reviewsvideogames

Need for Speed: Hot Pursuit

του Πέτρου "Sir Pretender" Κηπουρόπουλου
η παρουσίαση έγινε σε: PS3 • επίσης διαθέσιμο για: X360, PC
Επίσημη ιστοσελίδα
Eίδος: racing, PEGI: 12+

Τη μυριζόμουν τη δουλειά. Όταν μεσ’ στο κατακαλόκαιρο είχα κατέβει στο Γκίλφορντ για να δω τη δουλειά της Criterion στο νέο Need for Speed, ήμουν σίγουρος ότι το τελικό αποτέλεσμα θα ήταν από κάθε άποψη εκπληκτικό. Μόνο που όσο… υποψιασμένος κι αν ήμουν, το Need for Speed: Hot Pursuit με άφησε σέκο, στερώντας μου ΠΟΛΛΕΣ ώρες τις τελευταίες μέρες, μεταξύ αυτών και ένα ΟΛΟΚΛΗΡΟ Σαββατοκύριακο –άρχισα να παίζω Παρασκευή βραδάκι και σταμάτησα Κυριακή απόγευμα ΧΩΡΙΣ ύπνο το Σάββατο το βράδυ. Δεν φταίω εγώ, αφού δεν έβγαινε με τίποτα το άτιμο…

Σαν τον παλιό καλό καιρό…

Εντάξει, το SHIFT δεν το έλεγες κακό. Τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς ωστόσο, στα μάτια μου τουλάχιστον, κυμαίνονταν από μέτρια μέχρι ανεκτά, κάτι απαράδεκτο για μια σειρά με την ιστορία των Need for Speed. Το βασικό πρόβλημα του franchise, και πάλι κατά την ταπεινή μου άποψη, ήταν πως είχε χάσει τον προσανατολισμό του. Ήταν arcade; Ήταν simulation; Ήταν story-driven; Ήταν free-roaming; Νομίζω πως τις απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα, δεν τις γνώριζαν ούτε οι άνθρωποι των EA Canada και Black Box που είχαν ασχοληθεί με τη σειρά όλα αυτά τα χρόνια, κι έτσι, η EA με μια κίνηση-ματ έδωσε τα «κλειδιά» των Need for Speed στην Criterion Games, γνωστή για το έργο της στα Burnout. Τι έκανε η Criterion; Αυτό που ξέρει να κάνει καλά τόσα χρόνια: έφτιαξε έναν απίστευτο racing τίτλο!

Κάθε μπλόκο έχει το αδύνατο σημείο του. Φτάνει να το βρείτε...

Προσπαθώντας να περιγράψω το gameplay του νέου Hot Pursuit θα έλεγα πως πρόκειται για ένα κλασσικό, παλιό, καλό Need for Speed, ρετουσαρισμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να πληροί τα στάνταρ του σήμερα, με μια… εσάνς από Burnout – όχι σε τέτοιο βαθμό που να εξισώνει τις δύο σειρές, αλλά όσο χρειάζεται για να δώσει στο παιχνίδι την απαραίτητη ώθηση καθώς αυτό βγαίνει απ’ τη στροφή. Όλα τα παραπάνω μεταφράζονται λοιπόν σε χειρισμό που θυμίζει Burnout Paradise (άρα ξεχάστε τα χειρόφρενα σε κάθε φουρκέτα, αντ’ αυτών παίξτε προσεκτικά με το φρένο και πολύ σας είναι), με το κάθε μοντέλο που θα πέσει στα χέρια σας να έχει διαφορετική συμπεριφορά και φυσικά να απαιτεί ξεχωριστό στυλ οδήγησης από πλευράς σας.

Είπα μοντέλα ε; Και να πω ότι δεν μου τα ‘λεγαν τότε στο Γκίλφορντ ο Webster με τον Sullivan; «Έχω βαρεθεί να παίζω παιχνίδια που έχουν στο εξώφυλλό τους φοβερά αυτοκίνητα και να πρέπει να παίξω 15-20 ώρες μέχρι να τα οδηγήσω», παραπονιόταν ο δεύτερος και χρειάστηκαν να περάσουν κοντά έξι μήνες για να καταλάβω πόσο δίκιο είχε… Κατ’ αρχάς, στο Hot Pursuit θα οδηγήσετε τόσο «συμβατικά» (θα καταλάβετε σε λίγο γιατί τα εισαγωγικά) αυτοκίνητα όσο και περιπολικά. Για τα πρώτα, αρκεί να σας πω ότι μετά από ένα καμιά ώρα ενασχόλησης με το παιχνίδι, είχα να επιλέξω μεταξύ άλλων ανάμεσα σε Maserati Gran Cabrio, Corvette Grand Sport και 911 Turbo S Cabriolet. Το Hot Pursuit βάζει τέρμα στα Micra, τα Corsa και τα Demio που έχουν γίνει καθεστώς στα πρώτα βήματα των παικτών στους racing τίτλους. Εδώ μιλάμε για πάνω από 50 αυτοκίνητα, το ένα καλύτερο από το άλλο. Επειδή μάλιστα χωρίζονται και σε κατηγορίες, πρέπει απλά να δείτε τη Hyper: τα μοντέλα που περιλαμβάνει απλά, δεν υπάρχουν και φυσικά εννοείται πως μιλάμε για κομμάτια που αν δεν βρεθείτε στο Μονακό, θα δείτε στην καλύτερη των περιπτώσεων σε καμιά έκθεση.

