Kinect Sports

Οι διάφορες εταιρείες που έσπευσαν να πλαισιώσουν το Kinect με παιχνίδια σε αυτά τα πρώτα του βήματα, ασχολήθηκαν ως επί το πλείστον με δύο είδη τίτλων: τους χορευτικούς και τους αθλητικούς. Επί των πρώτων είναι ο Νουρέγιεφ του byteme, ο Κόντης, επί των δεύτερων εγώ. Με τα MotionSports και Sports Island Freedom να κοντράρονται στήθος με στήθος για το ποιο είναι το χειρότερο (και τελικά να έρχονται ισόπαλα αφού λίγο-πολύ και τα δύο εξίσου χάλια είναι), ό,τι και να γινόταν, το Kinect Spots ήταν ηλίου φαεινότερο πως θα ήταν αυτό που θα επικρατούσε, τουλάχιστον σε πρώτη φάση.

Run Forest, run!

Την ανάπτυξη του τίτλου ανέλαβε για λογαριασμό της Microsoft η Rare που σε γενικές γραμμές έκανε καλή δουλειά. Σε ορισμένες περιπτώσεις βέβαια είδα το avatar μου να κάνει κάτι κινήσεις τις οποίες εγώ θα έκανα μόνο κατόπιν εξάρθρωσης ή συντριπτικού κατάγματος (φτου, φτου μακριά από ‘μας) αλλά ακόμα κι αυτές οι στιγμές, που τώρα που το σκέφτομαι δεν ήταν και λίγες, δεν αρκούσαν για να μετριάσουν την εικόνα του παιχνιδιού. Από πλευράς visuals, τα πάντα έχουν προσεχθεί μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας: από τα γήπεδα και τους… NPC, μέχρι τον κόσμο και τα διάφορα εφέ όπως τη συμπεριφορά των φιλάθλων στις κερκίδες και τα τραγούδια που ακούγονται σε κάθε γκολ ή παγκόσμιο ρεκόρ που κάνετε.

Τα γραφικά βέβαια είναι το λιγότερο αφού αυτό που μετράει σε παιχνίδια τύπου Kinect Sports είναι η απόκριση και το gameplay. Κατ’ αρχάς δεν εντόπισα lag, τουλάχιστον όχι στον βαθμό που αυτό συνέβη με άλλους τίτλους. Θα χρειαστεί βέβαια ένα… calibration σε ‘σας τους ίδιους κάθε φορά που αλλάζετε αγώνισμα, αφού το καθένα απ’ αυτά θέλει τη δική του «φροντίδα», αλλά πέραν αυτού τίποτα το ιδιαίτερο. Τα αθλήματα του Kinect Sports είναι έξι συνολικά: ποδόσφαιρο, στίβος, μποξ, βόλει, πινγκ-πονγκ και μπόουλινγκ. Στη διάθεσή σας βρίσκονται και ορισμένα συμπληρωματικά mini-games καθώς και ένα ακόμα πιο… ανάλαφρο party mode για ομώνυμες καταστάσεις.

Από τα προαναφερθέντα έξι σπορ, αυτό στο οποίο «έλιωσα» -κυριολεκτικά, μιας και κάθε φορά που έπαιζα, μόνος ή με παρέα, γινόμουν μούσκεμα- ήταν ο στίβος. Βασικά δεν πρόκειται περί ενός απλού αγωνίσματος αλλά ενός πακετακίου με πέντε ακόμα: 100 μέτρα σπριντ, 110 μέτρα μετ’ εμποδίων, άλμα εις μήκος, ακόντιο και δίσκος. Όλα τους έχουν υλοποιηθεί εξαιρετικά με τη Rare να «μασκαρεύει» το lag που μοιραία κόβει βόλτες με έξυπνο τρόπο, καταφέρνοντας να το κάνει να περάσει απαρατήρητο. Η πλάκα είναι πως στα σπορ αυτά, οι κινήσεις σας δεν είναι… generic. Παίζει ρόλο, ας πούμε, ο τρόπος με τον οποίο θα ρίξετε τον δίσκο. Μετράει πολύ η στιγμή που θα φύγει από τα χέρια σας το ακόντιο. Εννοείται ότι το timing στην υπερπήδηση των εμποδίων είναι όλα τα λεφτά κ.ο.κ. Στην αρχή το ένα παγκόσμιο ρεκόρ θα διαδέχεται το άλλο, όταν όμως πάρετε πρέφα τις επιδόσεις των φίλων και γενικότερα των μελών της κοινότητας του Xbox 360, εκεί είναι που θα αρχίσει το κανονικό «κάψιμο» -εκτός κι αν αντέχετε στη σκέψη ότι το ρεκόρ στο κατοστάρι το κρατά κάποιος άλλος…