God of War III

Ήδη από τα πρώτα λεπτά του God of War III, καταλαβαίνεις ότι αυτό που πρόκειται να δεις δεν θα είναι σαν τα άλλα. Ένα μέρος αυτής της εντύπωσης οφείλεται στην προσμονή: οι δύο προηγούμενοι τίτλοι της σειράς έχουν αφήσει το στίγμα τους στο είδος των action games, παρόλο που ήρθαν αντιμέτωποι με παιχνίδια φτιαγμένα από πιο έμπειρους δημιουργούς. Ένα δεύτερο μέρος οφείλεται στην παρουσίαση: το God of War III ξεκινά με εντυπωσιακούς τίτλους αρχής, οι οποίοι βάζουν τον παίκτη στο πνεύμα του παιχνιδιού και του θυμίζουν με τη μορφή σκίτσων τα πιο χαρακτηριστικά σημεία των δύο προηγούμενων. Και πριν προλάβεις να τα καλοσκεφτείς όλα αυτά, το κυρίως "πιάτο" φορτώνει – και όλες οι λογικές σκέψεις παρασύρονται από το εκπληκτικό ορχηστρικό soundtrack, τη next-gen λάμψη και τη σαρωτική ατμόσφαιρα που απλά κάνει ο,τιδήποτε άλλο κυκλοφορεί σε αυτό το είδος να μοιάζει… άτονο και υπναλέο.

Ο Kratos εξακολουθεί να είναι ο πιο οργισμένος (και πιο φαλακρός) ήρωας που έχει περάσει ποτέ από το χώρο των videogames, μια φιγούρα που ταιριάζει απόλυτα στο χαρακτηρισμό «αντιήρωας». Είναι ένας πολεμιστής που έχει αφήσει το δίκιο του στο παρελθόν, ένας φονιάς που τρέφεται από την οργή που νιώθει. Η βία που βγαίνει στην οθόνη ταιριάζει απόλυτα με τη συμπεριφορά του και χρωματίζει την υπόστασή του. Η οργή που τροφοδοτεί τον χαρακτήρα δεν είναι όμως απλά μια δικαιολογία για την αύξηση της βίας. Είναι ένας αφηγηματικός μοχλός που αξιοποιείται καλά από τους συγγραφείς της σειράς. Έτσι, σε αντίθεση με τους δυο προηγούμενους τίτλους, αυτή τη φορά ο Kratos ορίζεται καλύτερα από τα λεγόμενά του, έχοντας αποκτήσει επιτέλους διάλογο και ατάκες της προκοπής. Όχι ότι στους προηγούμενους τίτλους δεν είχε, απλά εκεί το σενάριο ήταν πιο παραδοσιακό, προσπαθώντας (και επιτυγχάνοντας) να δώσει στον παίκτη μια γενική εικόνα, ενώ παράλληλα δικαιολογούσε την επιλογή της ελληνικής μυθολογίας ως σκηνικό για τη δράση. Στο τρίτο God of War, οι συγγραφείς δείχνουν πολύ περισσότερη αυτοπεποίθηση όσον αφορά το δημιούργημά τους. Πλέον, ο Kratos έχει καθιερωθεί ως χαρακτήρας και έχει αποκτήσει τη δική του προσωπικότητα, μια προσωπικότητα που αντανακλάται πλέον και στα λεγόμενά του.

Παρά τα ισχυρά ατμοσφαιρικά του στοιχεία, το σενάριο δεν ήταν ποτέ το ισχυρό χαρτί του God of War. Για την ακρίβεια, η σειρά ποτέ δεν βασίστηκε στα επιμέρους στοιχεία της. Όλα τα στοιχεία της εμπειρίας είναι ποιοτικά, αλλά αν τα συγκρίνει κανείς με τα αντίστοιχα στοιχεία άλλων τίτλων, δεν πρόκειται να τα κατατάξει απαραίτητα στην κορυφή. Για παράδειγμα, το βασικό σύστημα μάχης, όσο προσεγμένο και αν είναι, δεν έχει απόλυτα τη ροή ενός Bayonetta ή ενός Ninja Gaiden. Για το σενάριο, τα είπαμε ήδη: ναι μεν είναι πολύ καλύτερο από τις προσπάθειες άλλων τίτλων του είδους, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί με τίτλους που στρέφονται γύρω από την αφήγησή τους. Άλλωστε, υπάρχει μια μικρή υπόνοια κόπωσης, καθώς το θέμα της εκδίκησης έχει μάλλον εξαντληθεί. Όσο για το platforming και τους γρίφους, αποτελούν σημαντικό μέρος του gameplay και προσφέρουν αρκετή ποικιλία, αλλά εννοείται ότι το God of War ποτέ δεν ήταν platformer ή adventure, επομένως δεν μπορεί να περιμένει κανείς αξέχαστες στιγμές σε αυτούς τους τομείς.

Κι όμως, οι αξέχαστες στιγμές είναι τελικά αυτό που προσφέρει το God of War III. Για την ακρίβεια, όλο το παιχνίδι είναι μια σειρά από αξέχαστες στιγμές. Ακριβώς όπως και οι προηγούμενοι τίτλοι της σειράς, το τρίτο God of War συνδυάζει όλα τα επιμέρους στοιχεία της εμπειρίας για να συνθέσει ένα αποτέλεσμα που ξεπερνά κατά πολύ το άθροισμά τους. Το παιχνίδι εξακολουθεί να βασίζεται κυρίως στις (πολύ καλές) μάχες, αλλά σε αντίθεση με άλλους τίτλους του είδους των hack ‘n’ slash, δεν φοβάται να πατήσει έξω από τα χωράφια του για να προσφέρει ακόμη περισσότερη ατμόσφαιρα και ποικιλία. Έτσι, υπάρχουν μερικοί αρκετά απαιτητικοί γρίφοι, καθώς και σημεία που δοκιμάζουν περισσότερο τα αντανακλαστικά και την επιδεξιότητα του παίκτη, παρά την τακτική του στις μάχες. Ο ίδιος ο Kratos έχει μια λιγότερο δυσκίνητη και πιο… ακροβατική αίσθηση στο χειρισμό, καθώς οι κινήσεις του συνδέονται μεταξύ τους λίγο πιο εύκολα. Αυτό, με τη σειρά του, επιτρέπει στους σχεδιαστές να δημιουργήσουν μερικές εντυπωσιακές ενότητες, όπου το platforming και οι μάχες συνδυάζονται σε βαθμό που δεν έχουμε δει ξανά σε αυτό το είδος. Το αποτέλεσμα όλων αυτών, είναι ένας τίτλος που δεσπόζει ως το απόλυτο blockbuster, μια πολυσύνθετη εμπειρία που εν τέλει έχει έναν και μοναδικό στόχο: να προσφέρει στον παίκτη τις πιο επικές στιγμές που έχει ζήσει μέχρι σήμερα σε videogame.