Pro Evolution Soccer 2012

Την παρουσίαση του PES 2011 την έκανε ο Μαργέτης. Αυτή του PES 2010 την έκανε ο Χαλκίδης. Όταν κυκλοφόρησε το PES 2009 ευτυχώς το byteme δεν υπήρχε και λέω ευτυχώς διότι παίζει και να την έκανε κάνας Έκτορας ή κάνας Χάρης! Για κάποιον λόγο, όλα αυτά τα χρόνια, πάντα τύγχανε και τα reviews του PES στο site τα αναλάμβανε κάποιο άλλο, εξέχον μέλος της συντακτικής ομάδας. Φέτος όμως ήρθε η ώρα μου! Μετά από ένα καλοκαίρι εντατικής προετοιμασίας, φόρεσα το σορτσάκι, τις κάλτσες και τα παπούτσια με τις τάπες, πήρα και τη φανέλα με το νούμερο 9 και ξεχύθηκα σαν εμετός ® στα ψηφιακά γήπεδα του PES 2012. Ε, να «λιώσω» κι εγώ μια φορά!

Παιδί μου, φαίνεται ο παιχταράς!

Κατ’ αρχάς το φετινό PES φαίνεται «ανεβασμένο» από το εξώφυλλο ακόμα. Τη θέση του εκνευριστικού Αργεντίνου στούμπου που αντί για λουλουδάς σε τουριστικό θέρετρο του Μπουένος Άιρες κατέληξε να θεωρείται ο καλύτερος ποδοσφαιριστής του κόσμου (οποία ύβρις όταν υπάρχει ο Μιραλάς, έτσι;), έχει πάρει ο ένας και μοναδικός, ο «τώρα_που_μεγάλωσα_δεν_κλαίω_δημοσίως», η Κρίστα του Fight Club, ο «έγινα_και_πατέρας_άμα_λάχει_να_’ούμε», Κριστιάνο Ρονάλντο. Και μόνο που στο εξώφυλλο βλέπεις ρε παιδί μου το κύρος και το σταριλίκι της πάλλευκης, επιβλητικής εμφάνισης της «Βασίλισσας», φτιάχνεσαι! Όχι σαν το άλλο το πολύχρωμο τσίρκουλο με τον χρυσό –και καλά- χορηγό –γιατί έχουμε και έξοδα. Εν πάση περιπτώσει, θα μπορούσα να σας μιλάω για κάμποσες σελίδες για το πόσο υπερέχει στο εξώφυλλο το φετινό PES σε σχέση με το περυσινό η Ρεάλ από τη «Μπάρτσα_καμπρόν_σαλούδα_αλ_καμπεόν» αλλά λέω να γράψω και τίποτα για το παιχνίδι αυτό καθαυτό, έτσι, για ξεκάρφωμα…

Το περυσινό PES δεν το «έλιωσα» όσο το FIFA, έπαιξα αρκετά ωστόσο (ας όψονται κάποιοι φίλοι και το… PES League!) ώστε να είμαι σε θέση να διακρίνω τις διαφορές του σε σχέση με το πιο… ραφιναρισμένο και κοντρολαρισμένο φετινό. Το πρώτο πράγμα που θα προσέξει στο PES 2012 ο μύστης της σειράς είναι η καλύτερη κίνηση των παικτών στον χώρο, τόσο στην άμυνα, όσο και στην επίθεση. Πράγματι οι συμπαίκτες σας ανοίγουν διαδρόμους και παρασύρουν τους προσωπικούς τους αντιπάλους ενώ με τη διαρκή κίνησή τους διευκολύνουν αφάνταστα όσους αρέσκονται στις λεγόμενες μπαλιές-τρύπες –είτε χαμηλές, είτε «λομπαριστές». Σε ό,τι αφορά την άμυνα και εκεί τα πράγματα έχουν βελτιωθεί αφού οι συμπαίκτες σας βρίσκονται κοντά σε μπάλα και αντιπάλους, με αποτέλεσμα αφ’ ενός όταν ζητήσετε πίεση κι από δεύτερο παίκτη αυτός να καταφθάνει αμέσως, και αφ’ ετέρου να λειτουργούν αρκετά καλά οι αλληλοκαλύψεις.

Με τον Μπούτσεκ, τον Μορέτο, τον Κοστάντζο και τα άλλα παιδιά…

Το φετινό PES συγκαταλέγεται σε αυτή την κάστα ομάδων που το καλοκαίρι ενισχύθηκαν σε πολλές και διάφορες θέσεις αλλά «ξέχασαν» την πιο σημαντική: αυτή του τερματοφύλακα. Όπως λοιπόν στη Μπάρτσα που φέτος πήρε Φάμπρεγας και Σάντσες έχει ξεμείνει ο Βαλντές τον οποίο η τροχαία της Βαρκελώνης έχει ανακηρύξει σε επίτιμο μέλος της, έτσι και στο PES 2012 ο τερματοφύλακας ή ορθότερα αυτός ο αχαρακτήριστος που έκανε το motion capturing, είναι για τα πανηγύρια. For the festivals, αγγλιστί. Υποψιάζομαι δε, πως η μόνη του σχέση με τερματοφύλακα, πρέπει να ‘ταν τα αυτοκόλλητα Panini με τον Σμάιχελ, τον Περούτζι και τον Μύρτσο που είχε μικρός.

Οι τερματοφύλακες, αγαπητοί μου, στο PES 2012, είναι κίνδυνος-θάνατος. Μπορούν να δεχθούν γκολ με οποιονδήποτε τρόπο ενώ τα χέρια έχω την υποψία ότι τα έχουν απλά για να… καλύπτουν το πρόσωπό τους μην τυχόν και τους βρει η μπάλα έπειτα από κάποιο κοντινό πλασέ ή κεφαλιά. Βασικά μη σας τα πολυλογώ, σχεδόν ό,τι πάει μέσα, «γράφει». Οι έξοδοί τους σε πολλές περιπτώσεις είναι ψιλοάστοχες, κάτι που παρατήρησα κάμποσες φορές όταν τους έβγαζα και ο ίδιος με το «τρίγωνο». Σαν να μην έφταναν αυτά, στα μακρινά σουτ τα οποία κατευθύνονται σχεδόν πάνω τους, οι επεμβάσεις τους είναι τόσο ασταθείς που ο εκάστοτε επιθετικός δεν έχει παρά να καραδοκεί για το «ριμπάουντ» προκειμένου να σπρώξει τη μπάλα στα αφύλακτα δίχτυα. Το φαινόμενο αυτό στην τελική έκδοση δεν ήταν ευτυχώς τόσο συχνό όσο στον preview κώδικα αλλά και πάλι, το όλο animation είναι για κλάματα.