Raving Rabbids: Alive & Kicking

Είχα την ευκαιρία να πάρω μια πρώτη γεύση από το Raving Rabbids: Alive & Kicking στη gamescom του Αυγούστου. Τότε, θυμάμαι, μας είχαν παρουσιαστεί (και είχαμε δοκιμάσει και την τύχη μας κιόλας) ορισμένα mini-games από τα όσα θα περιελάμβανε ο πρώτος τίτλος με τα τρελοκούνελα της Ubisoft για το Kinect, και τα όσα είχα δει φαίνονταν ελκυστικά. Όταν βέβαια έπιασα το πλήρες παιχνίδι στα χέρια μου, δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα στον ίδιο βαθμό, κι αυτό διότι οι άνθρωποι της εταιρείας είχαν φροντίσει να μας παρουσιάσουν στη Γερμανία όλα τα καλά στοιχεία που διέθετε ο τίτλος…

Γι’ αυτό και σε φωνάζουνε λαγό…

Το Raving Rabbids: Alive & Kicking είναι στην ουσία μια συλλογή από mini-games. Κάποιο ιδιαίτερο concept δεν υπάρχει, εκτός κι αν ως τέτοιο θεωρείται η εισβολή των λαγών της Ubisoft στο σαλόνι, την κρεβατοκάμαρα ή τέλος πάντων το δωμάτιο που έχετε το Xbox 360 και το Kinect σας. Βασικά όπου και να τα ‘χετε, καλό θα ήταν να κάνετε λίγο χώρο μιας και το Rabbids: Alive & Kicking προάγει, όσο να ‘ναι, το multiplayer. Κάποια από τα mini-games του παίζοντας και από ένα άτομο, ωστόσο η συντριπτική πλειοψηφία τους θέλει δύο ή και περισσότερους παίκτες –χώρια που έτσι έχουν και περισσότερη πλάκα.

Το παιχνίδι αποτελείται από δύο modes, το Quick Play και το Party. Στο πρώτο μπορείτε να επιλέξετε εσείς τα mini-games που θα παίξετε ενώ στο δεύτερο το ίδιο το Rabbids: Alive & Kicking αναλαμβάνει να φτιάξει ένα πρόγραμμα που θα ψυχαγωγήσει την παρέα (16 άτομα μάξιμουμ), μέσα από δοκιμασίες τόσο για τον καθένα ξεχωριστά, όσο και για περισσότερους από έναν παίκτες ταυτόχρονα. Όπως φαντάζεστε όλα τα mini-games του τίτλου εκμεταλλεύονται τις δυνατότητες που προσφέρει το Kinect: θα κληθείτε να κινηθείτε στον χώρο προσπαθώντας να αποφύγετε δέσμες φωτός, να μετακινήσετε διακόπτες ώστε οι λαγοί που βλέπετε στην οθόνη να φτάσουν με ασφάλεια στον προορισμό τους, να κουνήσετε το κεφάλι σας μέχρι να… ξεβιδωθεί και άλλα τέτοια ωραία! Παρ’ ότι δεν μπορώ να πω ότι όλα τα mini-games του Rabbids: Alive & Kicking είναι εξίσου ευφάνταστα και διασκεδαστικά, τα περισσότερα έχουν την πλάκα τους, έστω κι αν η διάρκειά τους είναι μικρότερη απ’ τα loading times που τα συνοδεύουν πριν και μετά!

Τα loading times βέβαια, παρ’ ότι ενοχλητικά, ήταν το νούμερο δύο πρόβλημά μου στο παιχνίδι κι αυτό διότι στο Raddibs: Alive & Kicking υπάρχει κάτι που με προβλημάτισε ακόμα περισσότερο. Μιλάω φυσικά για τα προβλήματα που προκύπτουν εξαιτίας του ίδιου του Kinect το οποίο για άλλη μια φορά, με τη… συνδρομή του παιχνιδιού φυσικά, αποδεικνύεται κατώτερο των περιστάσεων. Παρ’ ότι οι παίκτες απεικονίζονται στην οθόνη, σε πολλές περιπτώσεις ο αισθητήρας αποτύγχανε παταγωδώς να προσδιορίσει την πραγματική θέση των παικτών (δοκίμασα το παιχνίδι ακόμα και με τετράδα σε πλήρη διάταξη) με αποτέλεσμα τα πανηγυρικά άκυρα να πέφτουν τη στιγμή που όλα είχαν γίνει  όπως έπρεπε! Τέτοιου είδους προβλήματα, που είχαν να κάνουν με την «αντίληψη» του Kinect, παρατήρησα σε αρκετά mini-games και όπως πολύ καλά γνωρίζουμε από το LA Noire, σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση…

Οι συμμετέχοντες στο… review session του Rabbids: Alive & Kicking ήταν όλοι από «κανονικοί προς το ψηλοί» έως «πολύ ψηλοί». Επιφυλάσσομαι για τη συμπεριφορά του combo «παιχνίδι + Kinect» σε άτομα μικρότερων «κυβικών»…

Το κυνήγι του λαγού

Το Raving Rabbids: Alive & Kicking, παρ’ ότι δεν ήταν τίποτα το τρομερό, σαν ιδέα μου άρεσε. Γενικώς, τα πάω τα λαγούδια της Ubisoft και μια συλλογή με αστεία mini-games με δαύτα μέσα (υπάρχει άλλο ένα mini-mode στο οποίο αλληλεπιδράτε μαζί τους μέσα στον χώρο σας π.χ.) μου φαινόταν ενδιαφέρουσα. Τα προβλήματα που αντιμετώπισα εγώ τουλάχιστον μαζί της όμως, σε συνδυασμό με τα loading times που ήταν ανεξήγητα μεγάλα για τα δεδομένα του παιχνιδιού με έβαλαν σε σκέψεις. Δεν ήταν ότι δεν ευχαριστήθηκα το Rabbids: Alive & Kicking, αλλά αν για παράδειγμα μπορούσα να επιλέξω ένα party game για να περάσουμε την ώρα μας με μια συγκεκριμένη παρέα, το συγκεκριμένο δεν θα ήταν στην πρώτη πεντάδα. Δεκάδα και ευχαριστημένο θα ‘ναι.