Forza Motorsport 4

...και λοιπόν που λέτε (ωχ, απότομη εκκίνηση...) με το που έβαλα το πρώτο δισκάκι του Forza 4 στο X360 (το παιχνίδι έρχεται σε δύο δισκάκια, στο δεύτερο υπάρχουν δεδομένα που μπορείτε να εγκαταστήσετε) στην οθόνη εμφανίστηκε κάτι σχετικό με «μεταφορά του υπάρχοντος προφίλ από το Forza 3 του οποίου βρέθηκαν δεδομένα στην κονσόλα μου». Ή τέλος πάντων κάτι παρεμφερές, αφού ήμουν αφηρημένος εκείνη τη στιγμή και πατούσα ασυναίσθητα για να ολοκληρωθεί η διαδικασία χωρίς να πολυδιαβάζω τα της οθόνης. Το μόνο που ήθελα ήταν... να τρέξω. Και κάποια στιγμή τα κλικ τελείωσαν, βρέθηκα στην οθόνη επιλογής ανάμεσα στα αυτοκίνητα κατηγορίας «κομμώτρια από το Μπουρνάζι», επέλεξα το πιο... κόκκινο και βρέθηκα στην πίστα. Και στην επόμενη. Και στη μεθεπόμενη. Και κάπου εκεί ξεκίνησα να ανησυχώ «βρε μήπως τότε στην αρχή που έλεγε για Forza 3 δεν ήταν μόνο για το προφίλ μου, αλλά υπάρχει και κάτι σαν 'Forza 3 mode' το οποίο επέλεξα καταλάθος;»

Πόσο ακόμα;

Είναι ξεκάθαρο ότι έχουμε φτάσει στη στιγμή αυτή που για την τωρινή γενιά των κονσολών απλώς... δεν υπάρχουν και πολλά πράγματα που να επιδέχονται βελτίωσης. Ο τεχνικός τομέας έχει πιάσει ταβάνι, τα στοιχεία του gameplay που θεωρούνται απαραίτητα έχουν ήδη τυποποιηθεί. Οπότε ένα παιχνίδι - οποιοδήποτε παιχνίδι - αρκεί να τα χρησιμοποιήσει στον βέλτιστο βαθμό για να πετύχει καλό αποτέλεσμα. Λογικότατο ακούγεται. Τι γίνεται όμως για την περίπτωση ενός παιχνιδιού που έρχεται για να συνεχίσει κάτι που είναι ήδη εξαιρετικό; Κάπως έτσι, το Forza 4 προκαλεί αμηχανία την πρώτη φορά. Ναι, είναι τέλειο. Αλλά το έχω ξαναπαίξει. Και κάπως έτσι επίσης θα μπορούσα να κλείσω ολόκληρο το review για το παιχνίδι, βάζοντας απλώς μία παραπομπή προς το προ διετίας κείμενο για το Forza 3 και να πάω να πιω το καφεδάκι μου ανακουφισμένος που δεν θα χρειαστεί να γράψω πάλι τέσσερις σελίδες κατεβατό. Λέμε τώρα.

Έχοντας λοιπόν λίγα πράγματα να κάνουν όσον αφορά στα τεχνικά χαρακτηριστικά (σίγουρα υπάρχουν μικροβελτιώσεις στο οδηγικό μοντέλο και στα 3D, αλλά όταν ήδη όλα είναι εξαιρετικά, πώς να υπάρχει κάτι τόσο τρανταχτό που να είναι άξιο αναφοράς;), οι άνθρωποι της Turn 10 επικεντρώθηκαν στο φαν κομμάτι, παραδειγματιζόμενοι ίσως και από το Gran Turismo 5. Το κομμάτι της «κουλτούρας» του αυτοκινήτου είναι καλογυαλισμένο και αρκετά πλούσιο, με κάθε ξεκλειδωμένο αυτοκίνητο που διατίθεται στο Autovista mode να προσφέρεται για ξενάγηση, με εξαιρετικά λεπτομερείς εξωτερικές και εσωτερικές απόψεις, με διάδραση, πληροφορίες αλλά και έναν αφηγητή (ρε παιδιά, δεν είναι πάντα  ο Κλάρκσον) που μας ξεναγεί στα τεχνικά χαρακτηριστικά κάθε μοντέλου. Και, εφόσον το αυτοκίνητο στου οποίου το σαλόνι καθόμαστε στο Autovista mode έχει ξεκλειδωθεί και για το ίδιο το παιχνίδι, μας δίνεται η δυνατότητα να το βάλουμε μπροστά για ένα απ' ευθείας test-drive.

Επιπλέον προσοχή δόθηκε και στο online κομμάτι του Forza 4. Ή καλύτερα, στο «community» κομμάτι – που εκτός από της μοδός, είναι πιο ταιριαστή λέξη για να περιγράψει τι έχουν κάνει στην Turn 10. Μπορούμε λοιπόν να φτιάξουμε το δικό μας «club» στο οποίο θα καλέσουμε τους φίλους μας, θα φτιάξουμε ομάδες και θα κοντραριστούμε με άλλες στα leaderboards. Μπορούμε να δημιουργήσουμε κούρσες με δικούς μας κανόνες, για συγκεκριμένους τύπους αυτοκινήτων αν θέλουμε, και να αναμετρηθούμε με άλλους παίκτες (έως 16) που θα βρούμε στα lobby. Και, τέλος, υπάρχει το πλέον ενδιαφέρον mode, με την ονομασία Rivals, κατά το οποίο μπορούμε να φορτώσουμε τα διαθέσιμα ριπλέι φίλων και αγνώστων και να παραβγούμε με τα ghost-cars τους (// και μετά να πέσουμε σε βαθιά κατάθλιψη).