reviewsvideogames

Mighty No.9

του Σπύρου "Shinobi" Ασημάκη
η παρουσίαση έγινε σε: PS4 • επίσης διαθέσιμο για: Xbox One, PC, Wii U, PS Vita, 3DS, PS3, X360
Επίσημη ιστοσελίδα
Eίδος: action, platform, PEGI: 12+

Το ταξίδι του Mighty No.9 στον μαγικό κόσμο των βιντεοπαιχνιδιών ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2013, μέσω του Kickstarter. Η καμπάνια του παιχνιδιού σημείωσε τρομακτική επιτυχία, αφού χρηματοδοτήθηκε μέσα σε δύο μόλις ημέρες από την έναρξή της, ενώ, μέχρι τη λήψη της, συγκεντρώθηκε το ποσό των τεσσάρων εκατομμυρίων δολαρίων, σπάζοντας όλα τα ρεκόρ στο Kickstarter. Η τεράστια αυτή επιτυχία οφειλόταν στο γεγονός ότι το Mighty No.9 υποσχόταν δύο απλά πράγματα: τη νοσταλγία και τον… Mega Man. Διαφημίστηκε όχι μόνον ως ένας νοσταλγικός τίτλος βγαλμένος από τη χρυσή εποχή των 8-μπιτων συστημάτων, αλλά και ως ο πνευματικός διάδοχος της μασκότ της Capcom, το παιχνίδι που θα συνέχιζε την κληρονομιά των παλιών καλών Mega Man. Στην περίπτωση του Mighty No.9, οι προθέσεις ήταν οι καλύτερες και οι συνθήκες φάνταζαν ιδανικές. Πίσω από την ανάπτυξη του τίτλου βρισκόταν ο Κέιτζι Ιναφούνε, ο “μπαμπάς” του MM, παρέα με βετεράνους σχεδιαστές που συμμετείχαν στη δημιουργία των παλιών παιχνιδιών της σειράς. Μακριά από την πιεστικό περιβάλλον μιας μεγάλης εταιρίας όπως η Capcom, o Ιναφούνε ήταν ελεύθερος να δημιουργήσει το παιχνίδι που λαχταρούσαν οι χιλιάδες οπαδοί του Μπλου Μπόμπερ. Τρία χρόνια μετά την ανακοίνωσή του, το Mighty No.9 βρίσκεται στα χέρια μας και το τελικό αποτέλεσμα παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Για όλους τους λάθος λόγους και σίγουρα όχι για τους φίλους του Mega Man :P         

 
Η κίνηση Dash είναι χρήσιμη όχι μόνο για να περνάμε με ασφάλεια πάνω από χάσματα. αλλά και για να απορροφάμε τους αντιπάλους μας. Το σκορ μας στο τέλος κάθε πίστας εξαρτάται από το πόσο γρήγορα απορροφάμε τους κακούς του παιχνιδιού.

Εκ πρώτης όψεως, το Mighty No.9 είναι ένα κανονικότατο Mega Man, έχοντας όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία της αγαπημένης σειράς της Capcom. Ανοίξτε σας παρακαλώ το μπλοκάκι και σημειώστε: ο κεντρικός ήρωας, ο Μπεκ, είναι ένα ανδροειδές, το χέρι του οποίου μετατρέπεται σε κανόνι. Ο ρομποτικός μας φίλος προσπαθεί να συνεφέρει τα υπόλοιπα μέλη της ομάδας Mighty Numbers, τα οποία έχασαν τα λογικά τους και άρχισαν να συμπεριφέρονται βίαια και ανεξέλεγκτα. Το παιχνίδι είναι ένα καθαρόαιμο platform δράσης, με τον μικρόσωμο πρωταγωνιστή να πηδάει από πλατφόρμα σε πλατφόρμα, να πυροβολεί τους αντιπάλους του και να αποφεύγει εμπόδια, σε μια σειρά από επίπεδα τα οποία θα μπορούσαν άνετα να προέρχονται από κάποιο χαμένο επεισόδιο της σειράς Mega Man. Φυσικά, στο τέλος κάθε πίστας μας περιμένει ένας από τους πειραγμένους φίλους του Μπεκ, ενώ αφού τους νικήσουμε, αποκτούμε πρόσβαση στις ειδικές τους δυνάμεις, τις οποίες μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε στις επόμενες πίστες για να υποτάξουμε τα υπόλοιπα ρομπότ Mighty. Όπως καταλαβαίνετε, το Mighty No.9 ακολουθεί κατά γράμμα την δομή και τον τρόπο παιχνιδιού των παραδοσιακών Mega Man, ενώ ο Μπεκ κινείται όπως και ο μπλε ήρωας της Capcom. Ο Μπεκ δεν μπορεί να πηδήξει ψηλά και μακριά, ενώ το όπλο του πυροβολεί μόνο προς μια κατεύθυνση, την οριζόντια. 

