MotionSports

Έστω ότι έχεις μια εταιρεία σαν τη Microsoft και λανσάρεις ένα νέο περιφερειακό για την κονσόλα σου, τελείως casual και family friendly. Ωραία μέχρι εδώ; Έστω λοιπόν ότι είσαι στη φάση που βλέπεις ποιοι τίτλοι θα το συνοδέψουν στα πρώτα του βήματα στην αγορά. Έχεις μπροστά σου μια δεκαπενταριά pre-alpha versions παιχνιδιών κι αρχίζεις να τα παίζεις ένα-ένα. Καλά; Ναι. Λοιπόν, φίλε αναγνώστη, να σου πω τι πιθανότητες θα είχες να ενέκρινες στον πρώτο γύρο (δεδομένου ότι υπάρχει και δεύτερο ξεσκαρτάρισμα) το MotionSports; Γύρω στο -5%. Ω ναι, αρνητικές.

Τώρα γιατί αυτός που σου πήρε τη δουλειά στη Microsoft στην πραγματικότητα έδωσε το ΟΚ, μη με ρωτάς. Κι εγώ να καταλάβω προσπαθώ…

Έξαθλ(ι)ο

Τo MotionSports δεν είναι παρά μια συλλογή από έξι αθλήματα για το Kinect (σε φάση Kinect Sports): ποδόσφαιρο, αμερικάνικο ποδόσφαιρο, ιππασία, αιωροπτερισμό, μποξ και σκι. Στη θεωρία μιλάμε για έξι τελείως διαφορετικά σπορ, ο συνδυασμός των οποίων καθιστά το παιχνίδι προσβάσιμο από μια μεγάλη μερίδα του κοινού, ναι; Μόνο που αν αυτή η μερίδα πάρει το MotionSports για να θαυμάσει (και καλά) τις δυνατότητες του Kinect, τη βλέπω σε μια-δυο μέρες το πολύ να το επιστρέφει κακήν-κακώς στο κατάστημα απ’ όπου το αγόρασε…

Πού στηρίζεται το Kinect; Στη σωστή και ακριβή ανίχνευση των κινήσεων του παίκτη και την πιστή μεταφορά τους σε κάθε παιχνίδι. Ε, το MotionSports δεν κάνει τίποτα απ’ αυτά! Εκτός του είναι αρκετά «δυσκοίλιο» στην αντίληψη των κινήσεων του παίκτη (σε κάποια απ’ τα παιχνίδια εντόπισα και μικροποσότητες lag), τις μεταφέρει in-game με έναν μάλλον generic τρόπο, χωρίς ίχνος πιστότητας και ακρίβειας. Θα σου δώσω ένα παράδειγμα, λατρεμένε, για να γίνω πιο σαφής χρησιμοποιώντας το ποδόσφαιρο. Βέβαια θα ‘πρεπε να ‘χω δει το κακό να ‘ρχεται καταπάνω μου με δρασκελιές αφού δεν θα ‘πρεπε εξ’ αρχής να περιμένω πολλά από παιχνίδι που έχει το ποδόσφαιρο ως «soccer», αλλά τελοσπάντωνε…

Ξεκινάς, που λες φίλε αναγνώστη, με εκτελέσεις πέναλτι –μπενάλντι, που θα ‘λεγε κι ο Βαρούχας. Ε, το MotionSports γυρίζει πίσω στην εποχή του FIFA 2002 όπου οι επιλογές σου για κάθε χτύπημα ήταν εννιά: αριστερά, κέντρο, δεξιά και πάνω, μέση και κάτω! Ό,τι κι αν κάνεις, όπως κι αν σουτάρεις, δεν πα’ να σημαδέψεις κάτω απ’ τη μασχάλη του αντίπαλου γκολτρίπερ, το παιχνίδι θα αντιληφθεί την κίνησή σου (όταν με το καλό το κάνει) όπως νομίζει αυτό και θα τη στείλει προς το τέρμα. Αφού σε κάποια φάση, πονηρεύτηκα και είπα να δοκιμάσω το εξής: βρήκα τη στάση που μου επέτρεπε να στείλω τη μπάλα στη δεξιά συμβολή των δοκών. Το έκανα πέντε φορές σερί. Ε, και τις πέντε η μπάλα προσέκρουσε στο δοκάρι. Τι να κλάσει μπροστά μου ο Ροναλτίνιο…

Με τον Δομάζο αρχηγό και τον Σιδέρη κυνηγό…

Τα ίδια προβλήματα από τα οποία πάσχει το ποδόσφαιρο, ταλανίζουν και τα υπόλοιπα πέντε σπορ του MotionSports. Το πρόβλημα είναι ότι εκτός από προβληματικά στον χειρισμό, πολλά εξ’ αυτών είναι και κάτι χειρότερο: βαρετά. Θεωρητικά ο αιωροπτερισμός ή το μποξ θα ‘πρεπε να ‘χουν χαβαλέ, πλάκα, να είναι διασκεδαστικά. Αμ δε… Ακόμα και η ιππασία που ήταν και το δεύτερο πιο ευχάριστο άθλημα του τίτλου μετά το ποδόσφαιρο (φαντάσου…), μετά από ένα δεκάλεπτο ενασχόλησης και άλλο τόσο loading times (θα φτάσω κι εκεί), καταντά βαρετή διότι πολύ απλά, στερείται προκλήσεων.