Painkiller: Resurrection

Ω, (επηρεασμένος από τo λιώσιμο στο God of War Collection το Σαββατοκύριακο) θεοί του gaming, ποίες οι αμαρτίες μου και με βασανίζετε έτσι; Τι μπορεί να έκανα που να είναι τόσο διαβολικό ώστε να αξίζω τέτοια τιμωρία; Μήπως δεν αρκούν οι ήδη τεράστιες θυσίες ευρώπουλων που κάνω στο όνομά σας κάθε μήνα; Μήπως δεν προσεύχομαι αρκετές ώρες κάθε μέρα μπροστά στα ειδώλιά σας (δηλαδή τις 20κάτι κονσόλες που έχω στην κατοχή μου); Μήπως δεν κάνω καλά την δουλειά μου στο byteme; Αν είναι να τιμωρήσετε κάποιον τότε στρέψτε την οργή σας προς κάποιον που του αξίζει, και συγκεκριμένα την Homegrown Games και την JoWooD που τόλμησαν και διέπραξαν τέτοια ύβρη, παίρνοντας ένα εξαιρετικό shooter παλαιάς σχολής και καταστρέφοντας ότι καλό διέθετε. Στην πυρά, στην πυρά!

Ένας φτωχός και μόνος... ασασίνος

Η ιστορία του Resurrection μας βάζει στα παπούτσια του William "Wild Bill" Sherman ενός επι πληρωμή δολοφόνου που αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας όποια αποστολή και αν του αναθέσουν οι -όχι και τόσο τίμιοι- εργοδότες του, αρκεί το χρήμα να είναι αρκετό. Όμως κατά την διάρκεια μίας φαινομενικά “εύκολης” αποστολής εξόντωσης κάποιων μαφιόζων, ένα λεωφορείο με κοσμάκη περνά τυχαία δίπλα από την παγίδα, οπότε ο Βασιλάκης κατά την προσπάθεια να τους σώσει σκοτώνεται από την έκρηξη. Όμως αντί να βρεθεί στα Τάρταρα όπου και ανήκει (μαζί με το παιχνίδι), μία ανώτερη δύναμη τον τοποθετεί μεταξύ κόλασης και παραδείσου, όπου όπως και οι πρωταγωνιστές στα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς, δεν μπορεί παρά να συμμετέχει στον πόλεμο μεταξύ του Καλού και του Κακού. Η εξέλιξη της πλοκής εξυπηρετείται με στριπάκια κόμιξ α-λά Max Payne μόνο που δεν είναι σε καμία περίπτωση τόσο καλοσχεδιασμένα, μα ούτε καλογραμμένα. Αυτά πάντως είναι ψιλά γράμματα. Όπως και με το πρώτο Painkiller, δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος στον κόσμο που θα το αγόρασε για το πλούσιο και εντυπωσιακό σενάριο του. Δυστυχώς για το παιχνίδι, η αδύναμη πλοκή είναι το λιγότερο που θα σας προβληματίσει.

Painkiller; Mάλλον Painmaker!

Πριν καλά-καλά μπούμε στο πρώτο στάδιο του παιχνιδιού, τα προβλήματα αρχίζουν να κάνουν την εμφάνισή τους. Οι χρόνοι που χρειάζεται για να φορτώσει ένα στάδιο είναι απλά αδικαιολόγητοι, ειδικά για έναν τίτλο που η μηχανή στην οποία βασίζεται έκλεισε πέντε χρόνια ζωής. Να φανταστείτε την πρώτη φορά νόμιζα ότι είχε κρασάρει το σύστημα μου και ετοιμαζόμουν να κάνω reset πριν αρχίσει η μπάρα να γεμίζει. Όταν με το καλό κατάφερα να ξεκινήσω, οι αρνητικές εντυπώσεις που μου είχαν δημιουργηθεί όχι μόνο δεν διαλύθηκαν, αλλά ενισχύθηκαν κιόλας. Δεν έγινε καμία ουσιαστική προσπάθεια ανανέωσης των γραφικών του τίτλου, με αυτά να μένουν προσκολλημένα στο 2004 οπότε κυκλοφόρησε το πρώτο Painkiller. Το προσπερνώ και αυτό - άλλωστε θέλω να θεωρώ τον εαυτό μου άτομο που δεν βάζει πάνω από όλα τον τεχνικό τομέα, αλλά το gameplay. Δυστυχώς, εδώ αρχίζουν και καταρρέουν τα πάντα. Αφού ξεπάστρεψα τους πρώτους εχθρούς που συνάντησα, κόλλησα. Όχι γιατί έπρεπε να λύσω κάποιο γρίφο ή να βρω και να ενεργοποιήσω κάποιο μοχλό, αλλά γιατί ο σχεδιασμός των επιπέδων είναι απλά από τους χειρότερους που έχω δει εδώ και πολύ καιρό. Πολλές φορές το μονοπάτι που έπρεπε να ακολουθήσω έμοιαζε περισσότερο σαν τυχαία διαδρομή, παρά σαν να με καθοδηγούσε βαθμιαία σε αυτή το παιχνίδι. Είναι άξιο απορίας πως επέτρεψαν να κυκλοφορήσει τελική έκδοση του παιχνιδιού με τόσο άσχημο σχεδιασμό που να μοιάζει σαν… τις πρώτες απόπειρες ενός αρχάριου με έναν level editor. Αυτό και μόνο είναι αρκετό για να καταστρέψει την όλη εμπειρία αλλά δυστυχώς τα προβλήματα του Resurrection δεν περιορίζονται εδώ. Το gameplay είναι επίσης προβληματικό, με τους εχθρούς να εμφανίζονται όποτε τους φέξει, άλλους να μην τους πετυχαίνουμε με melee επίθεση ακόμα και αν βρίσκονται κατάφατσά μας και μας βαράνε και λοιπά τραγελαφικά! Και να μην ξεχάσω να αναφέρω και την πυξίδα, που ενώ υποτίθεται ότι μας κατευθύνει προς την επόμενη περιοχή, αυτή λειτουργεί μόνο όποτε θέλει - δηλαδή σχεδόν ποτέ. Αν δεν “χορτάσατε” από προβλήματα προσθέστε και μια δόση από κρασαρίσματα σε τυχαία χρονικά διαστήματα και έχουμε ένα ιδιαίτερα... δύσπεπτο παυσίπονο.