Πέρα από τις κλασικές κινήσεις που θυμίζουν Mega Man, οι σχεδιαστές του παιχνιδιού, έχουν προικίσει τον Μπεκ με μια σειρά από έξτρα ικανότητες. Η κίνηση Dash αντισταθμίζει το προβληματικό άλμα του ήρωά μας, καθώς του επιτρέπει να περνάει με ασφάλεια πάνω μεγάλα χάσματα και να κινείται μέσα από ανοίγματα στους τοίχους. Επιπρόσθετα, η κίνηση Dash δίνει τη δυνατότητα στον Μπεκ να απορροφήσει την ουσία Xel, από τους εχθρούς του, θέτοντάς τους έτσι εκτός μάχης. Όλοι οι κακοί, από τα απλά ρομπότ μέχρι τα αφεντικά του παιχνιδιού, μετά από έναν συγκεκριμένο αριθμό χτυπημάτων, ακινητοποιούνται προσωρινά και φωσφορίζουν. Όσο βρίσκονται σ’ αυτήν την κατάσταση,  εμείς μπορούμε να τους απορροφήσουμε και τους εξαφανίσουμε από την πίστα, μια για πάντα. Τέλος, ο επιτυχημένος συνδυασμός dash-απορρόφησης μας εξασφαλίζει ορισμένα δωράκια για περιορισμένο χρονικό διάστημα, όπως ο διπλασιασμός της δύναμης του όπλου μας και της ταχύτητας με την οποία κινείται ο Μπεκ.  

Στα χαρτιά και στη θεωρία, η πρόταση του Κέιτζι Ιναφούνε φαντάζει σχεδόν ιδανική. Το Mighty No.9 “φώναζε” από μακριά ότι ΕΙΝΑΙ ένα πραγματικό Mega Man, αυτό που ήθελε και ζητούσε ο κόσμος, ενώ η προσθήκη των νέων κινήσεων προσφέρει την απαραίτητη φρεσκάδα στην παραδοσιακή συνταγή των παλιών παιχνιδιών. Προς απογοήτευση των φίλων της σειρά ΜΜ, όλες οι ελπίδες, όλες οι υποσχέσεις καταρρέουν από τη στιγμή που θα πατήσουμε το κουμπί “start” στην εισαγωγική οθόνη του παιχνιδιού. Μέσα σε λίγα λεπτά γίνεται ξεκάθαρο ότι το Mighty No.9 όχι μόνο δεν τηρεί όσα υποσχέθηκαν οι δημιουργοί του, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια μίζερη αντιγραφή των Mega Man του NES. Η πικρή αλήθεια είναι πως το παιχνίδι είναι φτιαγμένο “στο πόδι”, αφού δεν προσφέρει τίποτα περισσότερο από το να ανακυκλώνει ιδέες που ήταν πρωτοποριακές πριν από καμιά τριανταριά χρόνια. Αν το νέο DOOM αποτελεί υπόδειγμα μεταφοράς μιας παλιάς ιδέας στη σύγχρονη εποχή, το Mighty No.9 είναι το ακριβώς αντίθετο. 

