Marvel vs. Capcom 2

New Age of Heroes

Εγώ το είδα απλά ως μια ευκαιρία για να παίξω ένα παιχνίδι, ένα κομμάτι της ιστορίας των fighters, με το οποίο δεν είχα ποτέ την τύχη να ασχοληθώ όπως του αξίζει. Που να φανταστώ ότι στα υγρά, κακοφωτισμένα δικτυακά σοκάκια του Xbox LIVE καραδοκούσε μια σπείρα αιμοβόρων, σκληροπυρηνικών χούλιγκαν, οι οποίοι έσπευσαν να αγοράσουν τη νέα έκδοση του Marvel vs Capcom 2 από την πρώτη μέρα διάθεσής του, με αποκλειστικό σκοπό το συστηματικό εξευτελισμό όλων των... αθώων noobάδων που δοκίμαζαν τον τίτλο για πρώτη φορά;

Η αλήθεια είναι ότι, παρά την τραυματική εμπειρία που έζησα δοκιμάζοντας τον τίτλο δικτυακά, πραγματικά κατανοώ τους βασανιστές μου. Το Marvel vs Capcom 2 ήταν ένας από τους ελάχιστους fighting τίτλους της Capcom που έριξε το βάρος στην ταχύτητα και στον εντυπωσιασμό. Με τα εκπληκτικά για την εποχή γραφικά του και το αξεπέραστο, ακόμα και σήμερα, roster των χαρακτήρων του, ήταν ένας από τους πιο ποθητούς τίτλους του τέλους της δεκαετίας του ’90. Δυστυχώς, τότε μόνο οι κάτοχοι του Dreamcast είχαν την πολυτέλεια να απολαύσουν μια οικιακή έκδοση του τίτλου. Με τη γνωστή, για πολλούς άδικη πορεία που είχε το μηχάνημα της SEGA, το Marvel vs Capcom 2 έγινε αρκετά δυσεύρετο, ανεβάζοντας κατακόρυφα την αξία του σε... τριψήφιους αριθμούς στους κόλπους του ebay. Ένα νεότερο port του τίτλου κυκλοφόρησε 2-3 χρόνια αργότερα για PS2 και Xbox, το οποίο έτυχε της ίδιας μοίρας: περιορισμένη διανομή, αυξημένες τιμές στο ebay. Καταλαβαίνω απόλυτα λοιπόν την πίκρα ορισμένων hardcore οπαδών των 2D fighters, καθώς και τη... λύσσα τους να δώσουν ένα μάθημα στους... noobs που έχουν πλέον τη δυνατότητα να αγοράσουν τον τίτλο με 12 ευρώ, απολαμβάνοντας παράλληλα (ελαφρώς) βελτιωμένα γραφικά και δυνατότητες online multiplayer.

Καιρός όμως να συμμαζέψω λίγο την πληγωμένη μου περηφάνεια και να εστιάσω περισσότερο στο ίδιο το παιχνίδι. Παρά την εξωτερική του εμφάνιση, το Marvel vs Capcom 2 είναι ένας τίτλος που ακολουθεί μια αρκετά διαφορετική φιλοσοφία σε σχέση με τα πιο «βαριά» και παραδοσιακά fighters της Capcom. Ναι, υπάρχουν οι κλασικές ειδικές κινήσεις και τα έξι κουμπιά, αλλά η όλη αίσθηση είναι πολύ διαφορετική. Πρώτα από όλα, το MvsC2 είναι το πρώτο και το μοναδικό παιχνίδι της Capcom που επιτρέπει μάχες μεταξύ ομάδων τριών χαρακτήρων. Μόνο τέσσερα από τα έξι κουμπιά χρησιμοποιούνται για χτυπήματα, με τα χτυπήματα μέσης δύναμης να ενεργοποιούνται με τη μορφή combo, πατώντας δύο φορές το κουμπί του ελαφρού χτυπήματος. Με αυτόν τον τρόπο, ελευθερώνονται δύο κουμπιά τα οποία ενεργοποιούν τη βοήθεια από τα άλλα μέλη της ομάδας. Αυτή η συνεχής εναλλαγή μεταξύ των χαρακτήρων είναι ένας από τους βασικούς μηχανισμούς του παιχνιδιού, σε βαθμό που θα μπορούσαμε να πούμε ότι η Capcom χρησιμοποίησε το MvsC2 για να αποδείξει ότι μπορεί και αυτή να δημιουργήσει χαοτικά, στρατηγικά tag team fighters στο στυλ του King of Fighters της SNK.

Από πλευράς περιεχομένου και δράσης, το MvsC2 αποτελεί μια υπέρβαση για την Capcom. Αν και η εταιρεία πρωτοπόρησε στο είδος των fighting games, ποτέ δεν είχε καταφύγει στην υπερβολή, προτιμώντας να εστιάσει στη λεπτομέρεια. Αυτή η παράδοση πραγματικά γίνεται… θρύψαλα με το MvsC2. 56 διαφορετικοί χαρακτήρες, με ελάχιστες επαναλήψεις στα movesets (εντάξει, εννοείται ότι υπάρχουν οι Ken, Ryu, Akuma, ενώ και ο War Machine μιμείται εντελώς τις κινήσεις του Iron Man), ατελείωτα combos και juggles που μπορούν να φτάσουν και τα 200 hits χωρίς κανένα έλεος στη ζημιά και μια οθόνη γεμάτη πολύχρωμα, τεράστια sprites και λάμψεις χαρακτηρίζουν τον πιο εσκεμμένα φαντασμαγορικό τίτλο της Capcom στο είδος των fighters. Μπορεί να μην υπάρχουν πολλές επιλογές όσον αφορά τα διαθέσιμα modes, αλλά, μεταξύ μας, με όλο αυτό το υλικό και με τους απεριόριστους σχεδόν συνδυασμούς, δεν χρειάζονται περισσότερα από αυτά που υπάρχουν ήδη: ένα score attack mode, ένα arcade mode και offline και online multiplayer. Ο online κώδικας του MvsC2 δείχνει να είναι ο ίδιος με το Super Street Fighter II Turbo HD, προσφέροντας μια όσο το δυνατόν καλύτερη εμπειρία, με πλήρη lobbies και χωρίς υπερβολικό lag, αν και φυσικά αυτό δεν είναι δυνατόν να εξαλειφθεί εντελώς σε ένα τόσο γρήγορο παιχνίδι.