NIER

Δεν ξέρω αν κατόπιν της εξαγοράς της Eidos η Square Enix κόλλησε κάποιο «δυτικό» μικρόβιο που την ωθεί να κάνει ριζοσπαστικές αλλαγές στην φιλοσοφία των παιχνιδιών της. Ίσως πάλι να είναι η όχι εξίσου θριαμβευτική υποδοχή του Final Fantasy XIII σε Ευρώπη και Αμερική εν αντιθέσει με την Ιαπωνία. Όπως και να έχει, υποδεχόμαστε το NIER το οποίο δείχνει να κοιτάζει με περισσότερη στοργή την «δυτική» κουλτούρα των videogames. Βεβαίως μαζί του σέρνει ένα σακί με συνταγές τις οποίες ελπίζει να μοσχοπουλήσει στην Δύση – να, κάτι σαν μεταπολεμικός μετανάστης που ευελπιστεί να ανοίξει το δικό του σουσάδικο σε κάποια πόλη των πρώην εχθρών του. Ωστόσο ο συγκεκριμένος, κατά τα άλλα συμπαθής, μετανάστης είχε μία ιδέα η οποία δεν ξέρω αν τελικά θα του βγει σε καλό: να ταιριάξει το σούσι με το τζατζίκι και το φουά-γκρά.

Και να τα βάλει όλα μαζί επάνω σε πίτσα.

Σε ένα μετα-αποκαλυπτικό μέλλον, αποτέλεσμα κάποιας καταστροφής την φύση της οποίας δεν μαθαίνουμε στην αρχή, ο κόσμος των ανθρώπων βρίσκεται σε νεομεσαίωνα (που θυμίζει «Mad Max» αλλά κάπως πιο εκλεπτυσμένο) όπου μικρές πόλεις προσπαθούν να επιβιώσουν ανάμεσα σε απομεινάρια του μεγαλειώδους παλαιού κόσμου. Φυσικά, κατά παράδοση των Ιαπώνων δημιουργών, στον κόσμο αυτό συνυπάρχουν (και συνυπήρχαν πάντοτε, σύμφωνα με τα δείγματα) το φυσικό με το υπερφυσικό, η επιστήμη με την μαγεία και όλα τα παρελκόμενά τους, στοιχεία επάνω στα οποία άλλωστε βασίζεται η δομή και η αξιόλογη ιστορία του παιχνιδιού. Ο πρωταγωνιστής είναι κάποιος Nier (NIER ο τίτλος, Nier ο πρωταγωνιστής!), ένας ταλαιπωρημένος τύπος που θυμίζει περισσότερο οικοδόμο/θαμώνα καφενείου παρά ήρωα σε παιχνίδι φαντασίας. Επειδή προφανώς η οικοδομή περνάει κρίση, λοιπόν, και επειδή τα καφενεία μάλλον έχουν κλείσει, ο Nier αναλαμβάνει να κάνει θελήματα για τους κατοίκους της πόλης. Και όταν λέμε θελήματα, εννοούμε τα πάντα: από ντελίβερι αντικειμένων σε κατοίκους άλλων πόλεων μέχρι να ψάχνει για αυγά που κάνουν αλανιάρες κότες! Τα θελήματα αυτά, σύμφωνα με την ιστορία, του εξασφαλίζουν τα προς το ζην. Άλλωστε οι κάτοικοι πληρώνουν καλά! Άμα μαζέψεις δέκα χόρτα είναι διατεθειμένοι να σου δώσουν και πεντακόσια χρυσά νομίσματα (θα είναι κατοχικός χρυσός, φαίνεται…).

Ο Nier πάντως αυτοπροσδιορίζεται περισσότερο ως πολεμιστής, αλλά όπως παραδέχεται ο ίδιος κάνει το χαμάλη προκειμένου να εξασφαλίζει τα φάρμακα για την άρρωστη κορούλα του, την Yonah. Ένα είδος πανούκλας μαστίζει τον κόσμο αυτό, που προσβάλλει ανθρώπους και τους μετατρέπει σε «σκιές», σε δαίμονες δηλαδή, οι οποίοι με την σειρά τους κάνουν ακόμη πιο δύσκολη την ζωή των ανθρώπων. Η ασθένεια είναι ανίατη και μυστηριώδης, με τους ανθρώπους να μην έχουν κάποιο αποτελεσματικό τρόπο να την καταπολεμήσουν. Για να μην σας τα πολυλογώ, ο Nier ξεκινώντας να βρει την σωτηρία για την κόρη του, βρίσκεται στην αρχή μίας αλληλουχίας γεγονότων που θα μπορούσαν να τον οδηγήσουν στην λύτρωση όλου του κόσμου! Κάπως έτσι, λοιπόν, προχωρά και το παιχνίδι. Ο Nier ξεκινάει οπλισμένος με ένα σπαθί και κατά την διάρκεια της περιπέτειας μπορεί να αποκτήσει ένα ποικιλόμορφο οπλοστάσιο που αποτελείται από τεχνητά όπλα μέχρι πανίσχυρα μαγικά ξόρκια για επίθεση και προστασία, ενώ στην πορεία θα συναντήσει και  συνοδοιπόρους που θα τον συνοδεύσουν στην περιπέτειά του.

Μία περιπέτεια με συμβάντα, χαρακτήρες και εξέλιξη που ανταποκρίνεται σε αυτό που θα περιμέναμε από την Square Enix: ένα RPG με σενάριο. Και όμως, το NIER είναι πολλά περισσότερα…

…υπερβολικά πολλά…!