Final Fantasy IV: The Complete Collection
Παρασκευή 06 ΜΑΙ 2011Αν το Final Fantasy ήταν ποδοσφαιρική ομάδα, θα ήταν σίγουρα η Milan. Από το 1987 οπότε και κυκλοφόρησε το πρώτο μέρος της σειράς, τα Final Fantasy απασχολούσαν πάντα την gaming κοινότητα, αν και δεν ήταν πάντα στην κορυφή. Η προσωπική μου επαφή με τη σειρά ήρθε κάπως αργά, αφού το πρώτο Final Fantasy που έπαιξα ήταν το FF VII το σωτήριον έτος 1997 στο PlayStation. Έκτοτε το FF VII αποτελεί το αγαπημένο μου παιχνίδι όλων των εποχών. Ομολογώ όμως ότι δεν ένιωσα ποτέ την περιέργεια να ασχοληθώ με τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς, ειδικά αφού θεματολογικά δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Η συγκεκριμένη επανέκδοση, όμως, του Final Fantasy IV με κάνει να πιστεύω ότι μάλλον έκανα λάθος. Ας δούμε αναλυτικά τι ακριβώς προσφέρει αυτό το πακέτο της Square Enix για το PSP.

Ορισμένοι από εσάς ενδεχομένως να έχετε ήδη διαβάσει το preview μας του Final Fantasy IV: The Complete Collection. Αν και επί της ουσίας δεν έχω τίποτα να προσθέσω όσον αφορά στα τεχνικά στοιχεία του τίτλου, ίσως να αξίζει να κάνουμε μία σύντομη ανακεφαλαίωση. Το πακέτο τα εξής τρία παιχνίδια:
Το remake του Final Fantasy IV. Το αυθεντικό FF IV κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1991 για το Super Famicom (SNES). Έκτοτε έχει επανακυκλοφορήσει αναβαθμισμένο για ουκ ολίγες πλατφόρμες, με τελευταία του ενσάρκωση την έκδοσή του για το DS της Nintendo το 2007. Το remake για το PSP είναι το τελευταίο σε μία σειρά απενεκδόσεων των πρώτων παιχνιδιών της σειράς (FF I μέχρι FF IV) για διάφορες πλατφόρμες.
Το Final Fantasy IV: Interlude. Πρόκειται για τη «φρέσκια» προσθήκη του πακέτου. Συνδέει το σεναριακό κενό ανάμεσα στο FFIV και στο…
Final Fantasy IV: The After Years. Αυτό το sequel του FFIV κυκλοφόρησε το 2008 αρχικά για κινητά τηλέφωνα και μάλιστα σε 13 «επεισόδια» τα οποία έγιναν 9 ιστορίες (tales) στο Wii. Με το FFIV – The Complete Collection έρχεται για πρώτη φορά και στο PSP.

To setting του παιχνιδιού θυμίζει έντονα High Fantasy, το genre που καθιέρωσε ο Tolkien. Αν εξαιρέσουμε δηλαδή σε κάποιο βαθμό το σχεδιασμό των χαρακτήρων, το παιχνίδι «δυτικοφέρνει» αρκετά. Βασικός πρωταγωνιστής του είναι o Σκοτεινός Ιππότης Cecil, διοικητής των Red Wings, των ιπτάμενων πλοίων της Baron. Ο μέχρι πρότινος φιλειρηνικός και καλοκάγαθος βασιλιάς της Baron ξαφνικά αλλάζει τελείως ιδιοσυγκρασία και στέλνει τα στρατεύματά του ως τα πέρατα του κόσμου για να συλλέξουν τέσσερις μυστηριώδεις κρυστάλλους οι οποίοι κρύβουν μέσα τους τεράστιες αλλά και άγνωστες δυνάμεις. Στον Cecil ανατίθεται να αποσπάσει τον κρύσταλλο του νερού από τη φιλειρηνική πόλη των μάγων, Mysidia. Η αποστολή εξελίσσεται σε κανονική σφαγή αφού οι Mysidians δεν μπορούν να προβάλουν την παραμικρή αντίσταση στην ισχύ των Red Wings, αλλά παράλληλα προτιμούν να πέσουν μέχρις ενός παρά να παραδώσουν τον κρύσταλλό τους στη Baron. Η καταστροφή της Mysidia συγκλόνισε τον Cecil ο οποίος άρχισε να αμφισβητεί ανοιχτά τα κίνητρα του βασιλιά του. Αυτό φυσικά προκάλεσε την οργή του δεύτερου ο οποίος τον έστειλε σε αποστολή αυτοκτονίας, προφανώς για να τον ξεφορτωθεί. Αυτή η αποστολή σηματοδοτεί και την αρχή του ταξιδιού του Cecil, ενός ταξιδιού στην πορεία του οποίου θα ανακαλύψει τις ρίζες του, αλλά και το μυστικό των κρυστάλλων.

-
11:17 06.05.11 Ezio Παμε για 5η+ φορα!Θα συμφωνήσω απόλυτα με τον συνονόματο, σε όλα. Πράγματι το FF7 ήταν απο άλλο πλανήτη, μαζί ίσως με το 6ο της σειράς, αλλά το συγκεκριμένο ήταν (κατ' εμέ) το μοναδικό που προσπαθούσε πραγματικά να τα κοντράρει. Πολύ όμορφο σενάριο (αν και κλισέ σε πολλά σημεία αφού κινείται στα γνωστά μεσαιωνικά πρότυπα του Tolkien όπως αναφέρθηκε), εξαιρετικές μάχες με αρκετή στρατηγική, πολύ καλά γραφικά (για την εποχή τους, στο SNES, δεν ξέρω γι αυτή την έκδοση) και πάνω απ όλα απίστευτο soundtrack από τον τιτανοτεράστιο Nobuo Uematsu. Αυτό που το κάνει να ξεχωρίζει (τουλάχιστον για μένα που είμαι σεναριάκιας) είναι οι χαρακτήρες και το γεγονός οτι δένεσαι με αρκετούς από αυτους. Σε κανένα σημείο δεν θυμίζουν καρικατούρες που απλά ακολουθούν τον (εξαιρετικά σχεδιασμένο) Cecil απλά για να τον βοηθάνε στις μάχες. Δεν θα μπω σε αναλύσεις γιατί αναγκαστικά θα προβώ σε spoilers αλλά πραγματικά η δουλειά που έχει γίνει είναι εξαιρετική. Δεν έχω άποψη για τα sequels όμως και μόνο που έμαθα ότι υπάρχουν θα καταθέσω τον οβολό μου ΞΑΝΑ για το FFIV (αγόρασα το αμερικάνικο cartridge για το SNES κάπου το 98 και είχα πληρώσει ένα πολυ σοβαρό ποσό...δεν είχαμε ebay τοτε, χαχαχα). Εν κατακλείδι, παιχνίδι με πολύ βάθος, πολύ συναίσθημα, εξαιρετικό σύστημα μάχης και αρκετές ώρες απασχόλησης. Όσοι δεν νιώθετε αποστροφή για τα JRPG, καταθέστε άφοβα χρήμα και χρόνο! -
18:59 06.05.11 ektelion RE: Παμε για 5η+ φορα!Χα χα, θα νομίσουν ότι έχω διπλό account στο byteme.Η συλλογή τα σπάει όμως, μιλάμε για Final Fantasy overdose!




γίνε μέλος για να σχολιάσεις