Guitar Hero: Warriors of Rock

Όπως θα έχετε παρατηρήσει, στο byteme δεν συνηθίζουμε να πραγματοποιούμε reviews rhythm και singing παιχνιδιών εκτός από ορισμένες εξαιρέσεις. Για σκεφτείτε το: το μόνο στοιχείο για το οποίο θα μπορούσε κανείς να κρίνει αυτά τα παιχνίδια, είναι λίγο-πολύ τα μουσικά κομμάτια τους, και πάλι αυτό είναι καθαρά υποκειμενικό: στον Νότη αρέσει η Hannah Montana, στον Χάρη ο Ricky Martin και στον Φωκίωνα ο Τάσος Μπουγάς. Άντε βγάλε άκρη μετά…

Το Guitar Hero: Warriors of Rock όμως, πίστεψα πως ανήκε σε αυτές τις εξαιρέσεις. Μετά τα όσα είχα δει στο pre-E3 event της Activision, κάτι μήνες πριν στο Λονδίνο, οι άνθρωποι της Neversoft μου έδωσαν να καταλάβω ότι το παιχνίδι θα έπαιρνε ιδέες από το ιδιαίτερα επιτυχημένο Brutal Legend, έχοντας να παρουσιάσει κάτι φρέσκο και καινοτόμο, έπειτα από τόσα «επεισόδια» τάλε-κουάλε μεταξύ τους. Τελικά έσφαλα και αυτό διότι το Warriors of Rock δεν έχει να προσφέρει τίποτε απολύτως στη σειρά –το αντίθετο μάλιστα, παίζει και να χαλάσει την καλή εικόνα που είχε δημιουργήσει το Guitar Hero 5.

Μπουζουκερί «Χαρντ Ροκ Φραπέ»

Αντί του career mode των προηγούμενων Guitar Hero, στο Warriors of Rock υπάρχει το quest mode στο οποίο παίζετε μια και καλά «επική ιστορία» προσπαθώντας να ελευθερώσετε τον πολεμιστή της ροκ, να του επιστρέψετε το χαμένο του τσεκούρι-κιθάρα και μαζί να κατατροπώσετε το Θηρίο –όχι τον ράπερ, τον άλλο, τον 666. Όχι ότι κάνετε κάτι το ιδιαίτερο βέβαια. Απλά στην προσπάθειά σας να μεταμορφώσετε τους ροκάδες του παιχνιδιού σε κάτι πραγματικά άσχημα πλάσματα που περισσότερο θα ταίριαζαν σε Resident Evil παρά σε Guitar Hero, θα χρειαστεί να παίξετε συγκεκριμένες track lists με συγκεκριμένα κομμάτια, ανάλογα το στυλ του κάθε χαρακτήρα.

Εδώ λοιπόν τα «φάλτσα» έρχονται μαζεμένα. Κατ’ αρχάς το παιχνίδι σας υποχρεώνει να παίξετε τα τάδε κομμάτια, σώνει και καλά. Για τη μεταμόρφωση κάθε χαρακτήρα πρέπει να μαζέψετε έναν συγκεκριμένο αριθμό αστεριών στην track list του, οπότε θέλοντας και μη, κάποια x κομμάτια θα τα παίξετε. Επίσης, υποτίθεται ότι το παιχνίδι περνάει έναν hard rock uber death power metal χαρακτήρα, ναι; Ναι. Ε, πού σκατά είναι η χαρντκορίλα σε κομμάτια τύπου Money For Nothing, Losing My Religion, Bohemian Rhapsody και Free Ride; Εντάξει, δεν λέω, περιλαμβάνονται τραγούδια από Megadeth, Pantera, Slipknot, Offspring και άλλα βαρβατοσυγκροτήματα αλλά προσωπικά από έναν τέτοιο τίτλο θα περίμενα μόνο τέτοια και όχι και τέτοια.

Εν πάση περιπτώσει, παραβλέποντας την απουσία του hardcore χαρακτήρα που το ίδιο το παιχνίδι διαφήμισε, από πλευράς gameplay δεν έχει τίποτα μα τίποτα το καινούργιο. Οι διάφοροι χαρακτήρες έχουν ξεχωριστές σπέσιαλ δυνάμεις, από την αύξηση του multiplier στο 5x μέχρι επιπλέον αστέρια και μιας και αναφέρθηκα σε δαύτα, ξεχάστε πλέον το «ταβάνι» των πέντε αστεριών ανά τραγούδι: ανάλογα τον χαρακτήρα και το κομμάτι, ο διψήφιος αριθμός αστεριών δεν θα είναι σπάνιος… Το multiplayer υποστηρίζει drop-in/drop-out, μέσω του Quick Play+ θα μπορέσετε να παίξετε συγκεκριμένα κομμάτια προκειμένου να φέρετε εις πέρας τα challenges τους ενώ σε κάθε περίπτωση υπάρχει και το Party Play. Με αυτόν τον συνδυασμό soft, hard και λοιπών sub-genres της ροκ όμως, αμφιβάλλω αν θα καταφέρει κανείς να γεμίσει ένα του απόγευμα με κομμάτια του γούστου του: κάποια είναι πολύ «σκληρά» (και ως ακούσματα αλλά και ως gameplay) για τους καζουαλάδες, άλλα παραείναι «σοφτ» για τους χαρντκοράδες και πάει λέγοντας –από πλευράς δυσκολίας, btw, σε κάποια θα αριστεύσετε ακόμα κι αν παίζετε την κιθάρα σας με τα πόδια ενώ σε άλλα τα fails θα διαδέχονται το ένα το άλλο.