Game Party: In Motion

Μετά από ένα Σαββατοκύριακο ξεκούρασης και περισυλλογής, οι περιπέτειες του – όχι και τόσο μικρού - (αλλά μόνο στο μάτι :Ρ - Χ.Κ.) Πετράκη στη χώρα του Kinect συνεχίζονται κανονικά. Επόμενο «μπουμπούκι» που έπεσε στα χέρια μου ήταν το Game Party: In Motion. Αν κρίνουμε από τον τίτλο του παιχνιδιού, θεωρητικά πρόκειται για μια σειρά παιχνιδιών κίνησης ικανά να προσφέρουν στην παρέα διασκέδαση και ψυχαγωγία αντάξια ενός πάρτι – ή κάπως έτσι. Ε, αν στο περί ου ο λόγος πάρτι το «Η ζωή εδώ τελειώνει» διαδέχεται το «Ο κυρ-Θάνος πέθανε», οι καλεσμένοι πίνουν το ένα κονιάκ πίσω απ’ τ’ άλλο και στον μπουφέ υπάρχουν παξιμαδάκια, κάτι γίνεται…

Σιέλω τη μαμάαα μου

Χαζεύοντας κανείς τα 16 παιχνιδάκια του Game Party: In Motion, θα μπορούσε να ισχυριστεί πως πρόκειται αν μη τι άλλο για έναν τίτλο με προοπτικές αφού τα περισσότερα απ’ αυτά είναι διασκεδαστικά – στην πραγματική ζωή τουλάχιστον. Κατά βάση είναι mini-games που συναντάμε ως επί το πλείστον στα λούνα-παρκ (ή στα arcades στην Αγγλία) και θέλουν ευρά και δίευρα για να παίξουν: από μίνι-μπασκετάκια για σουτ, bocce και air hockey μέχρι βελάκια, μπιλιάρδο και αυτό το ωραίο παιχνίδι που πετάς πέταλα προσπαθώντας να τα στοιβάξεις σε έναν στύλο – και που προφανώς δεν ξέρω πώς το λένε :P

Συμφωνείτε ότι είναι χαβαλετζίδικα παιχνιδάκια; Διασκεδαστικά, εύθυμα, γρήγορα πάνω απ’ όλα και σε συνδυασμό με το ότι είναι δυνατή η συμμετοχή ακόμα και δύο παικτών ταυτόχρονα αλλά και το ότι δίπλα στο σκορ σας στα leaderboards, φαίνεται κι η φάτσα σας, θα ‘πρεπε να έκαναν το Game Party: In Motion ασυναγώνιστο πακετάκι. Σωστά; Μάντολες! Όλα μα όλα είχαν προβλήματα στον χειρισμό. Δεν υπήρχε ούτε ένα από τα 16 (ή για να το θέσω πιο στατιστικά 0/16) παιχνίδια της συλλογής της Warner που να έπαιζε απρόσκοπτα. Τα καλύτερα εξ’ αυτών είχαν απλώς λίγα προβλήματα. Τα υπόλοιπα ήταν «βόηθα Παναγιά»…

Δεν ξέρω από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω. Α, το βρήκα: στο μίνι-μπάσκετ ας πούμε δεν μπορούσα να σουτάρω. Όσο πίσω κι αν πήγα, επειδή είμαι ψηλός, το παιχνίδι νόμιζε ότι κάθε φορά που «σηκωνόμουν» για σουτ, ήθελα να πατήσω pause κι έτσι με άλλα λόγια δεν μπορούσα να σουτάρω! Αναγκαστικά κατέφυγα σε σουτ-κουτάλες και κάτι περίεργα σπασίματα του αγκώνα στο ύψος του κροτάφου μου. Από αποτελεσματικότητα; Ε, σαν να βάλεις τον Rodman να βαράει τρίποντα… Το air hockey έχει κι αυτό τα προβλήματά του αφού τα πού στοχεύεις, προς τα πού κινείς το χέρι σου, πού βρίσκεται αυτό το πράμα που κρατάς και πού η «μπάλα», είναι από λίγο έως πολύ γενικά. Το bocce είναι λιγάκι στον κόσμο του (όχι ότι είναι κακό, απλά αυτό που περιελάμβανε το Move Sports φερ’ ειπείν είναι κλάσεις ανώτερο) ενώ τα βελάκια ανεβάζουν την πίεση απ’ το 11 στο 18 σε χρόνο dt.

Γενικώς δεν νομίζω πως αξίζει τον κόπο να πιάσω ένα-ένα τα παιχνιδάκια του Game Party: In Motion, όχι τίποτα άλλο αλλά γιατί θυμάμαι τα όσα πέρασα παίζοντάς τα και εκνευρίζομαι. Αυτό που χρειάζεται να ξέρετε, είναι πως όλα έχουν προβλήματα στον χειρισμό και όσο διασκεδαστικά κι αν είναι κάποια απ’ αυτά (ω ναι, ορισμένα έχουν βαθιά κρυμμένη μέσα τους και λίγη πλάκα), οι ανυπέρβλητες δυσκολίες που θα συναντήσετε προσπαθώντας να τα παίξετε, θα σας χαλάσουν και θα σας ξενερώσουν τόσο που στο φινάλε δεν θα έχετε όρεξη για παραπάνω από μία παρτίδα…