(Σ.Σ. Το review είναι μεγάλο γιατί έτσι έπρεπε να είναι… οπλιστείτε με υπομονή!)

Ο χώρος των first person shooters είναι από τους πλέον κορεσμένους. Μοντελάκια για όλα τα γούστα: πλούσιες sci-fi ιστορίες, δόσεις casual gameplay, fun- trigger-happy γραμμικότητα, oλίγον από horror, πολεμικά σενάρια και ένα σωρό άλλα, για να περάσετε όπως σας αρέσει την ώρα σας. Λοιπόν, το Operation Flashpoint: Dragon Rising είναι από τα first person shooters εκείνου του σπάνιου είδους που παίρνουν τα καλύτερα στοιχεία των πιο πάνω συνταγών και τα πετούν επιδεκτικά στα σκουπίδια ξεστομίζοντας γηπεδικές βωμολοχίες. Δεν είναι «fun to play», δεν έχει πρωτότυπο level design, ούτε βρίθει από πωρωτικές ενδιάμεσες κινηματογραφικές σκηνές. Δεν έχει τελικούς κακούς, δαίμονες, εξωγήινους και υπερναζί που εκτοξεύουν Colgate από τα ρουθούνια τους.

Willkommen nach Skira

Με εισαγωγή που θυμίζει δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ του History Channel παρά χολιγουντιανή ταινία, το Dragon Rising δανείζεται ιδέες από την σημερινή τάξη πραγμάτων και τοποθετείται σε νησί στην θάλασσα της Ιαπωνίας, πλούσιο σε κοιτάσματα πετρελαίου. Κατόπιν έκκλησης της Ρωσίας για βοήθεια (άκουσον-άκουσον) ο αμερικάνικος στόλος φτάνει για να αντιμετωπίσει την εισβολή των Κινέζων – όχι, δεν έχει Γερμανούς! Το παιχνίδι ξεκινά απότομα οπότε αποβιβάζεστε με τρεις ακόμη πεζοναύτες στο Νότιο άκρο του νησιού με σκοπό να εξουδετερώσετε τις αρχικές εστίες αντίστασης για να ακολουθήσουν τα προγεφυρώματα για την γενικευμένη εισβολή. Κάπου εδώ το σενάριο εξαφανίζεται – βρίσκεστε καταμεσής ενός ακατοίκητου μέρους παρέα με άλλους τρεις στρατιώτες (που απαρτίζουν την ομάδα σας) και με την πρώτη διαταγή ανά χείρας. Κύριοι, καλώς ορίσατε στη νήσο Σκίρα. Σας ευχόμαστε η διαμονή σας να μην είναι τόσο σύντομη όσο πριν από 10 λεπτά!

Παραδοσιακά, τα σκήπτρα του ρεαλισμού στα παιχνίδια πολέμου κατέχουν ορισμένα σκληροπυρηνικά strategy games, που καλούν τον παίκτη να διαμορφώσει και να εφαρμόσει τις δικές του τακτικές – οι οποίες βασίζονται κατά κανόνα σε ρεαλιστικές συνθήκες – προκειμένου να κερδίσει. Το Operation Flashpoint: Dragon Rising βασίζεται στις ίδιες ρεαλιστικές συνθήκες στις οποίες όμως ο παίκτης δεν θα λάβει ρόλο «εξ αποστάσεως» αλλά έχοντας βασικό ρόλο στο πεδίο της μάχης. Είναι ένα σκληροτράχηλο παιχνίδι, πολύπλοκο σε σημείο που θα χρειαστεί να του αφιερώσετε περισσότερο χρόνο και προσπάθεια απ’ ότι με τα συνηθισμένα FPS. Αν έχετε παίξει Arma, το παλαιότερο Operation Flashpoint ή έστω κάποιο Raindow Six, ξέρετε τι να περιμένετε. Αν όχι, θα χρειαστεί να δώσετε ιδιαίτερη προσοχή στο review πριν το αγοράσετε νομίζοντας ότι πρόκειται για ένα ακόμη «Battlefield».

Το παιχνίδι χωρίζεται σε έντεκα αποστολές όπου κάθε μία περιλαμβάνει διάφορα objectives, που με την σειρά τους διακρίνονται σε είναι πρωτεύοντα και δευτερεύοντα. Η ολοκλήρωση των πρώτων είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την μετάβαση στα επόμενα στάδια του παιχνιδιού, ενώ τα δεύτερα έχουν κυρίως bonus ρόλο.

Η επιλογή για το πώς θα διεκπεραιώσετε τα objectives είναι δική σας και περιορίζεται από το ίδιο το παιχνίδι μόνο ως προς τα όπλα και οχήματα που βρίσκονται διαθέσιμα για να χρησιμοποιήσετε. Αν θέλετε να κόβετε βόλτες στα καμιά 200αριά τετραγωνικά χιλιόμετρα έκτασης του νησιού, είστε ελεύθεροι να το κάνετε! Η δυσκολία ανάμεσα στα επίπεδα του Dragon Rising δεν ανεβαίνει βαθμιαία με την λογική ότι οι αντίπαλοί σας γίνονται καλύτεροι σκοπευτές ή είναι πιο ανθεκτικοί στις βολές σας, παρά μέσω της ολοένα αυξανόμενης πολυπλοκότητας των objectives. Οι πιο απλές αποστολές σας θα είναι να ξεπαστρέψετε θέσεις του πεζικού του εχθρού, δημιουργώντας ζωτικό χώρο για την κίνηση των δικών σας δυνάμεων. Καθώς προχωράτε, θα κληθείτε να ανατινάξετε ραντάρ και πυροβολαρχίες για να εξασφαλίσετε τις γραμμές ανεφοδιασμού σας, να εμπλακείτε σε μάχες με αντίπαλους κομάντο, να εκκαθαρίσετε βάσεις των εχθρών με ανταρτοπόλεμο από πόρτα σε πόρτα και να πάρετε μέρος σε κάθε είδους τακτικής χερσαίας επιχείρησης, είτε σε μικρές διάσπαρτες ταχυκίνητες ομάδες είτε ως κομμάτι της ευρύτερης στρατιάς προς την κλιμάκωση του πολέμου που θα μπορούσε κανείς να περιγράψει ως μία «σύγχρονη Ιβοζίμα».