reviewsvideogames

Horizon: Zero Dawn

του Φωκίωνα "Dismiss" Χαροκόπου
η παρουσίαση έγινε σε: PS4
Επίσημη ιστοσελίδα
Eίδος: action, RPG, PEGI: 16+

Με κάθε ειλικρίνεια, μετά από την τόσο ευχάριστη έκπληξη των Gravity Rush 2, Nioh (το απόλυτο sleeper hit της χρονιάς ως τώρα για εμένα προσωπικά), αλλά και του Resident Evil 7, τίτλων αποκλειστικών και μη που εγκαινίασαν τόσο δυναμικά και απρόσμενα το 2017, ήμουν έτοιμος για μια μεγάλη απογοήτευση με το Horizon: Zero Dawn. Είχα πλέξει ήδη στο μυαλό μου την τραγική μοίρα της χαρισματικής Guerilla που θα κατάφερνε για άλλη μια φορά να μαγέψει στον τεχνικό τομέα, αλλά δεν θα μπορούσε κατά τα άλλα να ανταποκριθεί στη φιλοδοξία του νέου της εγχειρήματος. Έστω και αν πολλές φορές η εν λόγω ομάδα ανάπτυξης έχει καταφέρει να αναμετρηθεί με πολύ άδικες προσδοκίες με πολύ καλά αποτελέσματα, τηρουμένων των αναλογιών.

 
 Δεν έχετε ξαναδεί έναν τόσο λεπτομερή, ποικίλο και ζωντανό ανοικτό κόσμο. Και όμορφο, φυσικά. Βαριά κουβέντα, αλλά δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από αυτόν του Witcher 3.

Κι όμως, το Horizon: Zero Dawn δικαιολογεί τον χαρακτηρισμό "επικό" από κάθε άποψη. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να περιγράψει κανείς έναν τίτλο που έχει την αφήγηση και τον κόσμο ενός Witcher, την εξερεύνηση και το crafting ενός Far Cry, μάχες που θυμίζουν έναν σκληρότερο συνδυασμό Killzone και Tomb Raider και όλα αυτά δεμένα απόλυτα μεταξύ τους με έναν τεχνικό και καλλιτεχνικό τομέα που ίσως αποτελεί ό,τι καλύτερο έχουμε δει μέχρι σήμερα, σε οποιοδήποτε φορμά;

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Το Horizon: Zero Dawn διαδραματίζεται σε μια μελλοντική Γη, όπου το ανθρώπινο είδος έχει χάσει την πρόσβαση στην προηγμένη τεχνολογία και έχει επιστρέψει σε εποχές φυλετικού πολιτισμού. Παράλληλα, η μηχανική ζωή δείχνει να έχει ενταχθεί στο οικοσύστημα, δημιουργώντας νέες μορφές ζωής με αυτόνομη, ζωώδη νοημοσύνη. Κανείς δεν γνωρίζει ακριβώς τι έχει συμβεί, πέρα από συμβολικούς μύθους που διαδίδονται από στόμα σε στόμα, οι οποίοι μιλούν για έναν Μεταλλικό Δαίμονα που έπεισε τους ανθρώπους να απομακρυνθούν από τη Θεά/Μητέρα Φύση και τελικά ηττήθηκε από αυτήν σε μια επική αναμέτρηση. Είναι ένας σκληρός κόσμος όπου ο καθένας μπορεί να γίνει ήρωας, αλλά η δική μας ηρωίδα ξεχωρίζει: είναι η κοκκινομάλλα Aloy, ένα κορίτσι με άγνωστη μητέρα σε μια μητριαρχική κοινωνία (αυτό σημαίνει ότι @@#!ήκαμε για τον πατέρα), η οποία μεγαλώνει εξόριστη και περιφρονημένη από τη φυλή της στο πλευρό του Rost, ενός άλλου εξόριστου, ο οποίος της διδάσκει τον δρόμο του πολεμιστή και του κυνηγού. Η ζωή της Aloy είναι σκληρή, αλλά αυτό που της δίνει δύναμη να συνεχίσει είναι η επερχόμενη τελετή του The Proving, με την οποία τα νέα μέλη της φυλής γίνονται πολεμιστές. Αυτό το Proving, όμως, θα θέσει σε κίνηση γεγονότα που θα αλλάξουν τον κόσμο για πάντα.