 
Μόλις νικήσουμε έναν αρχηγό, αποκτούμε τις μαγικές του δυνάμεις, όπως ακριβώς συμβαίνει και στα Mega Man. επίσης, κατα τη διάρκεια του παιχνιδιοιύ ανοίγουν διάφορες έξτρα αποστολές. Υπάρχουν δοκιμάσίες που μας βάζουν να τερματίσουμε μια πίστα έχοντας απενεργοποιημένο το κανόνι του Μπεκ, να σκοτώσουμε έναν συγκεκριμένο αριθμό εχθρών και πάει λέγοντας.

Οι σχεδιαστές του παιχνιδιού ούτε που μπήκαν στον κόπο να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες και τις ανέσεις που προσφέρει η τεχνολογία των νέων συστημάτων, έτσι ώστε μεταφέρουν την εμπειρία των παλιών Mega Man στο σήμερα. Αντιθέτως, προτίμησαν να σχεδιάσουν ένα παιχνίδι που κουβαλάει όλους τους τεχνολογικούς περιορισμούς εκείνης της εποχής, αγνοώντας ή αδιαφορώντας για την πρόοδο που σημείωσε η τεχνολογία, τα τελευταία τριάντα χρόνια. Το τελικό αποτέλεσμα είναι απελπιστικά απογοητευτικό. Οι πίστες είναι μικρές, άδειες και πρόχειρα σχεδιασμένες, χωρίς καμία έμπνευση, γεμάτες “φθηνές” παγίδες και μεγάλα χάσματα. Ο πλημμελής σχεδιασμός των επιπέδων σε συνδυασμό με τον προβληματικό χειρισμό του Μπεκ, στερούν από τον παίκτη τη χαρά του παιχνιδιού, το οποίο μετατρέπεται σε  έναν διαρκή αγώνα προσαρμογής στις άβολες καταστάσεις που δημιουργούν τα παραπάνω προβλήματα. Όπως έγραψα προηγουμένως, ο Μπεκ κινείται ακριβώς όπως και ο 8-μπιτος Mega Man: δεν πηδάει ψηλά, ούτε μακριά, ενώ είναι αρκετά “βαρύς” για το μέγεθός του, καθιστώντας τη μετακίνηση μας μέσα στις πίστες, αχρείαστα κουραστική και εκνευριστική εμπειρία. Ο τίτλος παρουσιάζει μεγάλες διακυμάνσεις όσον αφορά την απόδοση του, με τα καρέ να κάνουν “βουτιά” κάθε φορά που μαζεύονται περισσότερα από τέσσερα ανθρωπάκια στην οθόνη. Επίσης, κατά τη διάρκεια της περιπέτειας εμφανίζονται στην οθόνη διάφορα σύμβολα, τα οποία σχετίζονται με λειτουργίες που επηρεάζουν το παιχνίδι μας, χωρίς να δίνονται οδηγίες για τη χρήση τους. Πάλι καλά που έπεσα πάνω στο manual του παιχνιδιού, το οποίο βρίσκεται στα options και έτσι έμαθα ότι χρειάζεται να πατήσω το touchpad στο χειριστήριο του PS4 για να χρησιμοποιήσω ένα αντικείμενο που αναπληρώνει την υγεία του Μπεκ. Το ίδιο απογοητευτικός είναι και ο τεχνικός τομέας του παιχνιδιού. Τα εφέ των εκρήξεων είναι από τα πιο άσχημα που έχω δει τα τελευταία χρόνια και όλα τα στοιχεία του παιχνιδιού, από τις πίστες μέχρι τους χαρακτήρες (καλούς και κακούς), είναι απλά σχεδιασμένα και χωρίς φαντασία. Στις κινηματογραφικές σκηνές του παιχνιδιού, η κίνηση είναι ελάχιστη, ενώ οι ήρωες μιλάνε χωρίς να ανοιγοκλείνουν το στόμα τους. Τέλος, οι ερμηνείες των ηθοποιών που δανείζουν τις φωνές τους, είναι τόσο αδιάφορες που βάζω στοίχημα ότι τους έβαζαν να διαβάζουν τα λόγια τους, λίγα λεπτά μετά το πρωινό τους ξύπνημα, με την τσίμπλα στο μάτι, προτού ρίξουν λίγο νερό στο πρόσωπό τους και πιουν μια γουλιά καφέ…

