Gotham City Impostors

To Gotham City Impostors είναι περίεργο φρούτο. Με μία πρόχειρη ματιά η downloadable πρόταση της Monolith, της εταιρείας πίσω από την σειρά F.E.A.R., μοιάζει  με έναν συνδυασμό των πλέον «τρέντι»  FPS που κυριαρχούν στην αγορά, κατά κύριο λόγο του Call of Duty, πασπαλισμένο με μία μικρή δόση… «Σκοτεινού Ιππότη». Είναι όμως όντως έτσι, ή αυτοί οι… «απατεώνες» έχουν κάτι περισσότερο να μας προσφέρουν από συνεχή déjà vu;

Cause I’m Batman! Sort of…

Πολλοί θα αναρωτιέστε τι ρόλο τελικά βαράει η χρήση του license του Batman στο παιχνίδι. Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι «μάλλον καμία» αφού η χρήση του ήρωα της DC είναι καθαρά διακοσμητική, καθώς οι δύο παρατάξεις του τίτλου θα μπορούσαν κάλλιστα  να είναι χωρισμένες σε κλέφτες και αστυνόμους με ελάχιστες επιπτώσεις στην όλη εμπειρία. Στην ουσία ο τίτλος είναι ένα multiplayer FPS, όπου έξι παίκτες ντυμένοι ως φαν του Batman και έξι ως φαν του Joker μάχονται για την επικράτηση σε έναν από τους πέντε διαθέσιμους χάρτες οι οποίοι με τη σειρά τους βασίζονται σε περιοχές της πόλης του Gotham. Και οι δύο παρατάξεις είναι ντυμένες με κοστούμια βασισμένα στο… είδωλό τους, όμως λόγω χαμηλού προϋπολογισμού (υπάρχει κρίση άλλωστε), αυτά είναι στην καλύτερη περίπτωση φτηνιάρικα και θυμίζουν «μόντα» που σκάρωνε κάποιος για να πάει σε αποκριάτικο πάρτι χωρίς να δώσει φράγκο για την «official» στολή. Στο ίδιο κλίμα κινούνται και οι ατάκες που ξεστομίζουν οι χαρακτήρες μετά από κάθε kill, και παρ’ ότι έχουν την πλάκα τους, επαναλαμβάνονται αρκετά και σύντομα θα πάψετε να τους δίνετε σημασία.

CoD + TF2 + Brink = L.F.E;

Το παιχνίδι μοιάζει σε πολλούς τομείς με τα τελευταία Call of Duty –βλ. δημιουργία δικών μας κλάσεων , ύπαρξη συστήματος leveling με το οποίο ξεκλειδώνουμε νέα όπλα και αξεσουάρ για αυτά, διάφορα challenges τα οποία μπορούμε να ολοκληρώσουμε καθώς παίζουμε για περισσότερο XP στο τέλος του κάθε γύρου, και πάει λέγοντας. Αφού επιλέξουμε ένα εκ των διαθέσιμων modes, ξεκινάμε με ένα σετ έτοιμων classes τις οποίες δεν μπορούμε να αλλάξουμε, αν και όσο παίζουμε ξεκλειδώνουμε την δυνατότητα να δημιουργήσουμε άλλες με δικά μας όπλα, perks (τα οποία εδώ λέγονται fun facts)  και επιπλέον εξοπλισμό.

Έμπνευση για το Gotham City Impostors όμως φαίνεται ότι αποτέλεσε και το Team Fortress 2, πρωτίστως λόγω του καρτουνίστικου χαρακτήρα και του χιούμορ που χαρακτηρίζουν και τα δύο, και δευτερευόντως χάρη σε μερικά άλλα κοινά τους στοιχεία όπως την ύπαρξη συγκεκριμένων σταθμών για αναπλήρωση της ενέργειας και των πυρομαχικών μας (αντί της γνωστής αναπλήρωσης της ενέργειας με το πέρασμα του χρόνου).

H δυνατότητα δημιουργίας χαρακτήρα με διαφορετικό σωματότυπο που δίνει στους παίκτες διαφορετικά πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα, σε συνδυασμό με την εκτενή παραμετροποίηση της εξωτερικής τους εμφάνισης και την… παρκουρική φύση των χαρτών θυμίζει πολύ ένα ακόμα FPS, το Brink. Έτσι αλλάζοντας το μπόι του ήρωά μας, επηρεάζεται  το ύψος των αλμάτων του, η ταχύτητά του αλλά και η αντοχή του στα χτυπήματα. Επίσης, όπως και με το Brink, έτσι και εδώ, το παιχνίδι ενθαρρύνει τους παίκτες να εκμεταλλευτούν κάθε γωνιά του χάρτη ψάχνοντας για το πιο βολικό σημείο για να… ξεπαστρέψουν τους αντιπάλους τους. Μόνο που σε αντίθεση με το παιχνίδι της Splash Damage όπου μπορούσαμε να φτάσουμε μόνο μέχρι εκεί που μας έβγαζαν τα χέρια και τα πόδια μας, στο Gotham City Impostors έχουμε στηνδιάθεσή μας γκατζετάκια που κάνουν τη μετακίνησή μας στον εκάστοτε χάρτη πολύ πιο εύκολη υπόθεση.

Βλέπετε, ως wannabe Batmans (ή μήπως Batmen; Χμμ…) και Jokers, δεν θα μπορούσαμε να μην έχουμε στην κατοχή μας και τα αντίστοιχα «καλούδια» που έχουν οι δύο ήρωες της DC, έστω και στη «φτιάξ’ το μόνος σου» εκδοχή τους. Όπως και ο Σκοτεινός Ιππότης λοιπόν, έτσι κι εμείς έχουμε στην διάθεσή μας, γάντζους για να σκαρφαλώνουμε γρήγορα, κάπες-ανεμόπτερα για να πετάμε για περιορισμένο χρονικό διάστημα, παπούτσια με ελατήρια για υψηλότερα άλματα και άλλα τέτοια όμορφα, που δίνουν άλλη διάσταση στο παιχνίδι. Ακούγεται κάπως υπερβολικό, αλλά μπορούμε να παίξουμε ολόκληρες παρτίδες χωρίς τα πόδια μας να πατήσουν ούτε μια φορά στο έδαφος, χάρη στον εξοπλισμό μας. Ο Μπρους Γουέιν θα ήταν περήφανος.