Έχοντας στο ενεργητικό μου προϋπηρεσία σε σχεδόν διψήφιο αριθμό LEGO-παίχνιδων, έχω οδηγηθεί σε ένα συμπέρασμα: τα LEGO-παίχνιδα είναι σαν τα LEGO-ανθρωπάκια: Μπορείς να διασκεδάσεις αφάνταστα μαζί τους, θες να αγοράζεις συνέχεια κι άλλα, όμως στο βάθος γνωρίζεις πως όλα είναι πανομοιότυπα και το μόνο που διαφέρει είναι τελικά τα χρώματα και τα σχέδια τους. Παρόλα αυτά, όσον αφορά την videogame εκδοχή της νέας LEGO-περιπέτειας, ήλπιζα ότι θα δω κάτι που δεν είχα ξαναδεί σε κάποιον από τους προηγούμενους τίτλους. Αμ δε! Αλλά πάλι... ε, και;

Το LEGO Pirates of the Caribbean διηγείται την ιστορία τόσο της ήδη υπάρχουσας κινηματογραφικής τριλογίας όσο και της τέταρτης ταινίας (On Stranger Tides) που αναμένεται να προβληθεί μέσα στις επόμενες μέρες. Απλώς μετά το εισαγωγικό επίπεδο θα κληθείτε να επιλέξετε ποια από τις τέσσερις ιστορίες θέλετε να παίξετε, περίπου όπως συνέβη στο πρόσφατο LEGO Indiana Jones 2 (εννοείται πως μετά την ολοκλήρωση κάποιου επιπέδου, μπορείτε να μεταπηδήσετε σε άλλη ταινία). Σε γενικές γραμμές, μου φάνηκε πως σε σχέση με τα «ξαδερφάκια» του, το LEGO Pirates είναι κάπως πιο story-driven, με περισσότερα και μεγαλύτερα cut-scenes, και ελαφρώς πιο scripted gameplay (μετά από αυτή την πρόταση προβλέπω να με ρίχνουν στα σκυλόψαρα για τη δολοφονία της ελληνικής γλώσσας…), αν και το ότι προσπαθεί πιο πιστά να ακολουθήσει την τετραλογία των ταινιών παραδόξως μοιάζει να προσδίδει μια (αμυδρά μεγαλύτερη) ποικιλία στις αποστολές που θα κληθείτε να ολοκληρώσετε.

Και κάπου εδώ, ξεκινά ένα μπαράζ από καταγραφές όλων εκείνων των στοιχείων που έχουν μείνει απαράλλαχτα σε σχέση με τους προηγούμενους τίτλους της σειράς και μερικές απέλπιδες προσπάθειες να ανακαλύψω στοιχεία που διαφέρουν.

Ξεκινώντας από το αισθητικό κομμάτι, για 1315η φορά οφείλω να βγάλω το -πειρατικό- καπέλο μου στην Traveller’s Tales για τη δουλειά που έχει κάνει στα cut-scenes. Όχι φυσικά επειδή εντυπωσιάζουν οπτικά (αν και στην έκδοση για PS3, τα πράγματα στον οπτικό τομέα βελτιώνονται σημαντικά σε σχέση με το Wii), απλώς το χιούμορ των cut-scenes είναι εξαιρετικό και για κάποιον περίεργο λόγο (ίσως επειδή προσφερόταν και το περιεχόμενο και είχα στο μυαλό μου τον Johnny Depp στη θέση του τουβλοειδούς αντίγραφού του;) υπήρξαν στιγμές που ξεκαρδίστηκα ακόμα περισσότερο από ό,τι στα περισσότερα LEGO-παίχνιδα. Ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με τον Captain Jack Sparrow, δεν περίμενα ότι θα μπορούσε να αποδοθεί τόσο πιστά με μερικά LEGO-τουβλάκια (από το κουνιστό περπάτημα, μέχρι τα LEGO-μουγκρητά) και ας μου το είχε ήδη πει κι ο ίδιος ο Πέτρος όταν πρωτοείδε το παιχνίδι στα πλαίσια της Disney Day.

Από εκεί και πέρα τα πάντα δείχνουν να ακολουθούν κάτι παραπάνω από πιστά τη φόρμουλα της LEGO-οικογένειας. Ειλικρινά, θα μπορούσα να σας προτρέψω να κάνετε απλώς ένα κλικ στο tag «LEGO» που βρίσκεται λίγο πιο δεξιά και να διαβάσετε μια σειρά από σχετικά reviews παιχνιδιών τα οποία αν τα «ντύσετε» κατάλληλα θα είναι σαν να έχετε παίξει το LEGO Pirates: Έχετε τον έλεγχο ενός εκ των δυο χαρακτήρων που βρίσκονται στην οθόνη από τους δεκάδες που υπάρχουν συνολικά στο παιχνίδι (αν κι εδώ, οφείλω να σημειώσω πως πολλές φορές η ομάδα σας θα αποτελείται από άνω των δυο ατόμων), καθείς εκ των οποίων διαθέτει κάποιες διαφορετικές ιδιότητες που θα σας βοηθήσουν να λύσετε τους απλοϊκούς arcade γρίφους που περιλαμβάνονται.