reviewsvideogames

Gears of War 4

του Φωκίωνα "Dismiss" Χαροκόπου
η παρουσίαση έγινε σε: PC • επίσης διαθέσιμο για: Xbox One
Επίσημη ιστοσελίδα
Eίδος: action, shooter, PEGI: 18+

Η σειρά Gears of War πάσχει διαχρονικά από ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα: ο πρώτος τίτλος ήταν λίγο-πολύ τέλειος. Ναι, εντάξει, είχε σημεία που σήμερα φαίνονται αρκετά ξεπερασμένα, αλλά σε γενικές γραμμές έκανε αυτό που ήθελε να κάνει με απόλυτη επιτυχία. Είχε ασταμάτητη δράση, μεγάλη ποικιλία εχθρών και καταστάσεων, ωραία ατμόσφαιρα, καλή ιστορία, υποδειγματικό co-op, πλούσιο ανταγωνιστικό  multiplayer. Ο δεύτερος τίτλος που κυκλοφόρησε στη συνέχεια, έκανε ακριβώς αυτό που έπρεπε: τελειοποίησε κάποια πράγματα και έκλεισε όλες τις τρύπες που ενδεχομένως είχε το παιχνίδι, κυρίως στο multiplayer. Η προσωπική μου αίσθηση ήταν ότι, μετά τον δεύτερο τίτλο, η ποιότητα έπεσε αισθητά. Όχι επειδή έγιναν λάθη σε τεχνικό ή σχεδιαστικό επίπεδο, αλλά επειδή η σειρά βρέθηκε σε αδιέξοδο και επειδή η δημιουργικότητα μάλλον είχε εξαντληθεί στους πρώτους δύο, υπερβατικά άψογους τίτλους: η ιστορία της τριλογίας έκλεισε με μάλλον αδέξιο τρόπο στο Gears of War 3, οι μηχανισμοί δεν είχαν πού αλλού να πάνε και η αλήθεια είναι ότι οι People Can Fly δεν μπόρεσαν να αναβιώσουν την ιστορία ή να καινοτομήσουν αρκετά στο gameplay, ώστε να έχει νόημα η κυκλοφορία του Judgment, του (ανεπίσημου) τέταρτου τίτλου της σειράς.

 
 Πολλοί προσπάθησαν, ελάχιστοι κατάφεραν να προσφέρουν στον παίκτη μια εξίσου ικανοποιητική εμπειρία third person shooter.  Ο ήχος του γκονγκ που σηματοδοτεί το τέλος μιας μάχης προκαλεί πραγματικά συναισθηματική αντίδραση στον παίκτη. 

Όπως θα υποπτευθήκατε ίσως από τον όχι και τόσο διακριτικό αριθμό 4 που φιγουράρει δίπλα στον τίτλο του παιχνιδιού, το Gears of War 4 είναι επιτέλους αυτός ο επίσημος τέταρτος τίτλος. Από πολλές απόψεις, είναι μια νέα αρχή για τη σειρά. Πρώτα από όλα, έχουμε νέο κάτοχο IP, καθώς η σειρά ανήκει πλέον κανονικότατα στη Microsoft. Δεύτερον, έχει νέα ομάδα ανάπτυξης, την πρώην Black Tusk και νυν Coalition, η οποία συστάθηκε ειδικά για να αναλάβει το franchise. Τρίτον, παρουσιάζει για πρώτη φορά τη ζωή στη Sera μετά τα γεγονότα της αρχικής ιστορίας. Κοινώς, τέρμα πια τα prequels και, προς τιμήν των σεναριογράφων, η συνέχεια της ιστορίας είναι αρκετά πιο ενδιαφέρουσα από όσο θα περίμενε κανείς. Τουλάχιστον δεν είναι η αναμενόμενη.