Αν και η Guerilla δεν φημίζεται συνήθως για τη δεινότητα των συγγραφέων της, το Horizon κάνει ένα τεράστιο άλμα μπροστά, με καλή σκηνοθεσία, πειστικούς χαρακτήρες και μια πλούσια, επική πλοκή που κρατά το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Μια κλασική ιστορία ενηλικίωσης και ηρωισμού μετατρέπεται σε ένα πολυδιάστατο έπος επιστημονικής φαντασίας, με μπόλικη δράση, εντυπωσιακές ανατροπές και μια ανθρώπινη, συναισθηματική διάσταση (θυμηθείτε λίγο το Apocalypto αν το έχετε δει) που ξαφνιάζει ευχάριστα. Φυσικά και υπάρχουν κάποια σημεία με "ξύλινη" γραφή, βεβαίως και υπάρχουν κάποιοι περιφερειακοί ή δευτερεύοντες χαρακτήρες που δεν έχουν προσεχτεί αρκετά, με αποτέλεσμα να βγάζουν μια κάπως ρομποτική παρουσία, αλλά τέτοια μικροπροβλήματα δεν μπορούν να αμαυρώσουν την καλογραμμένη και καλοσκηνοθετημένη βασική ιστορία, όπως και την τολμηρή διάθεση των συγγραφέων του Horizon που δεν διστάζουν να ασχοληθούν εις βάθος με σοβαρά κοινωνικά ζητήματα. Συνήθως, η ιστορία τείνει να επισκιάζεται από τον κόσμο σε έναν τίτλο αυτού του είδους, αλλά με μεγάλη μου χαρά μπορώ να πω ότι η Guerilla είναι πιο κοντά στο Red Dead Redemption, παρά στο Far Cry, όσον αφορά την αφήγηση.

 
 Αν επενδύσετε στο κατάλληλο skill, μπορείτε να αραιώνετε πολύ εύκολα τα πιο αδύναμα κοπάδια μηχανών με τη χρήση stealth.

Όσον αφορά τον βασικό σκελετό του, το Horizon: Zero Dawn ακολουθεί την κλασική συνταγή ενός παιχνιδιού ανοικτού κόσμου, δηλαδή έχουμε έναν χάρτη με διάφορα σημεία ενδιαφέροντος, τα οποία αντιστοιχούν σε αποστολές, προκλήσεις, δραστηριότητες και διάφορους στρατηγικούς πόρους. Όμως ο χάρτης του Horizon ξεπερνά αρκετά τα ποιοτικά πρότυπα που έχουμε συνηθίσει μέχρι σήμερα, ακόμη και από τους καλύτερους τίτλους του είδους. Δεν είναι μόνο τα πλούσια τοπία και το μεγαλοπρεπές θέαμα. Είναι η ποικιλία των σκηνικών, ο ασύγκριτα υψηλός βαθμός λεπτομέρειας που σε προκαλεί να εξερευνήσεις, η επική ατμόσφαιρα, αλλά και η οργανική διαμόρφωση του κόσμου, όπου κάθε τοποθεσία δίνει τη θέση της στην επόμενη με ρεαλιστικό τρόπο. Η Aloy θα ταξιδέψει σε απομακρυσμένους ορεινούς καταυλισμούς, πόλεις διαφορετικού τεχνολογικού επιπέδου, θα αναρριχηθεί σε απάτητες βουνοκορφές, θα σκαρφαλώσει σε ζωντανούς ουρανοξύστες, θα καταδυθεί στα έγκατα της Γης και θα εξερευνήσει εγκαταστάσεις και εργαστήρια των Αρχαίων που θα τη βοηθήσουν να αναπτύξει τις δυνάμεις της, αλλά και να συμπληρώσει το παζλ της ξεχασμένης ιστορίας. Είναι ένα πραγματικό ταξίδι, με τον χαρακτηριστικό δυναμισμό της Guerilla, αλλά και με μεγάλες δόσεις πραγματικής μαγείας που αιφνιδιάζουν, ιδιαίτερα αν σκεφτεί κανείς την παραδοσιακά τεχνοκρατική προσέγγιση του ολλανδικού στούντιο.

