Phantasy Star 0

Θυμάστε το Dreamcast; Το κύκνειο άσμα της SEGA ως "πλατφορμ-εταιρείας" το οποίο έμελλε να είναι και η καλύτερη δημιουργία της η οποία δυστυχώς απέκτησε την αναγνώριση που της άξιζε μόνο μετά θάνατο; Όσοι με διαβάζουν θα με έχουν τσακώσει συχνά-πυκνά να γράφω πως τo Dreamcast είναι με διαφορά η αγαπημένη μου κονσόλα όλων των εποχών, και αυτό δύσκολα θα αλλάξει. Είναι το μόνο σύστημα που ξύπνησε το fanboy μέσα μου, κάνοντάς με να μισήσω το PS2 που ουσιαστικά είχε «καταδικάσει» την κονσόλα σε απόσυρση (αν και αυτό σηκώνει συζήτηση) και να συμπαθήσω το Xbox επειδή… το layout του χειριστηρίου ήταν σχεδόν αντιγραφή του αντίστοιχου για Dreamcast και δύο από τους πρώτους τίτλους του ήταν sequel παιχνιδιών που έλιωσα, του Jet Set Radio και του Sega GT. Όπως θα καταλάβατε έχω αναμνήσεις από την κονσόλα της Sega, στην πλειοψηφία τους καλές, όμως καμία δεν συγκρίνεται με το Phantasy Star Online, ένα παιχνίδι που έκανε αρκετή αίσθηση όταν πρωτοκυκλοφόρησε ειδικά στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Βλέπετε ο εν λόγω τίτλος ήταν ουσιαστικά το πρώτο παιχνίδι σε κονσόλα που διέθετε ουσιαστικές online δυνατότητες, κάτι που μέχρι τότε ήταν αποκλειστικό προνόμιο των PC. Όμως καθότι οι συνδέσεις τότε περιορίζονταν σε dial-up, για να μπορέσεις να παίξεις δεν αρκούσε απλά να ξεγελάσεις την υπηρεσία της Sega (*γκούχου* όπως ουσιαστικά κάνουμε στις μέρες μας με το Xbox Live *γκούχου*), αλλά έπρεπε η χώρα σου να την υποστηρίζει. Στην Ευρώπη δεν θυμάμαι ποιές χώρες είχαν αυτή την πολυτέλεια αλλά φυσικά η Ελλάδα δεν ήταν ούτε σε εκείνη την περίπτωση μία από αυτές. Σχεδόν μια δεκαετία μετά, λοιπόν, η Sega μας δίνει την ευκαιρία να δοκιμάσουμε μία έκδοση… τσέπης του δημοφιλούς online παιχνιδιού της, με το Phantasy Star 0 (μηδέν!).

Ήταν ένας Human, ένας CAST και ένας Newhuman...

To Phantasy Star 0 στην ουσία δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα hack 'n slash RPG, μιας και το βασικό gameplay περιορίζεται στο να εξολοθρεύουμε όλους τους κακούς που συναντάμε σε κάθε δωμάτιο/περιοχή, να μαζεύουμε ότι αντικείμενο αφήσουν πίσω και να προχωρήσουμε στο επόμενο, μέχρι να φτάσουμε σε κάποιο boss στο τέλος του κάθε επιπέδου. Αυτή η συνταγή δεν αλλάζει σε κανένα σημείο θυμίζοντας περισσότερο μηχανισμούς ενός ΜΜΟ παρά αυτούς κάποιου single player RPG. Πηγαίνουμε στην πόλη, πουλάμε ότι δεν μας είναι χρήσιμο, αγοράζουμε καλύτερο εξοπλισμό και φίλτρα, επιλέγουμε αποστολή και φεύγουμε. Αυτή η πρόταση ουσιαστικά εμπεριέχει την ουσία ολόκληρου του παιχνιδιού. Αν και υπάρχει ιστορία, η οποία μάλιστα αλλάζει αναλόγως σε ποιά φυλή ανήκει ο χαρακτήρας μας, είναι στην καλύτερη περίπτωση αδιάφορη και απλά μας εξηγεί πως με τον Α ή Β τρόπο βρισκόμαστε στις τάξεις των Hunters και είναι καθήκον μας να αναλαμβάνουμε επικίνδυνες αποστολές, πάντα με το αζημίωτο. Το Phantasy Star 0, διαθέτει τρεις διαφορετικές φυλές, τους Humans, τους CAST και τους Newhumans με αρκετές κλάσεις για την κάθε μία. Αξιοσημείωτη είναι και η δυνατότητα παραμετροποίησής τους, κάτι που δεν συναντάμε συχνά στο DS. Όμως όποια φυλή και να επιλέξουμε, και όποια τάξη, το σύστημα μάχης περιορίζεται ουσιαστικά στην χρήση ενός τριπλού combo.

Τα επίπεδα είναι τελείως γραμμικά και δεν σου δίνουν περιθώριο για εξερεύνηση. Οι περισσότερες μάχες με τοις κοινές εχθρικές μονάδες είναι κατά κύριο λόγο απλοϊκές και στην ουσία εξυπηρετούν ένα και μόνο σκοπό. Να μας βοηθήσουν να ανεβούμε αρκετά levels μέχρι να φτάσουμε στο boss της κάθε περιοχής. Εδώ τα πράγματα γίνονται πολύ ζόρικα και, εκτός αν γίνετε αμέσως θεοί στο παιχνίδι, δεν υπάρχει πιθανότητα να τους νικήσετε από την πρώτη προσπάθεια. Μόνος τρόπος είναι το ευγενές άθλημα του... grinding ώστε να ανεβούμε ακόμα περισσότερα levels και να αποκτήσουμε ακόμα καλύτερο εξοπλισμό. Όμως λαμβάνοντας υπόψη τον γραμμικό χαρακτήρα του τίτλου, αυτό ουσιαστικά μας αναγκάζει να παραιτούμαστε πριν από κάθε boss και να ξαναξεκινάμε τις ίδιες αποστολές από την αρχή. Αν δεν σας ενοχλεί το grinding που συναντάμε σε όλα τα MMO και ειδικά στα κορεάτικου τύπου, τότε μάλλον δεν θα σας χαλάσει ιδιαίτερα, ειδικά αν αναλογιστούμε τον μεγάλο αριθμό όπλων και αντικειμένων που μπορεί να βρείτε. Όμως εγώ που δεν είμαι ιδιαίτερα λάτρης του είδους θα έλεγα ότι κουράστηκα σχετικά γρήγορα από αυτή την τακτική που ουσιαστικά μας επιβάλλεται.