτης αναλαμβάνει τον ρόλο ενός πρώην μεταλλωρύχου ονόματι Alec Mason ο οποίος έχοντας δει τον αδελφό του να πέφτει νεκρός από τις σφαίρες των στρατιωτών της EDF, επαναστατεί γινόμενος Guerrilla (όχι γορίλας, γκουερίλας!), μέλος δηλαδή της Red Faction. Μέσα από την πλοκή του παιχνιδιού, ο Alec θα βοηθήσει τους κατοίκους του Άρη (ή τουλάχιστον των αποικιών της περιοχής του) να αποτινάξουν τον ζυγό της EDF και να ζήσουν και πάλι ελεύθεροι.

Το όλο concept δε λέει και πολλά, για την ακρίβεια «μετράει» ελάχιστα αφού ούτε στο πετσί του ρόλου σας βάζει ούτε φροντίζει να σας εγκλιματίσει δίνοντάς σας πληροφορίες για την όλη κατάσταση, τους NPC που συναντάτε στις περιπλανήσεις σας αλλά και τον ίδιο τον Alec Mason. Μεταξύ μας πάντως αυτό είναι κάτι που ελάχιστα θα σας ενοχλήσει αφού κατά τη διάρκεια του Guerrilla θα έχετε… άλλα πράγματα για να ασχοληθείτε. Η πλοκή του παιχνιδιού εξελίσσεται μέσα από τις βασικές αποστολές οι οποίες δεν αποτελούν παρά ένα μικρό ποσοστό επί του συνόλου –ο γενικός αριθμός τους αγγίζει τις 120! Η δε ποικιλία τους είναι κάτι παραπάνω από επαρκέστατη μιας και περιλαμβάνονται οκτώ τύποι αποστολών κατά τη διάρκεια των οποίων θα κληθείτε να ανατινάξετε ή να προστατέψετε κτήρια, να ξεπαστρέψετε ορδές αντιπάλων, να ξεφύγετε από δυσάρεστες καταστάσεις και άλλα τέτοια ωραία.

Κατεδαφίζεται

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή: το βασικό στοιχείο του Red Faction: Guerrilla είναι η καταστροφή. Σε κάθε ευκαιρία το παιχνίδι θα σας αναθέτει να καταστρέψετε κάτι: από γέφυρες και κτήρια μέχρι οχήματα, ανεμογεννήτριες και λοιπές ενεργειακές εγκαταστάσεις. Ο Alec βλέπετε έχει μια κάποια έφεση στη χρήση όπλων, melee τε και ranged ωσαύτως, κάτι που σημαίνει ότι είτε είναι εξοπλισμένος με ένα nano rifle είτε κραδαίνει το πιστό του sledgehammer θα είναι σε θέση εύκολα ή δύσκολα να ισοπεδώσει το παραμικρό! Η μυϊκή του δύναμη βέβαια σηκώνει συζήτηση μιας και ο τύπος με δυο-τρεις «σφυριές» είναι σε θέση να κατεβάσει ολόκληρο πυλώνα, ωστόσο και πάλι δεν πιστεύω ότι θα ασχοληθεί κανένας με αυτό το θέμα.

Στο παιχνίδι οτιδήποτε ξεπερνά σε ύψος την επιφάνεια του εδάφους να έχετε υπ’ όψιν σας ότι καταστρέφεται και μάλιστα το κάνει με έναν απίστευτα φαντασμαγορικό τρόπο. Υπεύθυνη για αυτό είναι η physics engine που χρησιμοποίησε η Volition (βασιζόμενη στη μηχανή της Havoc) με τα αποτελέσματα να σας αφήνουν απλά με το στόμα ανοιχτό. Ο ρεαλισμός όσον αφορά τη συμπεριφορά των κτηρίων αγγίζει κορυφή, κάτι που φαίνεται σε κάθε αλληλεπίδραση του ήρωα μαζί τους: αρκούν μερικά μελετημένα χτυπήματα στις βασικές κολώνες στήριξης για να ρίξετε ένα τριώροφο κτήριο το οποίο βέβαια θα καταρρεύσει εντυπωσιακά αφού πρώτα ταλαντευτεί σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής. Ό,τι και να πει κανείς για τις επιδόσεις του Guerrilla στον εν λόγω τομέα θα είναι λίγο και σίγουρα ανεπαρκές προκειμένου να περιγράψει τη δουλειά που έκαναν οι δημιουργοί του.