Οι μηχανισμοί εξερεύνησης και αναρρίχησης δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από οτιδήποτε άλλο κυκλοφορεί (για την ακρίβεια, η Guerilla συμμαζεύει και βελτιώνει αρκετά ορισμένους μηχανισμούς που καθιέρωσε η Ubisoft), αλλά ο τομέας που ξαφνιάζει αρκετά είναι οι μάχες και πιο συγκεκριμένα το πόσο απαιτητικές είναι. Οι μηχανές έχουν πραγματικά εντυπωσιακές συμπεριφορές, με πολλούς διαφορετικούς βαθμούς επιθετικότητας και ιδιαίτερες τακτικές και, μόλις βρεθούν σε κατάσταση μάχης, δεν διστάζουν να στριμώξουν τον παίκτη και να τον αναγκάσουν να παλέψει για τη ζωή του, χρησιμοποιώντας όλα τα εργαλεία που έχει στη διάθεσή του (σημειωτέον, παίζω στο hard, όπως συνήθως). Αυτά τα μέσα δεν είναι καθόλου λίγα, ειρήσθω εν παρόδω. 

 
Ο κόσμος του Horizon δεν προσφέρει μόνο τοπία άγριας ομορφιάς, αλλά και υπέροχες πόλεις, όπως και ξεχασμένα "μπουντρούμια" προηγμένης τεχνολογίας.

Η Aloy ξεκινάει με ένα τόξο, το οποίο παραμένει το βασικό της όπλο για μεγάλο μέρος του παιχνιδιού, αλλά ανάλογα με τη διαδρομή που θα ακολουθήσει και τις δεξιότητες που θα επιλέξει, θα περάσουν από τα χέρια της πολλές φονικές  συσκευές, από σφεντόνες και παγίδες, μέχρι βαριά ή/και χρηστικά όπλα, όπως εκτοξευτές σκοινιών, αυτοσχέδιες νάρκες ή ακόμα και όπλα για μάχη από κοντά. Δεν υπάρχουν περιττά ή μη λειτουργικά όπλα και αυτό σημαίνει ότι ο παίκτης έχει πάντα επιλογές στη διάθεσή του.  Μπορεί να αξιοποιήσει το σκηνικό, να χρησιμοποιήσει stealth ή να εστιάσει σε αναμετρήσεις πρόσωπο με πρόσωπο, επιλέγοντας ανθεκτικές πανοπλίες και ικανότητες που παγώνουν τον χρόνο. Πολύ έξυπνος και μελετημένος είναι και ο τρόπος με τον οποίο ανατρέπει (ή δεν ανατρέπει) τις ισορροπίες η χρήση της αρχαίας, προηγμένης τεχνολογίας. Τα πλεονεκτήματα που προσφέρει είναι πραγματικά τεράστια, σε βαθμό που θυμίζουν μαγεία. Απαιτούν όμως μεγάλο κόπο, αρκετό πειραματισμό, ενώ πάντα υπάρχει ένα αντίμετρο ή μια τακτική που θα αναγκάσει τον παίκτη να αλλάξει την προσέγγισή του.