Αυτό που έπαιξα, δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια ερασιτεχνική προσπάθεια αναβίωσης ενός αγαπημένου franchise. Το τελικό αποτέλεσμα αποδεικνύει ότι ο παράγοντας της νοσταλγίας και της αγάπη για έναν τόσο αγαπημένο χαρακτήρα, δεν αρκούν για να στηρίξουν ένα ολόκληρο παιχνίδι. Ένας platform τίτλος χρειάζεται και άλλα πράγματα, όπως το να προκαλεί τον παίκτη με τον ευφάνταστο σχεδιασμό των επιπέδων του και όχι να τον ταλαιπωρεί με προβλήματα που είναι λυμένα εδώ και είκοσι χρόνια. Οι φίλοι του Μπλου Μπόμπερ μπορούν να ασχοληθούν με τη συλλογή Mega Man που κυκλοφόρησε πρόσφατα ή να κάνουν υπομονή μέχρι να αποφασίσει η Capcom να ασχοληθεί ξανά με τον βιονικό ήρωα. Διότι το Mighty No.9 δεν είναι το Mega Man που μας υποσχέθηκε ο Ιναφούνε και η ομάδα του.

 

Οι αναμετρήσεις με τους αρχηγούς του παιχνιδιού έχουν την πλάκα τους. Ωραία ιδέα η απόκτηση βοηθητικών μπόνους, κάθε φορά που απορροφάμε τους αντιπάλους μας.  
Παρωχημένος σχεδιασμός, ξεπερασμένο gameplay, λίγες και μικρές πίστες, προβληματικός τεχνικός τομέας. Ένας αδιάφορος κλώνος των 8-μπιτων Mega Man.

 

2 σχόλια συνδέσου ή
γίνε μέλος για να σχολιάσεις
pirederas
15:53 29.06.16 pirederas χωρίς τίτλο
Κρίμα, εγώ τουλάχιστον περίμενα ότι θα είναι ένα Mega Man με καλύτερο (βλέπε "κανονικό") χειρισμό από τα original, αφού φαίνεται ότι η C(r)apcom έχει εγκαταλείψει οριστικά τα παλιά της IPs. Φαίνεται ότι η ταυτόχρονη κυκλοφορία του παιχνιδιού σε 10 πλατφόρμες, από μια μικρή ανεξάρτητη ομάδα, ήταν τρέλα.

Η πλάκα είναι ότι τα γραφικά του παιχνιδιού στο kickstarter campaign του 2013 (με 7 μέρες δουλειάς) είναι πολύ καλύτερα από το τελικό προϊόν, μετά από 3 χρόνια δουλειάς. http://www.youtube.com/watch?v=5UXDiQrgI6M

//Το 2017 συμπληρώνονται 30 χρόνια από την κυκλοφορία του πρώτου Mega Man, φανταστείτε να αποκαλύψει η C(r)apcom καινούριο παιχνίδι Mega Man (είτε 2D, ή επανασχεδιασμένο για 3D) για trolling στον Inafune :D

Shinobi
11:32 30.06.16 Shinobi RE: χωρίς τίτλο
Πωωω, το είχα ξεχάσει αυτό το βιντεάκι. Λες και βλέπω άλλο παιχνίδι. Καμία σχέση με το τελικό προϊόν.

Λίγο το χειρισμό να πρόσεχαν, λίγο τον σχεδιασμό των επιπέδων και τα γραφικά, το ΜΝ9 θα έβγαινε μια χαρά κουκλάκι.

Όπως και να 'χει, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, ο Ιναφούνε δεν δικαιούται να γκρινιάζει για την Capcom ή για το γεγονός ότι η ιαπωνική βιομηχανία βιντεοπαιχνιδιών έχει μείνει στάσιμη, όσον αφορά τη δημιουργικότητα :P