Kinect Sports: Season Two

Με το Kinect Sports: Season Two είχα εύκολη δουλειά: η «συνταγή» που ακολουθείται σε τέτοιου είδους… sequels είναι στάνταρ όπως εξίσου προκαθορισμένο είναι και το αποτέλεσμα. Βγάζεις μία συλλογή mini games στην οποία έχεις χωρέσει τα καλύτερα που βρήκες. Στη συνέχεια αναπτύσσεις λίγο περισσότερο την τεχνολογία, βρίσκεις άλλα τόσα mini games που δεν είναι και τόσο πρώτης γραμμής αλλά τι να κάνουμε και τατάαααν, ιδού ο διάδοχος. Το ‘χουμε δει να γίνεται στο Wii, το βλέπουμε στο Kinect, θα το δούμε και στο Move…

Η νέα κολεξιόν αθλημάτων του Kinect Sports λοιπόν, περιλαμβάνει έξι καινούργια σπορ: μπέιζμπολ, γκολφ, βελάκια, σκι, τένις και αμερικάνικο ποδόσφαιρο. Η εξάδα αμερικανοφέρνει αφού κατά γενική ομολογία πρόκειται για δραστηριότητες στις οποίες επιδίδονται κατά βάση οι συμπαθείς Αμερικάνοι –τουλάχιστον έτσι λέει ο μύθος. Ως εκ τούτου, κάποια από τα παραπάνω αθλήματα πάνε σχετικά άκλαφτα ενώ δεν λείπουν και οι μέτριες –προς το κακές- υλοποιήσεις. Αλλά ας πιάσουμε το καθένα ξεχωριστά αλλιώς άκρη δεν βγάζουμε.

Νέα σεζόν με νέα… κολεξιόν!

Τα βελάκια (aka darts) ήταν και το άθλημα που βρήκα διασκεδαστικότερο από οποιοδήποτε άλλο. Πρόβλημα με το ύψος μου δεν αντιμετώπισα (βελάκια έπαιζα, όχι ακόντιο) αλλά ακόμα κι έτσι, το παιχνίδι προσφέρει τρία διαφορετικά σετ ρυθμίσεων βάσει ύψους. Η αναγνώριση των κινήσεών μου ήταν αρκετά πειστική και σε γενικές γραμμές προβλήματα δεν θα ‘λεγα ότι αντιμετώπισα. Μετά από μια-δυο παρτίδες μάλιστα, είχα μάθει τα «χούγια» του mini game οπότε οι επιδόσεις μου πήραν την… ανιούσα!

Το σκι αποτελείται από τρεις διαφορετικές πλαγιές τις οποίες κατεβαίνετε με σλάλομ. Οι κινήσεις του σώματός σας σε ένα τέτοιο άθλημα όπως αντιλαμβάνεστε είναι μείζονος σημασίας και το Kinect Sports: Season Two το αντιλαμβάνεται. Ανάλογα με την κλίση που θα δίνετε στο σώμα σας, το avatar σας στην οθόνη θα κάνει και τις ανάλογες κινήσεις. Σε ό,τι αφορά τις τελευταίες ούτε εδώ αντιμετώπισα προβλήματα, ωστόσο το γεγονός ότι η ποικιλία δεν είναι εκ των δυνατών χαρτιών του, καθιστά το σκι μάλλον επαναλαμβανόμενο και κατ’ επέκταση βαρετό.

Το τένις ήταν και η περισσότερο προβληματική απ’ όλες τις δραστηριότητες του τίτλου της Rare. Η αναγνώριση των κινήσεων του παίκτη πάσχει σοβαρά αφού δεν ήταν λίγες οι φορές που είχα προλάβει μια μπαλιά αλλά το παιχνίδι δεν έδειχνε να το ‘χει… χωνέψει ενώ και η πιστότητα των χτυπημάτων δεν έπειθε. Δεν θα ήταν υπερβολή δε, να πω πως το πινγκ πονγκ που είχε το πρώτο Kinect Sports ήταν καλύτερο ως υλοποίηση από τον… μεγάλο του ξάδερφο που μας συστήνει το Season Two.

Το γκολφ είναι το εντελώς αντίθετο από το τένις αφού «ζυγίζει» πολύ καλύτερα τις κινήσεις σας, αποδίδοντάς τες in-game πολύ πιο εύστοχα. Παρ’ ότι στην αρχή είχα ένα θέμα καθώς μου έλειπε ένα πολύ βασικό αξεσουάρ (το μπαστούνι αν έχετε ακουστά…) χωρίς το οποίο δεν μπορούσα να με φανταστώ να παίζω γκολφ, γρήγορα συνήθισα και, έτσι μετά από λίγο οι επιδόσεις μου έπιασαν αυτές του αποθανόντος (είθε ο Βούδας κι ο Κομφούκιος να αναπαύουν την ψυχούλα του) ηγέτη της Βορείου Κορέας.

Για το τέλος άφησα τα δύο «πιο_αμερικάνικα_πεθαίνεις» σπορ του Kinect Sports: Season Two, το μπέιζμπολ και το αμερικάνικο ποδόσφαιρο. Το πρώτο έρχεται σε μια αρκετά light εκδοχή του αφού τα όσα καλείται να κάνει ο παίκτης είναι περιορισμένα –και βασικά είναι τα όσα βλέπουμε σε ταινίες που ασχολούνται με το μπέιζμπολ, δηλαδή το πέταγμα της μπάλας, το τρέξιμο προς τις βάσεις (που εν αντιθέσει με τις πανελλήνιες του λυκείου, εδώ μένουν σταθερές –αχακαλοέ :P) και άλλα τέτοια ευάερα και ευήλια. Το δε αμερικάνικο ποδόσφαιρο είναι πιο φιλοσοφημένο αφού μέχρι και με τη στρατηγική που θα ακολουθήσετε στην επίθεση σας μπλέκει: θα πασάρετε τη μπάλα, θα σπριντάρετε προσπαθώντας να αποφύγετε τα τάκλιν των αντιπάλων σας (αν και διαπίστωσα πρόβλημα στην αντίληψη των κινήσεών σας από πλευράς παιχνιδιού), θα σκοράρετε και πάει λέγοντας. Κοινό σημείο των δύο αθλημάτων το ότι προσωπικά μου φάνηκαν άνευ ενδιαφέροντος. Τόσο απλά.