Σε όλα αυτά έρχονται να προστεθούν και οι διάφορες δυνατότητες προσαρμογής ή βελτίωσης του εξοπλισμού, οι οποίες βασίζονται κυρίως στο crafting, ενώ το σύστημα του παιχνιδιού έχει χώρο ακόμα και για λάφυρα, με κοινά, ασυνήθιστα ή σπάνια αντικείμενα, όπως απαντά κανείς σε κάποιο RPG. RPG θυμίζουν και οι διάλογοι του Horizon, οι οποίοι χρησιμοποιούν ένα σύστημα που μοιάζει κάπως με αυτό του Witcher 3 ή του Mass Effect, αν προτιμάτε. Υπάρχουν αρκετές επιλογές που επηρεάζουν την πλοκή, ενώ μερικές φορές, ο παίκτης καλείται να πάρει αποφάσεις για συγκεκριμένες δράσεις στο παιχνίδι, και όχι μόνο για επικοινωνία, όπως π.χ. σε κάποιον τίτλο της Telltale.

 
 Δεν έχουν όλοι οι χαρακτήρες τη φυσικότητα των κεντρικών ηρώων, ενώ ορισμένα μοντέλα πάσχουν από εκφραστικότητα. Αλλά υπάρχουν και πάρα πολλές στιγμές που η Guerilla κατακτά με άνεση τη λεγόμενη uncanny valley.

Όπως θα παρατηρήσατε από τα παραπάνω, το Horizon: Zero Dawn είναι ένας τίτλος που δεν φέρνει πολλά καινούρια πράγματα στο τραπέζι, με την εξαίρεση της πραγματικά ασύγκριτης παραγωγής και εκτέλεσής του. Η Guerilla δεν δημιουργεί τόσο πολύ, αλλά περισσότερο σταχυολογεί, αναλύει και βελτιώνει πράγματα που έχουμε δει ήδη. Όμως το κάνει με τέτοια επιδεξιότητα, με τέτοια αυτοπεποίθηση και με τόσο οργανικό τρόπο που καταφέρνει όχι μόνο να αφήσει πίσω της μεγάλες επιτυχίες του είδους, αλλά να βάλει επιτέλους τη σφραγίδα της στην κατηγορία των AAA blockbuster και να αποδείξει ότι δεν είναι μόνο ένα στούντιο για FPS. Και όλα αυτά με ένα νέο IP. Ακόμα και αν έχετε παίξει άπειρα παρόμοια παιχνίδια, το Horizon παραμένει φρέσκο, χάρη στην άψογη εκτέλεσή του.

Βέβαια, σημαντικό ρόλο  σε όλα αυτά παίζει και ο τεχνικός τομέας. Άλλωστε, μιλάμε για τίτλο της Guerilla. Ο κόσμος του Horizon δεν θα ήταν τόσο πειστικός, αν δεν υπήρχε αυτή η πανδαισία υφών, η προσοχή στη λεπτομέρεια και η εντυπωσιακή απόσταση απεικόνισης. Οι μάχες δεν θα ήταν το ίδιο συναρπαστικές, αν οι μηχανές δεν ανέδιδαν απειλή και δυναμισμό σε κάθε τους κίνηση. Η ατμόσφαιρα δεν θα ήταν το ίδιο πειστική, αν ο ήχος δεν σε τύλιγε από κάθε γωνιά και αν η εικόνα δεν ήταν τόσο απίστευτα καθαρή και πλούσια σε μια τηλεόραση UHD, παρόλο που ο τίτλος δεν τρέχει σε εγγενές 4Κ. Μάλιστα, η απόδοση είναι τόσο σταθερή που για πρώτη φορά δεν προτίμησα την επιλογή χαμηλότερης ανάλυσης με βελτιωμένη απόδοση  και εφέ. Η συγκεκριμένη επιλογή προσφέρεται στο Pro, όπου έγινε η δοκιμή, αλλά συνιστάται περισσότερο για χρήστες τηλεοράσεων Full HD, καθώς προσφέρει πιο ουσιαστικές βελτιώσεις από το supersampling. Εννοείται ότι ο τίτλος προσφέρει και υποστήριξη HDR και μάλιστα ιδιαίτερα υψηλής ποιότητας που δίνει μια νότα πρόσθετης μεγαλοπρέπειας στα χρώματα και σε όλους τους φωτισμούς. Αλλά όλα αυτά τα τεχνικά επιτεύγματα δεν θα σήμαιναν κάτι ιδιαίτερο, αν δεν υπήρχε από κάτω ένας πραγματικά εμπνευσμένος καλλιτεχνικός τομέας, με μοναδικό επίπεδο προσοχής και λεπτομέρειας.

