Kirby Mass Attack

Ένα μέρος του εαυτού μου κατατάσσει τον Kirby ανάμεσα σε εκείνο το είδος των καρτουνίστικων ηρώων που ανήκουν στην ίδια κατηγορία με τα Χελωνονιτζάκια: κουλ χαρακτήρες από την παιδική ηλικία για τους οποίους φτάσαμε να αναρωτιόμαστε, ενήλικες πλέον, πώς στο καλό μάς άρεσαν τόσο πολύ, αφού στην πραγματικότητα έχουν το κακό τους το χάλι. Δηλαδή, δείτε το αντικειμενικά. Ο Kirby είναι ένας ήρωας που θα μπορούσε να τον έχει σχεδιάσει ένα κοριτσάκι της Δευτέρας τάξης του Δημοτικού. Μια μεγάλη μπάλα που ρουφάει τα πάντα, με δυο πιτσιλωτά μάτια και ένα χαζό χαμόγελο και έντονο ροζ χρώμα, θαρρείς βαμμένος με χοντρό μαρκαδόρο Carioca. Υπάρχει βέβαια και το άλλο κομμάτι του εαυτού μου. Αυτό που για κάποιο λόγο (ε, μπορεί να επιδέχεται και ψυχανάλυση) θεωρεί τη ροζ τσιχλόφουσκα της Nintendo την ιδανική video game μασκότ, χαριτωμένη, πολύχρωμη, αρκετά απλή σχεδιαστικά για να είναι προσιτή σε όλους χωρίς να κουράζει και με ανάμειξη σε αρκετά βιντεοπαιχνίδια για να καλύπτει όλα τα γούστα. Το θέμα είναι πως, ότι και να καταλογίσεις στον Kirby, δεν μπορείς να τον κατηγορήσεις πως πρωταγωνιστεί σε κακής ποιότητας παιχνίδια, και όπως θα δείτε πιο κάτω, το Mass Attack είναι ένας τυπικός συνεχιστής αυτής της παράδοσης!

Μια άλλη παράδοση που συντηρεί επίσης το παιχνίδι είναι η τάση των σχεδιαστών του franchise να δοκιμάζουν διάφορες καινούριες ιδέες πάνω στο ίδιο βασικό gameplay. Έτσι κι αλλιώς, ο Kirby δεν κινδυνεύει από τις υπερβολικές προσδοκίες των οπαδών και του Τύπου που «κυνηγούν» Mario και Link, οπότε οι δημιουργοί μπορούν να δοκιμάζουν άφοβα πρωτότυπες ιδέες (Kirby’s Canvas Curse, Kirby’s Epic Yarn) ή επαναλήψεις προηγούμενων εγχειρημάτων (Kirby Superstar Ultra, Kirby Return to Dreamland). Στην περίπτωση του Kirby Mass Attack ισχύει κυρίως η πρώτη περίπτωση. Η κεντρική ιδέα θέλει τους Kirby να πολλαπλασιάζονται τρώγοντας τα φρούτα που βρίσκονται παντού διάσπαρτα στις πίστες. Ο παίκτης μπορεί να ελέγχει ταυτόχρονα ως και δέκα μικρούς Kirby, ενώ ο χειρισμός πραγματοποιείται (όπως και στην περίπτωση του Kirby’s Canvas Curse) αποκλειστικά με τη γραφίδα του DS αποφεύγοντας τελείως η χρήση κουμπιών. Κάποιες από τις λειτουργίες του παιχνιδιού θυμίζουν λίγο το Canvas Curse -  π.χ. κρατώντας πατημένη τη γραφίδα κοντά στους Kirby του στην οθόνη, ο παίκτης μπορεί να δημιουργήσει μια γραμμή που ακολουθούν ως πορεία οι χαρακτήρες.

Για τη μεγαλύτερη διάρκεια του παιχνιδιού ωστόσο, οι Kirby απλά ακολουθούν τα πατήματα του παίκτη πάνω στην οθόνη αφής, αντιδρώντας αυτόματα σε οτιδήποτε συναντούν μπροστά τους. Στείλτε για παράδειγμα τους Kirby σας πάνω σε έναν εχθρό και θα του επιτεθούν κατευθείαν, πετάξτε τους σε ένα κλαδί και θα ανέβουν πάνω του μέχρι να το σπάσουν, ή πατήστε πολλές φορές προς μια κατεύθυνση και οι Kirby θα αρχίσουν να τρέχουν. Αυτό σημαίνει πως το gameplay του Kirby Mass Attack θυμίζει συχνά, λιγότερο το «καθαρόαιμο» platforming παλαιότερων παιχνιδιών Kirby και περισσότερο ένα απλοϊκό, δισδιάστατο παιχνίδι στρατηγικής, κάτι σαν μια εναλλακτική, δισδιάστατη εκδοχή του Pikmin. Πάντως οι σχεδιαστές φροντίζουν να σας υπενθυμίζουν το με ποιο franchise έχετε να κάνετε, με εχθρούς, αρχηγούς και τον σχεδιασμό των πιστών να θυμίζουν πολύ έντονα παλαιότερους τίτλους της σειράς. Ειδικά το άμοιρο δέντρο που τρώει πάντα ξύλο στο τέλος της πρώτης πίστας των Kirby (αν και εδώ εμφανίζεται αργότερα), πρέπει να συνιστά τον αρχηγό με τις περισσότερες εμφανίσεις στην ιστορία του gaming.