Need for Speed: The Run

«Και τα λάθη καλά είναι, μαθαίνεις», είχε πει κάποτε ο Τάδε και σε αυτό προσυπογράφω. Ε, στην περίπτωση του Need for Speed: The Run, η EA έκανε ένα τέτοιο το οποίο μάλιστα δημιούργησε αχρείαστα αρνητικό κλίμα εν όψει της κυκλοφορίας του παιχνιδιού. Ποιο ήταν αυτό; Μα φυσικά το προμοτάρισμα των τμημάτων του παιχνιδιού στα οποία ο ήρωας και καλά θα έβγαινε εκτός αυτοκινήτου. Και να ‘σου τα «το πρώτο Need for Speed evah με δράση και εκτός κόκπιτ», και δωσ’ του τα «ετοιμαστείτε για μια περιπέτεια με κυνηγητό κινηματογραφική δράση» και οι λοιπές μαρκετίστικες παπαριές που ως αποτέλεσμα είχαν να πριζώσουν τους φαν της σειράς οι οποίοι Need for Speed περίμεναν και Grand Theft Auto (και καλά…) τους είπαν ότι τους έρχεται.

Και ρωτάω εγώ: ΓΙΑΤΙ;

Ρε, πάρτε το χαμπάρι: οδηγείτε!

Λοιπόν, ξηγιέμαι για να μην παρεξηγιέμαι: τα quick time events (aka QTE) είναι και λίγα στον αριθμό και με ελάχιστη διάρκεια συγκριτικά με την όλη campaign. Εκτός κι αν τα δυο-τρία λεπτά στη μία ώρα είναι κάτι που σηκώνει τόση κουβέντα. Δηλαδή FFS! Ο λόγος που με βλέπετε τόσο «φορτωμένο», είναι διότι για κάποιον ανεξήγητο λόγο, τους προηγούμενους μήνες η κουβέντα όσον αφορά το Need for Speed: The Run περιστρεφόταν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο γύρω από τα QTE και τη δράση εκτός αυτοκινήτου, κουβέντα που τελικά –το λέω και το πιστεύω- έκανε κακό στο παιχνίδι. Δεν πειράζει, να τα βλέπουν να μαθαίνουν όσοι είχαν τη φαεινή ιδέα να βασιστούν πάνω στο συγκεκριμένο selling point στην EA…

Πάμε στα –υπόλοιπα- του παιχνιδιού τώρα. Το The Run διαθέτει campaign η οποία περιστρέφεται γύρω από μια συμπαθητική ιστορία. Δεν είναι τίποτα το τρομερό (λες και χρειαζόταν…) αφού θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί το σενάριο του επόμενου The Fast and the Furious. Ο «πώς τον λένε» (αδιάφορο 24σάμθινγκ και βουτηγμένο στα χρέη τσουτσέκι με τουπέ «έχω και Mustang, πάμε μια βόλτα;») πρωταγωνιστής χώνεται μέσω των κατάλληλων διασυνδέσεων σε έναν αγώνα οδήγησης για γερά νεύρα. Ξεκινώντας από το Σαν Φρανσίσκο στη Δυτική Ακτή των ΗΠΑ, «κροσάρει» ολόκληρη τη Βόρεια Αμερική καταλήγοντας στη Νέα Υόρκη. Η πρώτη θέση χαρίζει στον νικητή $25 μύρια ζεστά και μετρητά, με το μερτικό του (οι άτιμοι οι ατζέντηδες…) να φτάνει για να πληρώσει τα χρέη του προς τη μαφία ώστε η τελευταία να σταματήσει να τον κυνηγά.

Η campaign του The Run όντως δεν διαρκεί πολύ αλλά σε καμία περίπτωση μη σας ξεγελά το δίωρο που ακούστηκε τις προάλλες. Υπολογίστε ότι για να τη βγάλετε ολόκληρη, και τα 10 stages της δηλαδή, μαζί με τα retries και τα loading screens και cut-scenes, ένα εξαωράκι θα σας το φάει άνετα, μπορεί και παραπάνω. Στο normal πάντως, εμένα κάπου τόσο πήγε το μαλλί. Κατά τη διάρκεια της campaign του παιχνιδιού θα κληθείτε να δώσετε διάφορους τύπους αγώνων: από το να τρέξετε ενάντια στον χρόνο και να περάσετε συγκεκριμένο αριθμό προπορευόμενων αυτοκινήτων, μέχρι να κοντράρετε επιλεγμένους αγωνιζόμενους και να ξεφύγετε κι απ’ τα Στρουμφάκια* που φυσικά δεν θα μπορούσαν να λείπουν από το πάρτι. Α, και πού και πού, θα χρειάζεται να πατάτε και κάνα κουμπί στα –αχρείαστα, η αλήθεια είναι- QTE του The Run. Αυτάααα…