 
 Υπάρχουν πάρα πολλές καιρικές και ατμοσφαιρικές συνθήκες που ενδέχεται να επηρεάσουν τον κόσμο του παιχνιδιού.Ωστόσο, η Guerilla επέλεξε να μην ασχοληθεί καθόλου με την επιβίωση, αλλά να επικεντρωθεί στην εξερεύνηση και στις μάχες για το gameplay. Και οι δυο αυτοί τομείς είναι αρκετά πιο περίπλοκοι και απαιτητικοί από όσο έχουμε συνηθίσει σε αυτό το είδος.

Κλείνοντας, το Horizon: Zero Dawn είναι ο τίτλος που ουσιαστικά λέει την τελευταία λέξη στα open world blockbuster και κλείνει έναν κύκλο εξέλιξης που ξεκίνησε την προηγούμενη γενιά. Η αλήθεια είναι ότι δεν φέρνει κάτι καινούριο στο τραπέζι και ότι δεν είναι το ίδιο προσεγμένο σε όλους τους τομείς, ενώ δεν καταφέρνει να αποφύγει τη χαρακτηριστική επαναληψιμότητα αυτού του είδους παιχνιδιού, παρόλο που κάνει φιλότιμες προσπάθειες. Όταν πετυχαίνει όμως αυτό που θέλει, δεν το κάνει απλώς καλά, αλλά τέλεια. Παράλληλα, αφηγείται μια πολύ ωραία ιστορία και καταφέρνει να πείσει ακόμη και τους πιο κυνικούς παίκτες (δεν υπάρχει πιο κυνικός ή αδιάφορος παίκτης από τον reviewer που έχει αναγκαστεί να παίξει δεκάδες παρόμοιους τίτλους) ότι αξίζει τον κόπο να επενδύσουν ξανά σε μια τελειοποιημένη εκδοχή της ίδιας εμπειρίας. Αν σας αρέσουν τα Far Cry, Tomb Raider ή Assassin's Creed, πρέπει να το παίξετε. Αν θέλετε να δείτε τι μπορεί να κάνει το PS4 (και όχι μόνο το Pro) σας, πρέπει να το έχετε. Αν θέλετε να ζήσετε έναν νέο κόσμο και ένα νέο επικό ταξίδι με υψηλές αξίες παραγωγής που θα σας προκαλέσει, καλώς ορίσατε στην αγαπημένη σας νέα σειρά. Ελπίζω να γίνει σειρά, δηλαδή.

 

Tο blockbuster όπως πρέπει να είναι, με βάση και ουσία που δικαιολογούν τις αξίες παραγωγής και όχι το αντίστροφο. Δυνατή ιστορία. Στιβαρές και απαιτητικές μάχες. Εκπληκτική ατμόσφαιρα και κορυφαίος τεχνικός τομέας.
Υπάρχει μια έλλειψη πρωτοτυπίας και κάποια αναμενόμενη επαναληψιμότητα. Η τεχνητή νοημοσύνη των ανθρώπινων εχθρών χρειάζεται βελτίωση.

