Monster Hunter Tri

Το Monster Hunter Tri ήταν ένας τίτλος που μου είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον αρκετά πριν πέσει στα χέρια μου. Πώς θα ήταν δυνατόν άλλωστε να μη συμβεί κάτι τέτοιο για το καλύτερο third-party παιχνίδι του Wii στην Ιαπωνία, οι πωλήσεις του οποίου μάλιστα είχαν φτάσει σε επταψήφιο αριθμό και ακόμα… έγραφαν; Έτσι λοιπόν, με την περιέργεια να έχει χτυπήσει κόκκινο ξεκίνησα την περιπέτειά μου στον κόσμο του τίτλου της Capcom, όντας περίεργος να ανακαλύψω αν η ιαπωνική φρενίτιδα είχε όντως λόγο ύπαρξης. Κάμποσες ώρες αργότερα η ετυμηγορία είχε βγει: ένα μαγευτικό RPG χωρίς όμως καθόλου στοιχεία role playing!

Όμορφος κόσμος το πρωί (και το μεσημέρι, και το βράδυ)

Ο κόσμος του Monster Hunter είναι απίστευτος, το οικοσύστημα μοναδικό και παρότι το Wii δεν είναι PS3, τα όσα θα δείτε στις τηλεοράσεις σας θα σας αφήσουν με το στόμα ανοιχτό. Περιβάλλοντα που υπνωτίζουν, τέρατα που παραπέμπουν στην εποχή των δεινοσαύρων και ατμόσφαιρα που θυμίζει μια πιο interactive μορφή του Flower (του indie τίτλου που είχε κυκλοφορήσει στο PSN): δεν ήταν λίγες οι φορές που έπαιξα για λίγα λεπτά Monster Hunter, όχι για κανέναν άλλο λόγο αλλά για να «αδειάσει» το κεφάλι μου μετά από μία κουραστική μέρα. Απλά γυρνούσα εδώ κι εκεί, χαζεύοντας τη ζωή στις ζούγκλες, τα βουνά και τα λαγκάδια δίπλα από το Moga Village.

Το single player τμήμα του παιχνιδιού είναι αρκετά ενδιαφέρον: ξεκινάτε από το προαναφερθέν χωριό το οποίο τον τελευταίο καιρό συνταράσσεται από μια σειρά σεισμών. Στην αρχή σας ανατίθενται απλά quests που ως επί το πλείστον αφορούν τη συλλογή resources, την αιχμαλώτιση ή τη θανάτωση ζώων / τεράτων και τη μεταφορά αγαθών. Όσο προχωράτε όμως, τα θελήματα που θα χρειαστεί να κάνετε για λογαριασμό των κατοίκων του (με το αζημίωτο φυσικά) θα γίνονται ολοένα και πιο δύσκολα καθώς θα αποκτάτε πρόσβαση σε νέες τοποθεσίες. Ο όλος κόσμος μέσα στον οποίο κινείστε, θυμίζει RPG. Αφού αξίζει να βολτάρετε μόνο και μόνο προκειμένου να παρατηρήσετε τη ζωή των τεράτων που κατοικούν σε αυτόν. Το παιχνίδι άλλωστε ενσωματώνει πλέον πλήρη κύκλο ημέρας-νύχτας, κάτι που σημαίνει ότι θα έχετε τη δυνατότητα να απολαύσετε τα ειδυλλιακά σκηνικά του και να δείτε το Moga Village να αναπτύσσεται τόσο κάτω απ’ τις ακτίνες του ήλιου όσο και υπό το φως των αστεριών.

Τώρα, γιατί το Monster Hunter Tri δεν είναι RPG: κατ’ αρχάς δεν παίζει leveling (πέραν του Hunter Rank, στο online mode όμως)! Σοβαρά, όσους αντιπάλους κι αν καθαρίσετε, όσα quests κι αν φέρετε εις πέρας, level δεν πρόκειται να ανέβετε. Το μόνο που μπορείτε να πειράξετε στον χαρακτήρα σας είναι ο εξοπλισμός του και πολύ σας είναι! Σκοτώνοντας τέρατα θα κερδίζετε resource points τα οποία θα μπορείτε να ανταλλάζετε με άλλα αντικείμενα ενώ για τη δημιουργία όπλων και πανοπλιών μπορείτε να επισκέπτεστε τον blacksmith του χωριού, φτάνει να έχετε τα απαραίτητα resources και φυσικά το ακόμα πιο απαραίτητο μπικικίνι. Αυτό που μου άρεσε στο Monster Hunter Tri, όσον αφορά στον εξοπλισμό τουλάχιστον, ήταν το ότι δεν υπάρχει ένα κορυφαίο όπλο και μία «uber» πανοπλία αλλά πλήθος κι απ’ τα δύο με διαφορετικές ιδιότητες προκειμένου να επιλέξετε αυτά που ταιριάζουν περισσότερο στο στυλ παιχνιδιού σας.