Όταν η αστυνομία αποκτά και τα ελικόπτερα, η φαρέτρα της ολοκληρώνεται πλήρως. Το αποτέλεσμα του κυνηγιού ωστόσο εξαρτάται κατ' αρχάς από τις ικανότητες του οδηγού.

Πέραν των «συμβατικών» (καταλάβατε τώρα γιατί μπήκαν τα εισαγωγικά;) αυτοκινήτων πάντως, θα σας δοθεί η ευκαιρία να οδηγήσετε και περιπολικά. Μαντέψτε: δεν μιλάμε για Xsara, Octavia ή… Daihatsu – αλήθεια, τα θυμάται κανείς αυτά; Τα περιπολικά του Hot Pursuit είναι τέτοια ώστε να είναι σε θέση να κυνηγήσουν, να κοντράρουν στα ίσα και να πιάσουν τα «συμβατικά» αυτοκίνητα που λέγαμε πιο πριν. Ήτοι, ξεκινάτε με ένα ταπεινό Ford Crown Victoria, ανεβαίνετε σε μια Lamborghini Gallardo, προχωράτε με SLR McLaren 722 Edition και φτάνετε σε Bugatti Veyron (το «τελίκιασμά» της στα 411 χλμ/ώρα δεν συγκρίνεται…) και ακόμα ψηλότερα. Αφήστε, ανακαλύψτε τα «διαμάντια» του Hot Pursuit μόνοι σας καλύτερα γιατί αν κάτσω να τα απαριθμήσω ένα-ένα, θα σας πιάσει δέος.

Να σημειώσω εδώ ότι πολλά αυτοκίνητα είναι διαθέσιμα τόσο για τους οδηγούς όσο και για τους αστυνομικούς, ωστόσο δεν λείπουν και αυτά που διατίθενται αποκλειστικά για τη μία εκ των δύο πλευρών.

 

3 σχόλια συνδέσου ή
γίνε μέλος για να σχολιάσεις
ektelion
15:12 08.11.10 ektelion Τέλεια!
Πώς και πώς περίμενα ένα καλό ραλάκι. Είχε αρχίσει το στερητικό μετά το split/second.

nitro912gr
02:08 09.11.10 nitro912gr ΟΚ!
"πρόκειται για ένα κλασσικό, παλιό, καλό Need for Speed, ρετουσαρισμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να πληροί τα στάνταρ του σήμερα"

Αυτό μου αρκεί για να το αγοράσω, τέλος.

Αναρωτιέμαι πως θα τρέχει στο pc μου πάντως, ελπίζω να μην χρειαστεί να κάνω μεγάλες θυσίες.

Olorin
04:30 09.11.10 Olorin Drive like it's 1999...
Τα τελευταία NFS που έπαιξα πάνω από 2 ώρες (και κυρίως που ευχαριστήθηκα), ήταν το πρώτο Hot Pursuit και το High Stakes, αυτό του '99 (και έστω και από μια ώρα τα έπαιξα ΟΛΑ τα NFS που βγήκαν έκτοτε, για να μην λέτε ότι δεν είμαι αντικειμενικός). Κάτι μου λέει όμως (ειδικά μετά και το demo που έπαιξα) πως θα μου ξανασυμβεί αυτό για πρώτη φορά και στον 21ο αιώνα... (αν βρω χρόνο -και το παιχνίδι- βέβαια...)

//Απλώς αγαπητοί μου φίλοι της Criterion, τώρα που κάνατε το αγροτικό σας, ξαναγυρίστε πίσω στα Burnout σας παρακαλούμε, εντάξει? Δεν λέω, να χαρούν λίγο κι οι φίλοι των NFS που μια δεκαετία είχαν πήξει στη μετριότητα, αλλά εμείς αλλού σας θέλουμε...