Lucha Fury

Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τόσες πολλές εταιρείες τα βρίσκουν σκούρα στην δημιουργία beat 'em up παιχνιδιών. Η βασική συνταγή του είδους είναι τόσο απλή που ειδικά στις μέρες μας φαντάζει αστεία: ένας ως τέσσερις χαρακτήρες κινούνται από αριστερά προς δεξιά δέρνοντας όποιον και ότι βρουν στον δρόμο τους μέχρι να φτάσουν στο τελικό boss του κάθε επιπέδου - «σιμπλ ας δατ» που λένε και στο Αμέρικα. Θα περίμενε κανείς πως κάτι σε αυτές τις γραμμές θα ήταν παιχνιδάκι για τους σύγχρονους developers αφού το μόνο που θα χρειαζόταν να κάνουν είναι να «δανειστούν» τα στοιχεία που κάνουν ιστορικούς τίτλους όπως το Double Dragon και το Cadillacs and Dinosaurs τόσο διασκεδαστικούς ακόμη και σήμερα και απλώς να προσθέσουν μερικές δικές τους πινελιές όπως αναβαθμισμένα γραφικά ή βαθύτερο gameplay. Δυστυχώς όμως στην περίπτωση του Lucha Fury, οι δημιουργοί του φαίνεται πως εξάντλησαν σχεδόν όλες τις δυνάμεις τους στο κομμάτι των γραφικών, αφού το παιχνίδι υστερεί σοβαρά σε όλους τους υπόλοιπους τομείς.

Παρά το ότι με μία πρόχειρη ματιά ο τίτλος της Punchers Impact φαίνεται να ακολουθεί την πατροπαράδοτη beat 'em up συνταγή, δυστυχώς αποτυγχάνει παταγωδώς να προσφέρει διασκέδαση στους παίκτες, ακόμη και αν μιλάμε για σκληροπυρηνικούς φαν του είδους. Αν και υπάρχουν δύο διαφορετικές επιθέσεις, μία γρήγορη και μία δυνατή, και οι δύο τους είναι απίστευτα αργές ενώ οι συνδυασμοί μεταξύ τους είναι ελάχιστοι. Σαν να μην έφτανε αυτό, οι κινήσεις όλων των χαρακτήρων (τέσσερις διαθέσιμοι) είναι εκνευριστικά αργές ενώ λόγω του φτωχού animation φαίνονται τόσο αναιμικές που είναι για να απορεί κανείς πως καταφέρνουν και σωριάζουν με τόση ευκολία τους αντιπάλους μας. Προς τιμήν του τίτλου, μετά από κάθε επίπεδο μπορούμε να ξεκλειδώσουμε μία νέα επίθεση για τον χαρακτήρα που ελέγχουμε, όμως αυτές ελάχιστα προσφέρουν σε ένα απίστευτα βαρετό και μονοδιάστατο σύστημα μάχης. Αν όλα τα πιο πάνω δεν σας έχουν πείσει για το πόσο απογοητευτικό είναι το gameplay στο Lucha Fury, τότε προσθέστε την παντελή απουσία όπλων καθώς και τα ελάχιστα είδη εχθρικών μονάδων και είστε κομπλέ. Το παιχνίδι έρχεται με έντεκα επίπεδα τα οποία μπορείτε να παίξετε με μέχρι τρεις φίλους σας αλλά μόνο τοπικά, αφού πέραν της ύπαρξης leaderboards δεν υπάρχει επιλογή για διαδικτυακό multiplayer.

Το μόνο αξιόλογο κομμάτι του τίτλου είναι τα cell shaded γραφικά του, με πολύχρωμες τοποθεσίες που μοιάζουν να έχουν ξεφυτρώσει από τις σελίδες ενός κόμικ ή καρτούν. Ηχητικά όμως πέραν της συμπαθητικής μουσικής που προσπαθεί απεγνωσμένα να προσδώσει ενέργεια στο gameplay, το Lucha Fury συνεχίζει να κινείται στην μετριότητα με τους ήχους των χτυπημάτων να ακούγονται αδύναμα και τα μουγκρητά των εχθρών μας να ταιριάζουν περισσότερο σε άτομα με προβλήματα δυσκοιλιότητας παρά με μαντράχαλους που τουλουμιάζουμε στο ξύλο. Ποιος θα περίμενε ότι ένα όμορφο καρτουνιστικό beat 'em up στο οποίο πρωταγωνιστούν παλαιστές lucha θα ήταν τόσο... τραγικά απογοητευτικό. Παρά τα όμορφα γραφικά του το Lucha Fury είναι βαρετό, αδιάφορο και καθόλου μα καθόλου διασκεδαστικό. Αν διψάτε για ξυλίκι τότε καλύτερο θα ήταν να κινηθείτε προς άλλη κατεύθυνση όπως τα εξαιρετικά Scott Pilgrim Vs the World ή Castle Crashers, γιατί πραγματικά ο τίτλος της Puncher Impact δεν αξίζει την επένδυση. Αποφύγετέ το!