Το campaign του Gears of War 4 δεν αφηγείται πλέον την ιστορία ενός πολέμου, αλλά την ιστορία συγκεκριμένων χαρακτήρων ή μάλλον την ιστορία ενός κόσμου και αυτό αλλάζει σε μεγάλο βαθμό τον χαρακτήρα του. Φυσικά και είναι πάλι ένα αιματοβαμμένο πάρτι εκρήξεων και τεστοστερόνης, αλλά… είναι ένα πιο προσωπικό αιματοβαμμένο πάρτι εκρήξεων και τεστοστερόνης. Μετά την ασύνδετη, αλλά πολύ ικανοποιητική εισαγωγή, το Gears 4 μάς παρουσιάζει τον νέο του πρωταγωνιστή: ο  JD (αν δεν παρακολουθείτε το pre-release υλικό και δεν ξέρετε ήδη το επίθετό του, δεν το γράφω εδώ, γιατί μπορεί να σας χαλάσει τη χαρά της ανακάλυψης) είναι άλλο ένα γεροδεμένο, Καυκάσιο δείγμα ανδρισμού που μπορεί να χειριστεί με ευκολία ζογκλέρ τεράστια πυροβόλα όπλα που μοιάζουν να ζυγίζουν κανα-δυο τόνους. Μαζί με τους δύο καλύτερους φίλους του, τον Del και την Kait, θα βρεθεί στο επίκεντρο μιας νέας σύγκρουσης που έρχεται να ταράξει τον κόσμο της  Sera, τη στιγμή που προσπαθεί ακόμα να κλείσει τις πληγές του.  

 
 Το πρώτο δίωρο του campaign είναι λίγο παραπλανητικό, τόσο αισθητικά, όσο και στο ίδιο το gameplay.

Όλα καλά και όλα αναμενόμενα ως εδώ, μόνο που η φύση της εν λόγω σύγκρουσης δεν είναι -ακριβώς- αυτή που θα περίμενε ο βετεράνος των προηγούμενων τίτλων. Πέρα από τη βασική πλοκή, το υπόβαθρο των χαρακτήρων είναι κι αυτό πιο αναπτυγμένο και πιο ενδιαφέρον από όσο στο παρελθόν, καθώς η ιστορία προσθέτει σταδιακά νέες ψηφίδες σε ένα αρκετά πλούσιο μωσαϊκό. Δεν έχουμε την κλασική παραλλαγή Alien, Platoon κι εκδίκησης που συναντά κανείς όχι μόνο στο Gears of War, αλλά και σε όλα τα πολεμικά shooters επιστημονικής φαντασίας, αλλά μια ιστορία με αρκετό βάθος, η οποία αξιοποιεί ιδανικά τη μυθολογία ή, έστω, την ατμόσφαιρα και την όποια αίσθηση ιστορικότητας έχτισαν οι προηγούμενοι τίτλοι με αρκετά αποτελεσματικό τρόπο. 

Βέβαια, όσο βελτιωμένες και αν είναι η ιστορία και η γραφή, το ίδιο το campaign σκοντάφτει αρκετές φορές. Το πρώτο δίωρο δεν ενθουσιάζει ιδιαίτερα, καθώς πέρα από το ενδιαφέρον στήσιμο έχει να προσφέρει σχετικά βαρετούς νέους εχθρούς και μάλλον επαναλαμβανόμενη δράση. Αργότερα, τα πράγματα βελτιώνονται αισθητά και το Gears of War 4 αρχίζει και προσφέρει τις δικές του αξιομνημόνευτες σκηνές. Υπάρχουν κάποια σημεία που ο παίκτης αισθάνεται ότι τραβάει πολύ ή ότι χάνει λίγο το ρυθμό του, αλλά οι μεγάλες στιγμές τον αποζημιώνουν με το παραπάνω: τα όπλα είναι πάντα ευρηματικά και τόσο, μα τόσο ικανοποιητικά, οι εχθροί αισθητά πιο έξυπνοι από το παρελθόν και οι μάχες διατηρούν αυτό το  "κάτι" που τόσο πολλοί τίτλοι προσπάθησαν να μιμηθούν, αλλά τόσο λίγοι κατάφεραν να πετύχουν. Γενικά, η Coalition αποδεικνύει ότι όντως αγαπάει το Gears of War, ξέρει τι είναι αυτό που κάνει τη σειρά να λειτουργεί καλά, ενώ κατανοεί σε βάθος και τον κόσμο του παιχνιδιού και για αυτό κατάφερε να γράψει ίσως την καλύτερη ιστορία της σειράς. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι δυσκολεύεται να δώσει το προσωπικό της στίγμα, κάτι αναμενόμενο για μια πρώτη προσπάθεια. Υπάρχουν όμως δείγματα καλής, προσωπικής δουλειάς και υπάρχει γενικότερα η εντύπωση ότι η σειρά ετοιμάζεται για νέα τριλογία, και ας μην έχει ανακοινωθεί ακόμη.

 
Φυσικά και υπήρχαν τσιμεντένια οδοφράγματα στην κατά τα άλλα αιφνιδιαστική Emergence Day. Τιτέλετεκύριε.