 

17 σχόλια συνδέσου ή
γίνε μέλος για να σχολιάσεις
pirederas
19:03 27.02.17 pirederas χωρίς τίτλο
Άλλο ένα πολύ καλό 1st party exclusive για το PS4 ("μα δεν έχει ούτε ένα παιχνίδι να παίξεις το ρημάδι το PS4" XD), σε μια χρονιά που ξεκίνησε καταπληκτικά και θα συνεχίσει στους ίδιους ρυθμούς (αμέσως μετά έρχονται το NieR: Automata, το Persona 5, το Mass Effect Andromeda, το Breath of the Wild, κλπ).

Οι μάχες στο Horizon με τα ρομποτοδεινοσαυράκια πρέπει να είναι πιο δύσκολες και απαιτητικές από τα περισσότερα ανοικτόκοσμα παιχνίδια.

Θέλω να ρωτήσω τον Dismiss, οι κύριες αποστολές πώς είναι; Είναι καθόλου ευρηματικές; Τα side quests ελπίζω να μην είναι μόνο fetch quests.

Dismiss
19:09 27.02.17 Dismiss RE: χωρίς τίτλο
Οι βασικές αποστολές είναι πάρα πολύ καλές στην πλειοψηφία τους. Οι δευτερεύουσες είναι έτσι κι έτσι, μερικές είναι πολύ καλές, άλλες είναι απλά filler. Όμως αξίζει ένα μεγάλο μπράβο στην Guerilla για το πόσο ελκυστικά είναι τα προαιρετικά objectives, δηλαδή τα Cauldrons, τα διάφορα camps, τα viewpoints κλπ.

pirederas
19:20 27.02.17 pirederas RE: RE: χωρίς τίτλο
Καλύτερα απ' ό,τι περίμενα.
Το Horizon είναι στάνταρ αγορά για μένα.

TxCForever
21:51 27.02.17 TxCForever χωρίς τίτλο
Ελπίζω ή σύγκριση αφηγηματικά με το Witcher να μην έγινε ελαφρά την καρδία γιατί είναι ιδιαίτερα βαρυσήμαντη. Το βασικό στοιχείο με την εξέλιξη της ιστορίας στο Witcher ήταν πως σχεδόν σε κάθε στροφή έπρεπε να βάλεις κάτω τα γεγονότα και να αποφασίσεις εσύ πως θα τελειώσεις το κάθε quest, όχι μόνο τα βασικά αλλά πολλές φορές ακόμη και τα πιο βασικά fetch quests.

Πάντως μπήκε πρώτο στην λίστα με τις επόμενες αγορές μου εκτός και αν κάνω την έκπληξη και πάρω πρώτα το Zelda (για Wii-U).

Dismiss
23:59 27.02.17 Dismiss RE: χωρίς τίτλο
Εμ, αρκεί να μην περιμένεις Witcher, γιατί αυτό είναι άλλο είδος παιχνιδιού. Πάντα για τα δεδομένα του open world action genre μιλάμε. Για αυτό και αναφέρω συχνά Far Cry και Ubi. Απλά ήθελα να τονίσω ότι είναι εξίσου προσεγμένη και επική η ιστορία. Μην περιμένεις όμως ότι θα την επηρεάζεις στον ίδιο βαθμό, παρόλο που υπάρχουν πολλά κομβικά σημεία, ούτε ότι πίσω από αυτές τις μάχες κρύβεται ΚΑΙ ένα φουλ RPG με τόσο βαθύ customisation. Έχει βάθος, loot κλπ., αλλά δίνει έμφαση στην δράση, όχι στα stats, όπως το W3.

Τώρα για το Zelda, από αυτά που βλέπω και διαβάζω, θεωρώ ότι θα είναι περισσότερο sandbox στον προσανατολισμό του και πιο puzzle, παρά action και story-based. Δεν νομίζω ότι θα την γλιτώσεις, πρέπει να πάρεις και τα δύο, όπως φαίνεται.

Α, εσύ συγκεκριμένα, πρέπει να ρίξεις μια ματιά και στο Nioh.

