Left 4 Dead 2

Πρώτο μου άρθρο στο byteme και νιώθω κάπως παράξενα... -σκουριασμένος νομίζω είναι η κατάλληλη λέξη. Από τον Ιανουάριο του 2006, που δημοσίευσα το τελευταίο μου άρθρο στο PC Master, είχα να πιάσω την δημοσιογραφική μου πένα ενώ από τότε που ξεκινήσαμε το byteme δεν έχω προλάβει να κάνω τίποτα άλλο εκτός από το να προγραμματίζω! Φτάνει όμως με την δακρύβρεχτη εισαγωγή, πάμε να δούμε το νέο δημιούργημα της Valve, τον διάδοχο του Left 4 Dead!

364 μέρες μετά...

Τόσο χρόνο χρειάστηκαν οι άνθρωποι της Valve για να ολοκληρώσουν το L4D2 και όπως φαίνεται ο νέος τίτλος είναι σε θέση να καταστήσει το Left 4 Dead franchise εξίσου σημαντικό με το Half-Life. Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι βέβαια, προ της κυκλοφορίας του παιχνιδιού, ήταν  τα… κουτσομπολιά που το τριγύριζαν και που οδήγησαν σε αντιδράσεις από την κοινότητα των φανατικών παικτών του πρώτου L4D οι οποίοι μαζεύτηκαν και έφτιαξαν ένα μανιφέστο-μποϊκοτάζ για το L4D2 (πάνω από 15.000 ψηφιακές τζίφρες μαζεύτηκαν), στο οποίο ούτε λίγο ούτε πολύ ζητούσαν από την Valve να ΜΗΝ κυκλοφορήσει το παιχνίδι για αρκετούς λόγους, οι πιο σημαντικοί εκ των οποίων ήταν οι φόβοι που εκφράζονταν σχετικά με την ποιότητα και το περιεχόμενο του L4D2 καθότι η κυκλοφορία του είναι μόλις ένα χρόνο μετά την εμφάνιση του πρώτου, οι φόβοι ότι οι gamers θα μοιράζονταν και ότι μέρος των χαρακτηριστικών που τελικά κατέληξαν στο L4D2 η Valve τα είχε υποσχεθεί ως DLC για το πρώτο παιχνίδι.

Η μανούρα πάντως έχει ενδιαφέρον καθώς ακόμα δεν έχουν ηρεμήσει τα νερά, αλλά προκειμένου να μην ξεφύγουμε και άλλο από το review, θα τα δούμε κάποια άλλη στιγμή. Όσοι βεβαίως ψοφάνε για ίντριγκα, μπορούν να δουν το group χρηστών στο STEAM που μποϊκοτάρουν το L4D2. Εύγε πάντως στην Valve που δεν τους έκοψε και τους δίνει βήμα να πουν την γνώμη τους.

Αριστερή Τετράδα Νεκρών Νούμερο Δύο... τo setting!

Η κεντρική φιλοσοφία του παιχνιδιού παραμένει περίπου η ίδια. Ο παίκτης αναλαμβάνει το ρόλο ενός εκ των τεσσάρων επιζησάντων μιας τρομακτικής πανδημίας (όχι σαν αυτή των Χοίρων, άλλη, χωρίς εμβόλιο) η οποία έχει μετατρέψει άπαντες σε ζουρλαμένα, φωνακλάδικα ζόμπι. Το όλο σενάριο διαδραματίζεται στον Αμερικάνικο Νότο – ε, που αλλού - ξεκινώντας στη Τζώρτζια και καταλήγοντας στην Λουϊζιάνα της Νέα Ορλεάνης (κάπου εκεί γύρω δεν λαμβάνει χώρα και το True Blood; Γουστάρω, Ζόμπι εναντίον βαμπίρ!). Ως εκ τούτου οι ήρωες είναι προσαρμοσμένοι στα… γεωγραφικά δεδομένα, έχοντας την ανάλογη βλαχαδερή προφορά, ένδυση και στυλ. Όσοι είχατε αγαπήσει την τετράδα του πρώτου Left 4 Dead... απλά ξεχάστε τους, δεν υπάρχουν πουθενά! Αναλυτικά για τους ήρωες στην σχετική headsh - εμ, sorry screenshot ήθελα να πω, αλλά με παρέσυρε το πνεύμα του παιχνιδιού!

Συνολικά η περιπέτεια αποτελείται από πέντε campaigns, κάθε ένα εκ των οποίων μοιράζεται σε 4 με 5 chapters. Τόσο τα campaigns όσο και όλα τα chapters είναι διαθέσιμα από την αρχή στον παίκτη, χωρίς να είναι απαραίτητο να τα ολοκληρώσετε με την σειρά για να ξεκλειδώσουν. Ωστόσο σας προτείνω να τα πάρετε με τη σειρά, ώστε να ακολουθήσετε τα γεγονότα του σεναρίου που συνοδεύει το παιχνίδι. Άλλωστε είναι πολύ πιο ενδιαφέρον και καλύτερα δομημένο από του πρώτου L4D. Κάθε chapter ξεκινάει με τους πρωταγωνιστές να βρίσκονται μέσα σε ένα καταφύγιο από το οποίο θα πρέπει να ξεκινήσουν και να πορευτούν 'μετά φόβου θεού και αρχαγγέλων' προς το επόμενο καταφύγιο, το οποίο σηματοδοτεί και την ολοκλήρωση του. Ευχάριστη νότα στο παιχνίδι είναι τα δευτερεύοντα objectives που προστέθηκαν σε ορισμένα επίπεδα, όπως για παράδειγμα το γέμισμα του ρεζερβουάρ ενός αυτοκινήτου με μπετόνια βενζίνης (ανάλογα με το επίπεδο δυσκολίας χρειάζεστε διαφορετικό αριθμό από μπετόνια) προκειμένου να το χρησιμοποιήσουν οι τέσσερις ως μέσο διαφυγής (πράγμα που είναι, βεβαίως, τρελή πίκρα), καθώς και τα διάφορα easter eggs όπως αυτό με το κουκλάκι του νάνου που πρέπει να κουβαλήσετε από το δεύτερο μέχρι το τελευταίο chapter στο campaign του Carnival για να ξεκλειδώσετε το achievement «Guardin’ Gnome».

Τώρα που ανέφερα τα achievements, να σας πω ότι το L4D2 έχει (έως τώρα) 50 achievements για να επιτύχετε, από το να επιβιώσετε σε ολόκληρο campaign μόνο με όπλα melee, μέχρι να καταφέρετε σαν Jockey να καβαλήσετε έναν από τους επιζήσαντες (!!!) και να τον οδηγήσετε στους όξινους εμετούς της Spitter. Τελικά από μόνα τους τα achievements αποδείχθηκαν μεγάλη υπόθεση - νομίζω ότι πρέπει να κάνουμε ένα αφιέρωμα μόνο για αυτά!