Might & Magic: Clash of Heroes

Θυμάστε την επική ταλαιπωρία που πέρασα την περασμένη βδομάδα κατά την επιστροφή μου στη Γηραιά Αλβιόνα, έτσι δεν είναι; “Always Look on the bright side of life”, που λέει κι ο φίλος μου ο Brian, αφού έμμεσα βγήκε και κάτι καλό από την όλη υπόθεση. Μπόρεσα να περάσω λίγη παραπάνω ώρα με το παρόν παιχνίδι, το οποίο μπορεί να ήρθε σχεδόν από το πουθενά (αν και οι πιο ψαγμένοι DS-όφιλοι το περιμέναμε πώς και πώς), αλλά αναμένεται να στοιχειώσει το slot του DS-ακίου μου!

Πριν ξεκινήσω, να διευκρινίσω πως όσοι βλέπετε τον τίτλο και ετοιμάζεστε να γυρίσετε σελίδα πατήσετε το “back” στον browser σας, σας πληροφορώ πως το Clash of Heroes έχει τόση σχέση με τα Might & Magic όσο η… Bayonetta με την ξιφολόγχη που “φόραγε” το προϊστορικό Μ1 που κουβαλούσα στο Ναυτικό! Εντάξει, κουβαλά πάνω του το κλασικό, generic fantasy setting των M&M (ποιες καραμέλες, βρε ιερόσυλοι!) και ορισμένοι χαρακτήρες είχαν κάνει την εμφάνισή τους και σε κάποια HoMM, αλλά σε κανέναν τομέα δεν θυμίζει κάτι από όσα έχουμε δει στη θρυλική σειρά μέχρι σήμερα.

Καταρχάς, από το στυλ και μόνο της παρουσίασης του παιχνιδιού, αν δεν είχατε δει τον τίτλο θα νομίζατε πως είχαμε να κάνουμε με κάποιο ιαπωνογενές RPG με γραφικά τύπου manga/anime όπως τα χιλιάδες ακόμα που έχουμε δει στο φορητό της Nintendo. Εντελώς χοντρικά, η ιστορία έχει να κάνει με μια συνωμοσία των δαιμόνων, οι οποίοι επιχειρούν να εφαρμόσουν την τακτική του “διαίρει και βασίλευε”, βάζοντας Elves και Humans να “τα σπάσουν” για να επωφεληθούν οι ίδιοι. Σε κάθε κεφάλαιο της ιστορίας ζείτε την υπόθεση από διαφορετική σκοπιά, μέσα από τα μάτια κάποιου χαρακτήρα-εκπροσώπου της εκάστοτε φυλής. Κινείστε σε έναν χάρτη που θυμίζει επιτραπέζιο όπου συναντάτε NPCs και μπλέκεστε σε μάχες που προχωρούν την ιστορία, αλλά και προαιρετικά side quests που σας βοηθούν να κερδίσετε χρήματα και να αναπτύξετε τον ήρωά σας και τις μονάδες του.

Και έτσι, φτάνουμε στο κεντρικό κομμάτι του gameplay του παιχνιδιού, το οποίο είναι και το πιο ενδιαφέρον και ουσιαστικά αποτελεί και το λόγο που με συνεπήρε: Το σύστημα μάχης! Σε αντίθεση λοιπόν με τα υπόλοιπα puzzle/strategy, puzzle/RPG, …puzzle/εξομοιωτής δημόσιου υπαλλήλου ή κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο βγήκε μετά την απρόσμενη επιτυχία του Puzzle Quest, το MM:CoH δεν αντιγράφει στεγνά το gameplay του χιτ της Infinite Interactive, αλλά προσπαθεί να παρουσιάσει τη δική του πρόταση στον χώρο. Έτσι συνδυάζοντας το κλασικό πλέον match-3, με λίγο από turn-based strategy και μια δόση από Magic the Gathering, μαγειρεύει ένα σύνολο μηχανισμών μάχης που ενώ φαντάζει απλοϊκός, κρύβει μέσα του αρκετό βάθος και –το κυριότερο- είναι απίστευτα εθιστικός!

Πιο συγκεκριμένα, έχετε στη διάθεσή σας έναν περιορισμένο αριθμό μονάδων και με συγκεκριμένο αριθμό κινήσεων σε κάθε γύρο προσπαθείτε να σχηματίσετε τριάδες από μονάδες ιδίου τύπου και χρώματος ώστε είτε να επιτεθούν μετά από μερικούς γύρους στον αντίπαλο (αν η τριάδα σχηματιστεί κάθετα) είτε να σχηματίσουν ένα αμυντικό τείχος (οριζόντιες τριάδες). Αυτό γίνεται είτε με αλλαγή στήλης της τελευταίας μονάδας κάποιας στήλης (κάτι σαν πασιέντζα φανταστείτε) είτε με διαγραφή κάποιας μονάδας. Παράλληλα, αν για κάποιο λόγο οι μονάδες που βρίσκονται στο ταμπλό σας είναι λιγότερες από το όριό σας, μπορείτε ξοδεύοντας μια κίνηση να καλέσετε τον αριθμό των μονάδων που σας περισσεύουν.