Rage

Παιχνίδι της id; Για πολλούς, αυτό θα ακουγόταν σαν «λεφτά στην τράπεζα», ειδικά εφόσον είναι φαν των σκληροπυρηνικών shooter. Ξέρετε, αυτών που αρνούνται πεισματικά να αποδεχτούν οποιαδήποτε «ρετσινιά» εμπλουτισμού εκείνης της συνταγής που τόσο πέτυχε πριν περίπου 15 χρόνια. Αλλά ο κόσμος έχει αλλάξει. Ακόμη και οι πραγματικές τράπεζες δεν αισθάνονται και τόσο ασφαλείς. Άρα, για ποιο λόγο να είναι η id, ειδικά μετά από τόσα χρόνια απραξίας;

Το Rage προλογίζεται με έναν τεράστιο αστεροειδή που κινείται απειλητικά προς την Γη και την επικείμενη σύγκρουση να απειλεί με αφανισμό ολόκληρη την ανθρωπότητα. Οι κυβερνήσεις αποφασίζουν να δημιουργήσουν καταφύγια, τα λεγόμενα Arks, σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη στα οποία κρύβονται γενετικά ενισχυμένοι άνθρωποι με σκοπό ακόμη και αν δεν μείνει κανείς ζωντανός στην επιφάνεια της Γης, η ανθρωπότητα να συνεχίσει να υφίσταται. Εκατόν έξι χρόνια μετά, ο πρωταγωνιστής μας ξυπνάει από τον κρυογενικό λήθαργο και βγαίνει για πρώτη φορά έξω για να ανακαλύψει ότι, τελικά, είναι αρκετοί αυτοί που επέζησαν της καταστροφής και βρίσκονται χωρισμένοι σε μικρές κοινότητες ή συμμορίες. 

Διαβάζοντας τα πιο πάνω και ρίχνοντας μία κλεφτή ματιά στο Rage είναι εύκολο να το παρομοιάσεις με τίτλους όπως τα Fallout, Borderlands και S.T.A.L.K.E.R., αφού όπως σε αυτά έτσι κι εδώ έχουμε ένα κατεστραμμένο κόσμο όπου τριγυρίζουμε εκτελώντας τις «αγγαρείες» που μας αναθέτουν οι διάφοροι NPC που συναντάμε σε κάθε περιοχή που επισκεπτόμαστε. Η μεγάλη διαφορά με τους προαναφερθέντες τίτλους, είναι πως το Rage δεν δίνει βάρος στο RPG στοιχείο. Ως εκ τούτου, αν και μπορούμε να αναβαθμίσουμε τον εξοπλισμό μας και να δημιουργήσουμε αντικείμενα όπως επιδέσμους ή μηχανισμούς για να ανοίγουμε κλειδωμένες πόρτες, δεν χρειάζεται να μαζεύουμε πόντους εμπειρίας ούτε να ανεβαίνουμε επίπεδα για να την βγάλουμε καθαρή στον μετα-αποκαλυπτικό κόσμο του παιχνιδιού.

Δυστυχώς, παρά το ενδιαφέρον υπόβαθρο αλλά και την ανοιχτή του φύση, το Rage αποτυγχάνει σχεδόν παταγωδώς στην δημιουργία αξιομνημόνευτων χαρακτήρων και στην αφήγηση μίας ενδιαφέρουσας ιστορίας πίσω από τις κινήσεις και τα κίνητρα του πρωταγωνιστή μας. Το campaign στο Rage προχωράει μέχρι που φτάνει σε ένα σημείο όπου απλά... τελειώνει ενώ όσον αφορά τους NPC που συναντάμε, το μόνο που μένει να θυμόμαστε από δαύτους είναι στην καλύτερη περίπτωση κάποιο εξωτερικό χαρακτηριστικό τους. Το ίδιο ισχύει και για τους εχθρούς μας, δυστυχώς, αφού παρά την ποικιλομορφία τους δεν μας προσφέρουν τίποτε άλλο παρά ευκαιρίες διασκέδασης ξεπαστρεύοντάς τους.

Όμως ας μην ξεχνάμε ότι έχουμε να κάνουμε με έναν τίτλο της id, η οποία μπορεί να μην φημίζεται για τις εξέχουσες ιστορίες της, όμως ως «μαμά» των FPS γνωρίζει όσο λίγοι τι είναι αυτό που κάνει ένα shooter καλό και τι όχι. Και αυτό φαίνεται από τις πρώτες μας μάχες στο Rage. Τα όπλα φαντάζουν πανίσχυρα, όχι μόνο από το πόσο αποτελεσματικά είναι, αλλά ακόμη και από... τον θόρυβο που βγάζουν! Οι αναμετρήσεις είναι πραγματικές αναμετρήσεις! Είναι μεγάλη καβ (- ΛΟΓΟΚΡΙΘΗΚΕ) να πετυχαίνεις κάποιον στο κεφάλι και να βλέπεις το κράνος του να εκτινάσσεται. Ή το να πυροβολείς κάποιον στο πόδι και να τον κοιτάζεις να το κρατάει σφαδάζοντας. Ναι, λεπτομέρειες. Είναι μικρές και ασήμαντες. Και ενίοτε κάνουν τις μάχες ζωντανές και απολαυστικές. Όταν χρειαζόμαστε να χαλαρώσουμε, μπορούμε να επισκεφτούμε τις διάφορες πόλεις του παιχνιδιού όπου θα αγοράσουμε και θα πουλήσουμε αντικείμενα και θα αναλάβουμε διάφορες παράπλευρες αποστολές. Επίσης μπορούμε να αγωνιστούμε σε αγώνες ταχύτητας με το πιστό μας μπάγκι, το οποίο μάλιστα αναβαθμίζεται με νέα όπλα και εξαρτήματα.