TxCForever
16:46 28.02.17 TxCForever RE: RE: χωρίς τίτλο
Nioh είναι στην λίστα, αλλά μετά το Horizon, το Nier Automata και το Zelda. Θα έλεγα και το Persona 5 αλλά αυτό είναι pre-ordered από πέρσι.

GandalfST
14:23 28.02.17 GandalfST Υπέροχος κόσμος...
...και ότι καλύτερο/όμορφο έχω δει τεχνικά σε αυτή τη γενιά. Περίπου έτσι περίμενα να είναι το Witcher 3 και τελικά απογοητεύτικα.

Νομίζω πως η Guerrilla βρήκε το είδος του παιχνιδιού που της ταιριάζει καλύτερα, και χαραμιζόταν ως τώρα στα FPS. Δύο πράγματα από το παιχνίδι που λίγο αφαίρεσαν πόντους από την εμπειρία ήταν η κακή τεχνητή νοημοσύνη των εχθρών, και η έλλειψη εσωτερικών χώρων στους διάφορους οικισμούς κτλ. Το πρώτο έκανε το παιχνίδι λίγο προβλέψιμο - με εξαίρεση ιπτάμενους εχθρούς, η πλειοψηφία των ανθρώπων ή δεινοσαύρων αντιμετωπίζεται με το να ανεβαίνεις σε ψηλά σημεία και να ρίχνεις βέλη ανελέητα (αποφεύγοντας τα projectile πίσω από βράχια). Το δεύτερο έκανε τις πόλεις να μοιάζουν λίγο μονοδιάστατες.

Παρ' όλα αυτά, εξαιρετική πρώτη προσπάθεια, μπράβο τους.

Dismiss
14:56 28.02.17 Dismiss RE: Υπέροχος κόσμος...
Δεν βγάζεις έτσι Cauldrons, όμως, ούτε αυτά με τις ασπίδες (πέρα από τα ιπτάμενα), γιατί δεν έχεις χώρο να κουνηθείς για να στοχεύσεις σωστά (εκτός και αν είσαι πολύ τυχερός, ΟΚ). Και θέλει να αγοράσεις skills ή εξοπλισμό για να μπορείς να ρίχνεις από όλα τα ψηλά σημεία. Οι άνθρωποι ναι, έχουν πιο σοβαρό πρόβλημα, αφού τρώνε συνέχεια το stealth.

GandalfST
10:29 01.03.17 GandalfST RE: RE: Υπέροχος κόσμος...
Ναι υπάρχουν (αρκετές) εξαιρέσεις. Έχει τύχει να βγάλω έτσι όμως και μεγάλο mini boss/boss/τέρας, ότι ήταν τέλος πάντων, απλά με το να πάω στο όριο δράσης του που είχαν αναθέσει οι σχεδιαστές και να του ρίχνω από εκεί, κρυμμένος (η) πίσω από ένα δοκάρι για να μη με χτυπούν οι πύραυλοί του.

Μπορεί βέβαια να είναι και γενικό μειονέκτημα των ανοιχτόκοσμων παιχνιδιών - είχα σταματήσει να ασχολούμαι με το είδος μετά το GTAV.

Dismiss
12:00 01.03.17 Dismiss RE: RE: RE: Υπέροχος κόσμος...
Ναι, αν θυμάμαι καλά το πρώτο Snapjaw είχε πολλά σημεία που ήσουν ασφαλής. Σίγουρα θα υπάρχουν κι άλλα τέτοια. Βέβαια, το Corruptor αμέσως μετά δεν σε άφηνε να κρυφτείς πουθενά. Στο hard, τέλος πάντων.

stormtrooper
01:43 03.03.17 stormtrooper χωρίς τίτλο
Πολλές παιχνιδάρες κυκλοφορούν, λεφτά να τις πάρουμε να δούμε που θα βρούμε
Πάντως μόνο και μόνο που η αφήγηση και ο κόσμος είναι επιπέδου Witcher είναι σίγουρη αγορά για εμένα.

