MindJack

Βάζοντας το MindJack στο tray του Xbox 360 μου περίμενα να αντικρίσω… καλικαντζάρους! Σοβαρά, με τόσα που είχε πάρει το μάτι μου να γράφονται για το παιχνίδι από ‘δω κι από ‘κει, ήμουν προετοιμασμένος για το χειρότερο –αιχμηρά αντικείμενα κλειδωμένα, Prozac κάπου κοντά να υπάρχει, Σεφερλής στο YouTube έτοιμος να παίξει και… ο Θεός μαζί μας. Ξεκίνησα λοιπόν να παίζω, και έπαιζα, έπαιζα, έπαιζα… Και τελικά τερμάτισα το παιχνίδι και ακόμα περιμένω να σκάσουν μύτη τα «σημεία και τέρατα» που περιέγραφαν οι καταστροφολόγοι. ΟΚ, το MindJack δεν θα είναι στα byteme Awards στο τέλος του χρόνου, αλλά δεν είναι και το χειρότερο παιχνίδι του 2011 βρε παιδιά!

Η κλασσική η συνταγή

Όπως και κάθε shooter (first ή third-person, δεν έχει σημασία), έτσι και το MindJack συνδυάζει ή τουλάχιστον προσπαθεί, στοιχεία από άλλα επιτυχημένα παιχνίδια που έχουν κυκλοφορήσει στο παρελθόν. Προσωπικά, το δημιούργημα της Square Enix μου θύμισε κάτι από Gears of War, Syphon Filter και Resident Evil ενώ σε ό,τι αφορά την ατμόσφαιρα και το στυλάκι του, η ψήφος μου πάει «δαγκωτή» στο Minority Report.

Αν είστε από αυτούς που περιμένουν να μπουν στο πετσί του ρόλου τους πριν αρχίσουν να παίζουν κάποιο videogame, τότε με το MindJack θα «στραβώσετε». Στο παιχνίδι, το οποίο εξελίσσεται στο κοντινό μέλλον (έτος 2031 αν δεν απατώμαι), ελέγχετε έναν πολύ «ψιτ, κοπελιά, έχω και κότερο, πάμε μια βόλτα;» τύπο, ονόματι Jim και αγνώστων λοιπών στοιχείων, τουλάχιστον στην αρχή, ο οποίος εργάζεται ως πράκτορας της F.I.A. (όχι αυτής που διοργανώνει τη Formula 1, άλλης). Αυτός, που λέτε, συλλαμβάνει μια τύπισσα (η κλασσική χάκερ-geek-γκόμενα που όλως τυχαίως χειρίζεται περίστροφο καλύτερα κι από ειδικό φρουρό) σε ένα αεροδρόμιο, μόνο που κατά την έξοδό τους από τον χώρο, τους την πέφτουν οι ειδικές δυνάμεις και… γίνεται το σώσε.

Κάπως έτσι ξεκινά το MindJack, χωρίς το παραμικρό κλου για το πώς έχει η κατάσταση, ποιος είναι ο τύπος και χου δε φακ είναι η τύπισσα. Στην αρχή κυκλοφορείτε κι οπλοφορείτε χωρίς να ξέρετε πού παν’ τα τέσσερα αφού ο τίτλος της feelplus αρχίζει και αποκαλύπτει τι παίζει μετά τα μισά του –μιλάμε για διάρκεια 8-10 ώρες, οπότε υπολογίστε ότι θα περάσετε κάνα τρίωρο προσπαθώντας να καταλάβετε τι παίζει από τα συμφραζόμενα. Έχοντας τελειώσει όμως με το MindJack, μπορώ να πω ότι το παιχνίδι με αποζημίωσε για την υπομονή μου, καθώς η ιστορία τελικά «έλεγε» -εμένα μια φορά παραπονεμένο δεν με άφησε.

Cover, shoot, cover, shoot, cover, shoot…

Όπως είπα λίγο πιο πριν, το παιχνίδι είναι μια μίξη –κατά τη γνώμη μου τουλάχιστον- Gears of War, Syphon Filter και Resident Evil. Βασίζεται στο σύστημα κάλυψής του, που σημαίνει ότι σε κάθε μα κάθε μάχη, θα έχετε να αντιμετωπίσετε έναν μεγαλούτσικο αριθμό αντιπάλων, χρησιμοποιώντας αποτελεσματικά το περιβάλλον γύρω σας. Μπορείτε να αναζητήσετε κάλυψη πίσω από καναπέδες, ταμπέλες, καρότσια, σκάλες, γωνίες και γενικώς οτιδήποτε… προεξέχει. Οι αντίπαλοί σας δεν λένε τίποτα το ιδιαίτερο από πλευράς A.I. (αναφέρομαι στη συμπεριφορά και όχι στην αποτελεσματικότητα) και βασίζονται περισσότερο στους αριθμούς τους (είναι πολλοί, είπαμε) και την έλλειψη πυρομαχικών από πλευράς σας, που όσο προχωράτε στο παιχνίδι θα σας απασχολεί ολοένα και περισσότερο.