H Coalition καταθέτει επίσης διαπιστευτήρια του ταλέντου της και στον τεχνικό τομέα: το Gears of War 4 δεν είναι μόνο το πιο όμορφο παιχνίδι της σειράς (αυτό έλειπε, άλλωστε, αφού είναι και το πρώτο που βγαίνει στην νέα γενιά), αλλά διατηρεί εμμονικά την καλλιτεχνική αρτιότητα των προηγούμενων τίτλων, ενώ προσφέρει και την πιο ομαλή εμπειρία που έχουμε ζήσει ποτέ από τη σειρά. Ιδιαίτερα στην έκδοση για PC, τίποτα δεν θυμίζει port. Το παιχνίδι τρέχει υπέροχα, «γεμίζει» τα έξτρα πίξελ των υψηλότερων αναλύσεων ακριβώς όπως πρέπει και είναι εξαιρετικά εύκολο για ένα αξιοπρεπές σύστημα να κρατήσει σταθερά τα 60 fps, με ελάχιστους συμβιβασμούς.

Όλοι οι φίλοι των Gears, όμως, ξέρουν πολύ καλά ότι το campaign και η τεχνική αρτιότητα είναι μόνο η μισή εμπειρία. Η σειρά φημιζόταν πάντα για το πολύ καλοζυγισμένο co-op, όσο και για το εθιστικό ανταγωνιστικό multiplayer που προσφέρει. Το Gears of War 4 συνεχίζει την παράδοση με υποστήριξη για online και split-screen στο co-op (θεωρητικά υποστηρίζεται και στο PC, αλλά δεν μπόρεσα να το δοκιμάσω προσωπικά) και μια σειρά από νέα, πολύ ενδιαφέροντα modes, μεταξύ των οποίων προσωπικά ξεχώρισα το Arms Race, όπου οι παίκτες αναγκάζονται να παίξουν με υποδεέστερα όπλα κάθε φορά που σκοτώνουν έναν αντίπαλο. Φυσικά, ο μεγάλος πρωταγωνιστής του όλου σόου είναι το Horde 3.0, το οποίο έχει εξελιχθεί από ένα απλό, αλλά στιβαρό, co-op mode, σε ένα σχετικά αυτόνομο μίνι-παιχνίδι, όπου οι παίκτες πλέον παίζουν και συγκεκριμένες κατηγορίες χαρακτήρων, με τις δικές τους ειδικότητες. Σε συνδυασμό με τους πολύ ωραίους χάρτες και τη δυνατότητα κατασκευής οχυρώσεων που είχε προστεθεί στο Judgment, αν θυμάμαι καλά, το Horde 3.0 είναι μια πολύ διασκεδαστική και στρατηγική προσθήκη που κλείνει ένα πολύ ολοκληρωμένο πακέτο.

 
 Η ιστορία του Gears of War 4 είναι πιο προσωπική και απαλλάσσεται σε μεγάλο βαθμό από την "αντρίλα" και τον γενικότερο dudebro αέρα των προηγούμενων ιστοριών. Αλλά ομολογουμένως πάσχει από κακές ατάκες και άκαιρο χιούμορ και αυτό είναι κρίμα.

Εν κατακλείδι, αυτό ακριβώς είναι το Gears of War 4. Ένα πλούσιο, ολοκληρωμένο πακέτο. Είναι μια κυκλοφορία από μια άλλη εποχή, όπου ο χαρακτηρισμός ΑΑΑ σήμαινε κάτι, πέρα από «έχει ωραία γραφικά και πρέπει να πληρώσεις έξτρα για να το πάρεις όλο». Δεν ξαφνιάζει ιδιαίτερα και δεν εμπνέει, αυτό είναι αλήθεια. Εντυπωσιάζει, όμως, και ικανοποιεί.

 

Καταιγιστική δράση, όπλα με ειδικό βάρος και ικανοποιητική αίσθηση, μεγάλο campaign με σαφώς βελτιωμένη ιστορία, πανέμορφος τεχνικός τομέας και εντυπωσιακή βελτιστοποίηση, ιδιαίτερα στην έκδοση για PC. Multiplayer που ίσως αξίζει την αγορά από μόνο του.
Μερικές φορές δίνει την εντύπωση ότι κολλάει πολύ στο παρελθόν, σχετικά λίγες αξιομνημόνευτες στιγμές στο campaign, το οποίο γενικά θα μπορούσε να έχει και καλύτερο ρυθμό. 

 

κανένα σχόλιο συνδέσου ή
γίνε μέλος για να σχολιάσεις