TxCForever
21:56 03.03.17 TxCForever χωρίς τίτλο
Μόνο εμένα χαλά πως βασικά μπορείς να κρυφτείς μόνο σε συγκεκριμένο είδος χορταριού; Μοιάζει πολύ «τεχνητό» σε ένα παιχνίδι με τόσο ζωντανό και όμορφο κόσμο. Όπως και η χρήση του τόξου. Ίσως να έκανε το παιχνίδι αισθητά δυσκολότερο, όμως θα προτιμούσα τα βέλη να ακολουθούσαν μια ρεαλιστική τροχιά παρά να έχουν την ακρίβεια ενός sniper rifle.

Dismiss
12:57 04.03.17 Dismiss RE: χωρίς τίτλο
Τα βέλη έχουν τη λογική του Tomb Raider. Δεν τρελαίνομαι κι εγώ, αλλά αν δεν είχαν και τέτοια φόρα, δεν θα σε έπειθαν ότι σπάνε θωράκιση. Και πού να δεις τις σφεντόνες-κομάντο, χαχα. Τώρα αυτό με το χορτάρι κι εμένα με ξένισε στην αρχή, αλλά μετά συνειδητοποιείς ότι δεν πρέπει (και δεν μπορείς πάντα) να είσαι εντελώς κρυμμένος για να πλησιάσεις απαρατήρητος. Δηλαδή επηρεάζεται το visibility και ο ήχος που κάνεις από το σκηνικό και το φως, αλλά δεν γίνεσαι αόρατος, αν δεν είσαι σε ψηλό χορτάρι. Άσε που αλλάζει και το χορτάρι αργότερα (στα γραφικά).

TxCForever
13:53 04.03.17 TxCForever RE: RE: χωρίς τίτλο
Δεν με ενοχλεί που μπορείς να είσαι 100% κρυμμένος μόνο στο ψηλό χορτάρι, αλλά που το περιόρισαν σε ένα μόνο είδος. Δεν βλέπω το λόγο γιατί το μοναδικό είδος χορταριού στο οποίο μπορείς να κρυφτείς να είναι κόκκινο (ή τι χρώμα αποκτά στη συνέχεια) και να φωσφορίζει στο σκοτάδι. Και εντάξει nitpicking κάνω γιατί γενικά ο σχεδιασμός του κόσμου είναι εξαιρετικός.

Σε βαθμό που αγόρασα PS4 Pro για να ενεργοποιήσω το HDR :P

Dismiss
14:05 04.03.17 Dismiss RE: RE: RE: χωρίς τίτλο
Θα σε στενοχωρήσω τώρα, αλλά το HDR υποστηρίζεται και στο απλό. Αλλά δεν πειράζει, αφού έχεις καλή TV, θα δεις ένα αρκετά έως πολύ πιο όμορφο Horizon με το Pro. Από τους πρώτους τίλους που έχουν τόσο μεγάλη διαφορά στο οπτικό αποτέλεσμα, παρόλο που είναι πανέμορφο και στο απλό. Ίσως επειδή δεν αλλάζει καθόλου τον στόχο της απόδοσης.

TxCForever
14:23 04.03.17 TxCForever RE: RE: RE: RE: χωρίς τίτλο
Ήμουν με την εντύπωση πως δεν υποστήριζε HDR το απλό PS4, τουλάχιστον σε παιχνίδια.

Dismiss
14:35 04.03.17 Dismiss RE: RE: RE: RE: RE: χωρίς τίτλο
Αν το υποστηρίζει το παιχνίδι (δεν είναι και τόσα πολλά, τα περισσότερα είναι Sony 1st party και το FFXV, ας πούμε), το HDR ενεργοποιείται στην τηλεόρασή σου και από το απλό PS4. Για την ακρίβεια, εκτός gaming είναι οι περισσότερες ελλείψεις στο PS4. Για παράδειγμα, το Netflix δεν είχε υποστήριξη HDR από την πρώτη μέρα.